ฤษีในบทละครเรื่องรามเกียรติ์ พระราชนิพนธ์ใน พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช

ผู้แต่ง

  • นิพัทธ์ แย้มเดช อาจารย์ประจำภาควิชาภาษาตะวันออก คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร
  • ดร.จิรพัฒน์ ประพันธ์วิทยา ราชบัณฑิต สำนักศิลปกรรม ราชบัณฑิตยสภา

คำสำคัญ:

พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช, บทละครเรื่องรามเกียรติ์, ฤษี

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะเด่น บทบาท และข้อสังเกตในการสร้างตัวละครฤษีในบทละครเรื่องรามเกียรติ์ พระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ผลการศึกษาพบว่าลักษณะเด่นของฤษี แบ่งเป็น 5 ลักษณะ คือ (1) ฤษีมีความเมตตา (2) ฤษีรู้ลึกในศาสตร์และศิลป์  (3) ฤษีเป็นผู้ทรงอานุภาพ  (4) ฤษีเป็นผู้มีฌานหยั่งรู้ (5) ฤษีเป็นผู้มีความเพียรในพรต บทบาทของฤษีกับการดำเนินเรื่อง แบ่งเป็น 7 บทบาท คือ (1) ฤษีเป็นผู้อภิบาล  (2) ฤษีเป็นที่ปรึกษา ชี้แนะแนวทาง (3) ฤษีเป็นสื่อติดต่อเทพ  (4) ฤษีเป็นผู้ไกล่เกลี่ย  (5) ฤษีมีบทบาทสำคัญในเรื่องเล่าแทรก (6) ฤษีมีบทบาทสร้างรสวรรณคดี (7) ฤษีมีบทบาทสื่อแง่คิด ข้อสังเกตการสร้างตัวละครฤษีเห็นชัด 4 ประการ คือ (1) ฤษีเป็นผู้อาวุโส เหมือนญาติผู้ใหญ่ (2) การดัดแปลงฤษีอินเดียโบราณเป็นฤษีแบบไทย (3) ตัวละครฤษีสัมพันธ์กับฤษีผู้สร้างตำนานเมือง (4) ฤษีฝ่ายทศกัณฐ์มีลักษณะบกพร่อง การศึกษาครั้งนี้ก่อให้เกิดความเข้าใจอัจฉริยภาพกวีไทยที่สร้างสรรค์ตัวละครฤษีให้มีลักษณะเด่น มีบทบาทสำคัญต่อตัวละครอื่นๆ และสื่อค่านิยมความเป็นไทย คือ การดำรงสถานะปูชนียาจารย์ และผู้อาวุโสที่น่าเคารพ

เอกสารอ้างอิง

ภาษาไทย

กุสุมา รักษมณี และคณะ, 2550. ศักดิ์ศรีและความอับอายในวรรณกรรมไทย. กรุงเทพฯ: แม่คำผาง.

กรมศิลปากร, 2558. บทความเรื่องรามเกียรติ์. กรุงเทพฯ: สำนักวรรณกรรมและประวัติศาสตร์ กรมศิลปากร.

กรมศิลปากร, 2540. บทละครเรื่องรามเกียรติ์ พระราชนิพนธ์ในรัชกาลที่ 1 เล่ม 1. กรุงเทพฯ: กอง

วรรณกรรมและประวัติศาสตร์ กรมศิลปากร.

, 2540. บทละครเรื่องรามเกียรติ์ พระราชนิพนธ์ในรัชกาลที่ 1 เล่ม 2. กรุงเทพฯ: กอง

วรรณกรรมและประวัติศาสตร์ กรมศิลปากร.

, 2540. บทละครเรื่องรามเกียรติ์ พระราชนิพนธ์ในรัชกาลที่ 1 เล่ม 3. กรุงเทพฯ: กอง

วรรณกรรมและประวัติศาสตร์ กรมศิลปากร.

, 2540. บทละครเรื่องรามเกียรติ์ พระราชนิพนธ์ในรัชกาลที่ 1 เล่ม 4. กรุงเทพฯ: กอง

วรรณกรรมและประวัติศาสตร์ กรมศิลปากร.

ชลดา เรืองรักษ์ลิขิต, 2559. “แก่นเรื่องและบทบาทของแก่นเรื่องในบทละครเรื่องรามเกียรติ์ พระราชนิพนธ์

ของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช.” วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์

มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฏร์ธานี 8 (3) : 1-29.

นาคะประทีป, 2547. สมญาภิธานรามเกียรติ์. กรุงเทพฯ: เคล็ดไทย.

มงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว,พระบาทสมเด็จพระ. 2547. เทพเจ้าและสิ่งน่ารู้พระราชนิพนธ์ ร.6. กรุงเทพฯ:

ศรีปัญญา.

ราชบัณฑิตยสถาน, 2546. พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542. กรุงเทพฯ: นานมีบุ๊คส์

พับลิเคชั่นส์.

รื่นฤทัย สัจจพันธุ์, 2554. นามานุกรมรามเกียรติ์ ฉบับปรับปรุงใหม่. กรุงเทพฯ: สถาพรบุ๊คส์.

, 2544.วรรณคดีศึกษา. กรุงเทพฯ: ธารปัญญา.

วรรณวรางค์ พัฒนกำจร, 2532. “ฤษีอคัสตยะในวรรณคดีสันสกฤต.” วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรมหาบัณฑิต

บัณฑิต ภาควิชาภาษาตะวันออก บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ศักดิ์ศรี แย้มนัดดา, 2522. “ฤษี.” เมืองโบราณ 5 (5): 71-79.

ศรีสุรางค์ พูลทรัพย์, 2545. “ฤษีในวรรณคดีและคติความเชื่อของอินเดีย.” วารสารราชบัณฑิตยสถาน

(3) : 878-882.

สุรพงษ์ โสธนะเสถียร, 2526. “รามเกียรติ์: การเปลความหมายทางการเมือง.” วิทยานิพนธ์รัฐศาสตร์ดุษฏี

บัณฑิต ภาควิชาการปกครอง บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สุรพล ดำริห์กุล, 2557. “โบราณสถานสันกู่ ดอยปุย: พื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ของพระฤาษีวาสุเทพ?,”

วารสารวิจิตรศิลป์ 5 (1): 1-20.

ภาษาอังกฤษ

Monier-Williams, Monier, Sir. 1899. A Sanskrit English Dictionary. London: Oxford the

Clarendon Press.

Sundaram, P.S. trans. 2002. The Kamba Rāmāyaṇa. New Delhi: Penquin Books India.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2022-06-29

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความ