กลอักษร: ความเชื่อมโยงจากหนังสือแบบเรียนภาษาไทยสมัยรัชกาลที่ 4 เรื่องปทานุกรม และแบบเรียนภาษาไทยต้นแบบ
คำสำคัญ:
กลอักษร, หนังสือแบบเรียนภาษาไทย, เอกสารสมัยรัชกาลที่ 4, ปทานุกรมบทคัดย่อ
บทความนี้มุ่งศึกษาวิเคราะห์กลอักษรที่ปรากฏอยู่ในหนังสือแบบเรียนภาษาไทยสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 เรื่องปทานุกรม ผลงานของพระปิฎกโกศล (อ่วม) แห่งวัดราชบูรณะ ซึ่งแต่งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2400 ผู้เขียนใช้วิธีการศึกษาวิเคราะห์เนื้อหาจากเอกสาร โดยใช้ข้อมูลหลักจากหนังสือแบบเรียนปทานุกรม ฉบับกรมศิลปากรพิมพ์เผยแพร่ พ.ศ. 2564 ตลอดจนศึกษาร่วมกับแบบเรียนภาษาไทย
ที่เรียบเรียงก่อนหน้าปทานุกรม ซึ่งตีพิมพ์เผยแพร่ หรืออยู่ในรูปแบบเอกสารสมุดไทย เพื่อศึกษาหาที่มาของ
กลอักษรแต่ละชนิด จากการศึกษาพบว่าผู้แต่งปทานุกรมกล่าวถึงกลอักษร 8 ชนิด ได้แก่ กลอักษร
วัณณสังขยา กลอักษรไทยหลง กลอักษรไทยนับ กลอักษรฤๅษีแปลงสาร กลอักษรเลข กลอักษรฝนแสนห่า
กลอักษรล้วน และกลอักษรศัพท์ ลักษณะการอธิบายกลอักษรในแต่ละชนิดเป็นการสรุปหลักการโดยสังเขป และผู้แต่งระบุไว้ว่าให้ค้นหาจากหนังสือแบบเรียนเล่มอื่นเพิ่มเติม ในด้านที่มาของกลอักษรต่างๆ นั้นพบว่า
ผู้แต่งนำมาจากคัมภีร์วชิรสารัตถสังคหะ และหนังสือแบบเรียนภาษาไทยต่างๆ ได้แก่ จินดามณี ประถมมาลา และอักษรนิติ การศึกษากลอักษรจากเรื่องปทานุกรมนี้ทำให้เห็นถึงกลอักษรที่ยังคงสืบทอดมาจากหนังสือแบบเรียนในสมัยกรุงศรีอยุธยาจนถึงรัตนโกสินทร์ตอนต้น และยังศึกษาอยู่ในสมัยพระบาทสมเด็จ
พระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 ซึ่งเป็นช่วงสุดท้ายของการศึกษาในยุคจารีตก่อนการปฏิรูปการศึกษา
ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 เมื่อ พ.ศ. 2414
เอกสารอ้างอิง
กรมศิลปากร, 2558. จินดามณี เล่ม 1 และจินดามณี ฉบับใหญ่ บริบูรณ์. กรุงเทพฯ: สำนักวรรณกรรมและประวัติศาสตร์ กรมศิลปากร.
, 2560. จินดามณีฉบับสมเด็จพระปรมานุชิต. กรุงเทพฯ: สำนักวรรณกรรมและประวัติศาสตร์ กรมศิลปากร.
, 2562. จินดามณี เล่ม 2 ประถม ก กา มณีจินดา และประถมมาลา. กรุงเทพฯ: สำนักวรรณกรรมและประวัติศาสตร์ กรมศิลปากร.
, 2564. ปทานุกรมและอักษรนิติ (แบบเรียนไทยสมัยรัชกาลที่ 4). กรุงเทพฯ: สำนักวรรณกรรมและประวัติศาสตร์ กรมศิลปากร.
ฉันทิชย์ กระแสสินธุ์, 2561. พระคัมภีร์จินดามณี. พิมพ์ครั้งที่ 2. นนทบุรี: ศรีปัญญา.
ถาวร สิกขโกศล, 2558. ก่อศักดิ์ 60: นานาสาระสยาม-จีนวิทยา. ม.ป.ท.
ธนโชติ เกียรติณภัทร, 2564. “คำชี้แจงการตรวจสอบชำระหนังสือปทานุกรม.” ใน ปทานุกรมและอักษรนิติ (แบบเรียนไทยสมัยรัชกาลที่ 4) (หน้า 11-29). กรุงเทพฯ: สำนักวรรณกรรมและประวัติศาสตร์ กรมศิลปากร.
ธนิต อยู่โพธิ์, 2561. “บันทึกหนังสือเรื่องจินดามณี.” ใน จินดามณี ฉบับความแปล ฉบับพระเจ้าบรมโกศ ฉบับจุลศักราช 1144 (หน้า 9-33). พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: สำนักวรรณกรรมและประวัติศาสตร์ กรมศิลปากร.
ธเนศ เวศร์ภาดา, 2543. “ตำราประพันธศาสตร์ไทย: แนวคิดและความสัมพันธ์กับขนบทางวรรณศิลป์ไทย.” วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรดุษฎีบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธรรมาภิมณฑ์ (ถึก จิตรกถึก), หลวง, 2562. ประชุมลำนำ ประมวลตำรากลอนกานต์โคลงฉันท์. นนทบุรี: ศรีปัญญา.
นิยะดา เหล่าสุนทร, 2539. การฟื้นฟูอักษรศาสตร์ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช. กรุงเทพฯ: แม่คำผาง.
บุญเตือน ศรีวรพจน์, 2548. การประพันธ์โคลงสี่สุภาพ. กรุงเทพฯ: กรมศิลปากร.
, 2564. อธิบายจินดามณี และจินดามณี ฉบับนายมหาใจภักดิ์ ฉบับพญาธิเบศ. กรุงเทพฯ: สำนักวรรณกรรมและประวัติศาสตร์ กรมศิลปากร.
ประชุมจารึกวัดพระเชตุพน, 2554. พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพฯ: อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง.
ลิขิต ลิขิตานนท์, 2540. “วรรณกรรมพุทธศาสนาในล้านนาประเภทปกรณ์พิเศษ.” ใน พรรณเพ็ญ เครือไทย (บรรณาธิการ), วรรณกรรมพุทธศาสนาในล้านนา (หน้า 115-119). เชียงใหม่: สุริวงศ์บุ๊คเซนเตอร์.
สุนันท์ อัญชลีนุกูล, 2548. การศึกษาพัฒนาการของหลักภาษาไทย. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, สนับสนุนทุนวิจัยโดย ทุนวิจัยกองทุนรัชดาภิเษกสมโภช, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พระสิริรัตนปัญญาเถระ, 2512. พระคัมภีร์วชิรสารัตถสังคหะ. (แปลโดย แย้ม ประพัฒน์ทอง). ม.ป.ท., จัดพิมพ์ถวายในงานฉลองหิรัณยบัฏและทำบุญอายุพระวิสุทธิวงศาจารย์ วัดสุทัศนเทพวราราม 2512.
เอกสารต้นฉบับตัวเขียน
“จินดามณี จบบริบูรรณ.”, จ.ศ. 1144 (พ.ศ. 2325). สมุดไทยดำ. อักษรขอม-ไทย. ภาษาบาลี-ไทย. เส้นรงค์ (ดินสอ, หรดาล). หมวดอักษรศาสตร์. เลขที่ 60. หอสมุดแห่งชาติ.
“จินดามณี.”, ม.ป.ป. สมุดไทยดำ. อักษรขอม-ไทย. ภาษาบาลี-ไทย. เส้นหรดาล. หมวดอักษรศาสตร์. เลขที่ 28. หอสมุดแห่งชาติ.
“จินดามุนิ.”, ม.ป.ป. สมุดไทยดำ. อักษรขอม-ไทย. ภาษาบาลี-ไทย. เส้นหรดาล. หมวดอักษรศาสตร์. เลขที่ 52. หอสมุดแห่งชาติ.
“จินดามุนี.”, ม.ป.ป. สมุดไทยขาว. อักษรขอม-ไทย. ภาษาบาลี-ไทย. เส้นหมึก. หมวดอักษรศาสตร์. เลขที่ 16. หอสมุดแห่งชาติ.
“นามศัพท์วุตโตทัย.”, ม.ป.ป. สมุดไทยดำ. อักษรขอม-ไทย. ภาษาบาลี-ไทย. เส้นดินสอ. เลขที่ 290. หมวดอักษรศาสตร์. หอสมุดแห่งชาติ.
“ปถมมาลา.”, ม.ป.ป. สมุดไทยดำ. อักษรไทย. ภาษาไทย. เส้นหรดาล. หมวดอักษรศาสตร์. เลขที่ 99. หอสมุดแห่งชาติ.
“มุนีจินดาเหล้ม 1.”, ม.ป.ป. สมุดไทยขาว. อักษรขอม-ไทย. ภาษาบาลี-ไทย. เส้นหมึก. หมวดอักษรศาสตร์. เลขที่ 606. หอสมุดแห่งชาติ.
“ปทานุกรม.”, ม.ป.ป. สมุดไทยขาว. อักษรไทย. ภาษาไทย. เส้นดินสอ. เลขที่ 0536. อนุสรณ์สถานแห่งชาติ จังหวัดปทุมธานี.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2022 ดำรงวิชาการ

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้เป็นผลงานของข้าพเจ้าแต่เพียงผู้เดียว และ/หรือเป็นผลงานของข้าพเจ้าและผู้ร่วมงาน ตามชื่อที่ระบุในบทความจริง และเป็นผลงานที่มิได้ถูกนำเสนอหรือตีพิมพ์ที่ใดมาก่อน