บ้านวิชาเยนทร์ ลพบุรี ค.ศ. 1683-1688: การศึกษารูปแบบสันนิษฐาน
คำสำคัญ:
บ้านวิชาเยนทร์, รูปแบบสันนิษฐาน, นอเตรอะดาม เดอ ลอแรตต์, ลพบุรีบทคัดย่อ
บทความนี้เป็นการสรุปย่อจากงานวิจัยการศึกษารูปแบบสันนิษฐานของบ้านวิชาเยนทร์ โดยศึกษาการเปลี่ยนแปลงของบ้านวิชาเยนทร์ระหว่างปี ค.ศ. 1683-1688 อันเป็นช่วงเวลาเมื่อคอนสแตน ฟอลคอน (Constans Phaulkon) ได้ย้ายเข้ามาพำนักอาศัยจนกระทั่งถูกประหารชีวิต ช่วงเวลาดังกล่าวนี้ครอบคลุมเหตุการณ์สำคัญทางประวัติศาสตร์ ได้แก่ การขึ้นสู่อำนาจในราชสำนักของฟอลคอน การเดินทางมาเจริญสัมพันธไมตรีของคณะทูตฝรั่งเศส และเหตุการณ์การปฏิวัติที่นำโดยออกพระเพทราชา บทความมุ่งศึกษาว่าซากโบราณสถานของบ้านวิชาเยนทร์ที่หลงเหลืออยู่ในปัจจุบันนั้น สามารถสะท้อนสภาพทางการเมืองและชีวิตในช่วง 5 ปีสุดท้ายของฟอลคอนที่เจริญก้าวหน้าถึงขีดสุดกระทั่งตกต่ำจนต้องถูกประหารชีวิตได้อย่างไรบ้าง หลักฐานที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ได้แก่ บันทึกชาวต่างชาติ รายงานการขุดค้นทางโบราณคดี และการตรวจสอบโบราณสถานทั้งโดยวิธีการสำรวจรังวัดและการตรวจสอบด้วยสายตา ซึ่งจากการศึกษาสามารถแบ่งพัฒนาการการก่อสร้างบ้านวิชาเยนทร์ออกได้เป็น 3 ยุค คือ ยุคแรก ก่อนปี ค.ศ. 1683 เป็นสมัยที่ยังเป็นบ้านพ่อค้าเปอร์เซียก่อนที่ฟอลคอนจะย้ายเข้ามาพำนัก, ยุคที่สอง ระหว่างปี ค.ศ. 1683-1685 ภายหลังที่ฟอลคอนย้ายเข้ามาและได้มีการปรับปรุงต่อเติมเพื่อการอยู่อาศัยของตนเอง และเพื่อรับรองคณะราชทูตฝรั่งเศสเชอวาลิเยร์ เดอ โชมองต์ (Chevalier de Chaumont) ที่เดินทางเข้ามาในปี ค.ศ. 1685 และ ยุคที่สาม หลังจากปี ค.ศ. 1685 ถึง ค.ศ. 1688 คาบเกี่ยวช่วงเวลาที่คณะผู้แทนพระองค์พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ที่นำโดยซิมง เดอ ลาลูแบร์ (Simon de La Loubère) เดินทางมาถึงในปี ค.ศ. 1687 จนถึงปีที่พระเพทราชาก่อการปฏิวัติ การเปลี่ยนแปลงในช่วง 5 ปีสุดท้ายของบ้านหลังนี้สามารถสะท้อนถึงสถานะพิเศษของฟอลคอนทั้งในฐานะที่ปรึกษาคนสนิทของสมเด็จพระนารายณ์ และในฐานะหัวหน้าประชาคมชาวต่างชาติได้เป็นอย่างดี ผลการศึกษาพบว่า สถาปัตยกรรมภายในบ้านวิชาเยนทร์ประกอบด้วยรูปแบบทางศิลปะและสถาปัตยกรรมหลากหลายที่มา ไม่ว่าจะเป็น สถาปัตยกรรมมัวร์ สถาปัตยกรรมสมัยสมเด็จพระนารายณ์ และสถาปัตยกรรมยุโรปสมัยกอธิค ตลอดจนการประดับตกแต่งด้วยภาพเขียนศิลปะญี่ปุ่น และการใช้หินมีค่าจากชมพูทวีป ลักษณะผสมผสานเหล่านี้เป็นอีกองค์ประกอบหนึ่งที่สะท้อนภาพความเป็นพหุวัฒนธรรมของสังคมอยุธยาสมัยสมเด็จพระนารายณ์
เอกสารอ้างอิง
เอกสารชั้นต้นที่ไม่ได้ตีพิมพ์
“จดหมายหลวงบริบาลบุรีภัณฑ์ ถึงนายเชย ชมเสวก.”, พ.ศ. 2475. เอกสารกระทรวงศึกษาธิการ. ศธ 2.1.1/309. สำนักหอจดหมายเหตุแห่งชาติ.
“ส่งรายงานประมาณการซ่อมโบราณสถาน จ. ลพบุรี.”, พ.ศ. 2472. เอกสารกระทรวงศึกษาธิการ. (4) ศธ 2.1.2.1/66. สำนักหอจดหมายเหตุแห่งชาติ.
ภาษาไทย
ชิดชนก ถิ่นทิพย์, 2564. รายงานการขุดแต่งทางโบราณคดี โบราณสถานบ้านหลวงรับราชทูต (บ้านวิชาเยนทร์) ตำบลท่าหิน อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี. ม.ป.ท.: บริษัท อมรพัฒน์ บูรณะ จำกัด, สนับสนุนทุนสำรวจโดย สำนักศิลปากรที่ 4 ลพบุรี ปีงบประมาณ 2564.
เซเบเรต์, โคลด์, 2560. จดหมายเหตุของมองซิเออร์เซเบเรต์. (แปลโดย ราชบัณฑิตยสภา). นนทบุรี: ศรีปัญญา. (ต้นฉบับพิมพ์เมื่อ ค.ศ. 1687, ภาษาฝรั่งเศส).
เดอ ชัวซีย์, บาทหลวง, 2550. จดหมายเหตุรายวันการเดินทางไปสู่ประเทศสยามในปี ค.ศ. 1685 และ 1686 ฉบับสมบูรณ์. (แปลโดย สันต์ ท. โกมลบุตร). พิมพ์ครั้งที่ 2. นนทบุรี: ศรีปัญญา. (ต้นฉบับพิมพ์เมื่อ ค.ศ. 1687, ภาษาฝรั่งเศส).
เดอ แบส, บาทหลวง, 2550. บันทึกความทรงจำของบาทหลวง เดอะ แบส เกี่ยวกับชีวิตและมรณกรรมของก็องสตังซ์ ฟอลคอน. (แปลโดย สันต์ ท. โกมลบุตร). นนทบุรี: ศรีปัญญา. (ต้นฉบับพิมพ์เมื่อ ค.ศ. 1691, ภาษาฝรั่งเศส).
ตาชารด์, กีย์, 2551. จดหมายเหตุการเดินทางสู่ประเทศสยามครั้งที่ 1 และจดหมายเหตุการเดินทางครั้งที่ 2. (แปลโดย สันต์ ท. โกมลบุตร). นนทบุรี: ศรีปัญญา. (ต้นฉบับพิมพ์เมื่อ ค.ศ. 1688, ภาษาฝรั่งเศส).
นงคราญ ศรีชาย, 2537. “บ้านวิชาเยนทร์และบ้านหลวงรับราชทูต.” เมืองโบราณ 20 (4): 31-41.
นิธิ เอียวศรีวงศ์, 2537. การเมืองไทยสมัยพระนารายณ์. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: มติชน.
เลอบล็องก์, มาร์เซล, 2552. “ประวัติศาสตร์การปฎิวัติของราชอาณาจักรสยาม.” ใน การอ่านเอกสารประวัติศาสตร์ไทย : ตัวอย่างเอกสารต่างชาติ. (แปลโดย จันทร์ฉาย ภัคอธิคม). กรุงเทพฯ: ภาควิชาประวัติศาสตร์ คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง. (ต้นฉบับพิมพ์เมื่อ ค.ศ. 1692, ภาษาฝรั่งเศส).
สมคิด จิระทัศนกุล, 2546. คติ สัญลักษณ์ และความหมายของซุ้มประตู-หน้าต่างไทย. กรุงเทพฯ: อัมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง.
สฤษดิ์พงศ์ ขุนทรง, 2549. “บ้านวิชาเยนทร์: การขุดค้นทางโบราณคดีครั้งล่าสุด.” เมืองโบราณ 32 (4): 16-17.
สุภรณ์ อัศวสันโสภณ, ผู้แปล, 2522. บันทึกเรื่องสัมพันธภาพระหว่างกรุงสยามกับนานาประเทศในคริสตศตวรรษที่ 17 เล่ม 3. กรุงเทพฯ: กรมศิลปากร.
อชิรัชญ์ ไชยพจน์พานิช, 2555. พัฒนาการของงานศิลปกรรมเมืองลพบุรีตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ 12 ถึงพุทธศตวรรษที่ 24. นครปฐม: สถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ภาษาต่างประเทศ
Baker C. & Phongpaichit P., 2017. A history of Ayutthaya: Siam in the early modern world. Cambridge: Cambridge University Press.
Desfarges, De La Touche & Vollant des Verquains J., 2002. Three military accounts of the 1688 "revolution" in Siam. (Translated by M. Smithies). Bangkok: Orchid Press.
Hutchinson E.W., 1935. “Phaulkon's house at Lopburi.” Journal of Siam Society XXVII: 1-7.
Listopad J.A., 1995. “The art and architecture of the reign of Somdet Phra Narai.” Doctoral dissertation (History of Art). The University of Michigan.
Love R.S., 2006. “Royal protocal and cultural synthesis in the preparation for the Chevalier de Chaumont’s embassy to Siam in 1685.” Journal of the Western Society for French History 34: 1-26.
ข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์
จอมเกล้าเจ้าอยู่หัว, พระบาทสมเด็จพระ, 2561. ชุมนุมพระบรมราชาธิบายในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ภาคที่ 4 หมวดโบราณสถาน 211 ต้นประกาศพระราชทานแลกเปลี่ยนที่วิสุงคามสีมาเมืองลพบุรี. ค้นเมื่อ 2 พฤษภาคม 2561, จาก http://vajirayana.org
Chaumont A., 1687. A relation of the embassy of Monr. de Chaumont, Knt. to the count of the King of Siam with an account of the government, state, manners, religion and commerce of that kingdom. Retrieved February 2, 2018, from http://tei.it.ox.ac.uk/tcp/Texts-HTML/free/A32/A32752.html
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2022 ดำรงวิชาการ

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้เป็นผลงานของข้าพเจ้าแต่เพียงผู้เดียว และ/หรือเป็นผลงานของข้าพเจ้าและผู้ร่วมงาน ตามชื่อที่ระบุในบทความจริง และเป็นผลงานที่มิได้ถูกนำเสนอหรือตีพิมพ์ที่ใดมาก่อน