ฤษีในบทละครเรื่องรามเกียรติ์ พระราชนิพนธ์ใน พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช
คำสำคัญ:
พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช, บทละครเรื่องรามเกียรติ์, ฤษีบทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะเด่น บทบาท และข้อสังเกตในการสร้างตัวละครฤษีในบทละครเรื่องรามเกียรติ์ พระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ผลการศึกษาพบว่าลักษณะเด่นของฤษี แบ่งเป็น 5 ลักษณะ คือ (1) ฤษีมีความเมตตา (2) ฤษีรู้ลึกในศาสตร์และศิลป์ (3) ฤษีเป็นผู้ทรงอานุภาพ (4) ฤษีเป็นผู้มีฌานหยั่งรู้ (5) ฤษีเป็นผู้มีความเพียรในพรต บทบาทของฤษีกับการดำเนินเรื่อง แบ่งเป็น 7 บทบาท คือ (1) ฤษีเป็นผู้อภิบาล (2) ฤษีเป็นที่ปรึกษา ชี้แนะแนวทาง (3) ฤษีเป็นสื่อติดต่อเทพ (4) ฤษีเป็นผู้ไกล่เกลี่ย (5) ฤษีมีบทบาทสำคัญในเรื่องเล่าแทรก (6) ฤษีมีบทบาทสร้างรสวรรณคดี (7) ฤษีมีบทบาทสื่อแง่คิด ข้อสังเกตการสร้างตัวละครฤษีเห็นชัด 4 ประการ คือ (1) ฤษีเป็นผู้อาวุโส เหมือนญาติผู้ใหญ่ (2) การดัดแปลงฤษีอินเดียโบราณเป็นฤษีแบบไทย (3) ตัวละครฤษีสัมพันธ์กับฤษีผู้สร้างตำนานเมือง (4) ฤษีฝ่ายทศกัณฐ์มีลักษณะบกพร่อง การศึกษาครั้งนี้ก่อให้เกิดความเข้าใจอัจฉริยภาพกวีไทยที่สร้างสรรค์ตัวละครฤษีให้มีลักษณะเด่น มีบทบาทสำคัญต่อตัวละครอื่นๆ และสื่อค่านิยมความเป็นไทย คือ การดำรงสถานะปูชนียาจารย์ และผู้อาวุโสที่น่าเคารพ
เอกสารอ้างอิง
ภาษาไทย
กุสุมา รักษมณี และคณะ, 2550. ศักดิ์ศรีและความอับอายในวรรณกรรมไทย. กรุงเทพฯ: แม่คำผาง.
กรมศิลปากร, 2558. บทความเรื่องรามเกียรติ์. กรุงเทพฯ: สำนักวรรณกรรมและประวัติศาสตร์ กรมศิลปากร.
กรมศิลปากร, 2540. บทละครเรื่องรามเกียรติ์ พระราชนิพนธ์ในรัชกาลที่ 1 เล่ม 1. กรุงเทพฯ: กอง
วรรณกรรมและประวัติศาสตร์ กรมศิลปากร.
, 2540. บทละครเรื่องรามเกียรติ์ พระราชนิพนธ์ในรัชกาลที่ 1 เล่ม 2. กรุงเทพฯ: กอง
วรรณกรรมและประวัติศาสตร์ กรมศิลปากร.
, 2540. บทละครเรื่องรามเกียรติ์ พระราชนิพนธ์ในรัชกาลที่ 1 เล่ม 3. กรุงเทพฯ: กอง
วรรณกรรมและประวัติศาสตร์ กรมศิลปากร.
, 2540. บทละครเรื่องรามเกียรติ์ พระราชนิพนธ์ในรัชกาลที่ 1 เล่ม 4. กรุงเทพฯ: กอง
วรรณกรรมและประวัติศาสตร์ กรมศิลปากร.
ชลดา เรืองรักษ์ลิขิต, 2559. “แก่นเรื่องและบทบาทของแก่นเรื่องในบทละครเรื่องรามเกียรติ์ พระราชนิพนธ์
ของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช.” วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์
มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฏร์ธานี 8 (3) : 1-29.
นาคะประทีป, 2547. สมญาภิธานรามเกียรติ์. กรุงเทพฯ: เคล็ดไทย.
มงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว,พระบาทสมเด็จพระ. 2547. เทพเจ้าและสิ่งน่ารู้พระราชนิพนธ์ ร.6. กรุงเทพฯ:
ศรีปัญญา.
ราชบัณฑิตยสถาน, 2546. พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542. กรุงเทพฯ: นานมีบุ๊คส์
พับลิเคชั่นส์.
รื่นฤทัย สัจจพันธุ์, 2554. นามานุกรมรามเกียรติ์ ฉบับปรับปรุงใหม่. กรุงเทพฯ: สถาพรบุ๊คส์.
, 2544.วรรณคดีศึกษา. กรุงเทพฯ: ธารปัญญา.
วรรณวรางค์ พัฒนกำจร, 2532. “ฤษีอคัสตยะในวรรณคดีสันสกฤต.” วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรมหาบัณฑิต
บัณฑิต ภาควิชาภาษาตะวันออก บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศักดิ์ศรี แย้มนัดดา, 2522. “ฤษี.” เมืองโบราณ 5 (5): 71-79.
ศรีสุรางค์ พูลทรัพย์, 2545. “ฤษีในวรรณคดีและคติความเชื่อของอินเดีย.” วารสารราชบัณฑิตยสถาน
(3) : 878-882.
สุรพงษ์ โสธนะเสถียร, 2526. “รามเกียรติ์: การเปลความหมายทางการเมือง.” วิทยานิพนธ์รัฐศาสตร์ดุษฏี
บัณฑิต ภาควิชาการปกครอง บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุรพล ดำริห์กุล, 2557. “โบราณสถานสันกู่ ดอยปุย: พื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ของพระฤาษีวาสุเทพ?,”
วารสารวิจิตรศิลป์ 5 (1): 1-20.
ภาษาอังกฤษ
Monier-Williams, Monier, Sir. 1899. A Sanskrit English Dictionary. London: Oxford the
Clarendon Press.
Sundaram, P.S. trans. 2002. The Kamba Rāmāyaṇa. New Delhi: Penquin Books India.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2022 ดำรงวิชาการ

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้เป็นผลงานของข้าพเจ้าแต่เพียงผู้เดียว และ/หรือเป็นผลงานของข้าพเจ้าและผู้ร่วมงาน ตามชื่อที่ระบุในบทความจริง และเป็นผลงานที่มิได้ถูกนำเสนอหรือตีพิมพ์ที่ใดมาก่อน