กลอักษร: ความเชื่อมโยงจากหนังสือแบบเรียนภาษาไทยสมัยรัชกาลที่ 4 เรื่องปทานุกรม และแบบเรียนภาษาไทยต้นแบบ

ผู้แต่ง

  • ธนโชติ เกียรติณภัทร อาจารย์ประจำภาควิชาภาษาไทยและภาษาตะวันออก คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง อีเมล: thanachot.su@gmail.com

คำสำคัญ:

กลอักษร, หนังสือแบบเรียนภาษาไทย, เอกสารสมัยรัชกาลที่ 4, ปทานุกรม

บทคัดย่อ

บทความนี้มุ่งศึกษาวิเคราะห์กลอักษรที่ปรากฏอยู่ในหนังสือแบบเรียนภาษาไทยสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 เรื่องปทานุกรม ผลงานของพระปิฎกโกศล (อ่วม) แห่งวัดราชบูรณะ ซึ่งแต่งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2400 ผู้เขียนใช้วิธีการศึกษาวิเคราะห์เนื้อหาจากเอกสาร โดยใช้ข้อมูลหลักจากหนังสือแบบเรียนปทานุกรม ฉบับกรมศิลปากรพิมพ์เผยแพร่ พ.ศ. 2564 ตลอดจนศึกษาร่วมกับแบบเรียนภาษาไทย
ที่เรียบเรียงก่อนหน้าปทานุกรม ซึ่งตีพิมพ์เผยแพร่ หรืออยู่ในรูปแบบเอกสารสมุดไทย เพื่อศึกษาหาที่มาของ
กลอักษรแต่ละชนิด จากการศึกษาพบว่าผู้แต่งปทานุกรมกล่าวถึงกลอักษร 8 ชนิด ได้แก่ กลอักษร
วัณณสังขยา กลอักษรไทยหลง กลอักษรไทยนับ กลอักษรฤๅษีแปลงสาร กลอักษรเลข กลอักษรฝนแสนห่า
กลอักษรล้วน และกลอักษรศัพท์ ลักษณะการอธิบายกลอักษรในแต่ละชนิดเป็นการสรุปหลักการโดยสังเขป และผู้แต่งระบุไว้ว่าให้ค้นหาจากหนังสือแบบเรียนเล่มอื่นเพิ่มเติม ในด้านที่มาของกลอักษรต่างๆ นั้นพบว่า
ผู้แต่งนำมาจากคัมภีร์วชิรสารัตถสังคหะ และหนังสือแบบเรียนภาษาไทยต่างๆ ได้แก่ จินดามณี ประถมมาลา และอักษรนิติ การศึกษากลอักษรจากเรื่องปทานุกรมนี้ทำให้เห็นถึงกลอักษรที่ยังคงสืบทอดมาจากหนังสือแบบเรียนในสมัยกรุงศรีอยุธยาจนถึงรัตนโกสินทร์ตอนต้น และยังศึกษาอยู่ในสมัยพระบาทสมเด็จ
พระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 ซึ่งเป็นช่วงสุดท้ายของการศึกษาในยุคจารีตก่อนการปฏิรูปการศึกษา
ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 เมื่อ พ.ศ. 2414

เอกสารอ้างอิง

กรมศิลปากร, 2558. จินดามณี เล่ม 1 และจินดามณี ฉบับใหญ่ บริบูรณ์. กรุงเทพฯ: สำนักวรรณกรรมและประวัติศาสตร์ กรมศิลปากร.

, 2560. จินดามณีฉบับสมเด็จพระปรมานุชิต. กรุงเทพฯ: สำนักวรรณกรรมและประวัติศาสตร์ กรมศิลปากร.

, 2562. จินดามณี เล่ม 2 ประถม ก กา มณีจินดา และประถมมาลา. กรุงเทพฯ: สำนักวรรณกรรมและประวัติศาสตร์ กรมศิลปากร.

, 2564. ปทานุกรมและอักษรนิติ (แบบเรียนไทยสมัยรัชกาลที่ 4). กรุงเทพฯ: สำนักวรรณกรรมและประวัติศาสตร์ กรมศิลปากร.

ฉันทิชย์ กระแสสินธุ์, 2561. พระคัมภีร์จินดามณี. พิมพ์ครั้งที่ 2. นนทบุรี: ศรีปัญญา.

ถาวร สิกขโกศล, 2558. ก่อศักดิ์ 60: นานาสาระสยาม-จีนวิทยา. ม.ป.ท.

ธนโชติ เกียรติณภัทร, 2564. “คำชี้แจงการตรวจสอบชำระหนังสือปทานุกรม.” ใน ปทานุกรมและอักษรนิติ (แบบเรียนไทยสมัยรัชกาลที่ 4) (หน้า 11-29). กรุงเทพฯ: สำนักวรรณกรรมและประวัติศาสตร์ กรมศิลปากร.

ธนิต อยู่โพธิ์, 2561. “บันทึกหนังสือเรื่องจินดามณี.” ใน จินดามณี ฉบับความแปล ฉบับพระเจ้าบรมโกศ ฉบับจุลศักราช 1144 (หน้า 9-33). พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: สำนักวรรณกรรมและประวัติศาสตร์ กรมศิลปากร.

ธเนศ เวศร์ภาดา, 2543. “ตำราประพันธศาสตร์ไทย: แนวคิดและความสัมพันธ์กับขนบทางวรรณศิลป์ไทย.” วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรดุษฎีบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ธรรมาภิมณฑ์ (ถึก จิตรกถึก), หลวง, 2562. ประชุมลำนำ ประมวลตำรากลอนกานต์โคลงฉันท์. นนทบุรี: ศรีปัญญา.

นิยะดา เหล่าสุนทร, 2539. การฟื้นฟูอักษรศาสตร์ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช. กรุงเทพฯ: แม่คำผาง.

บุญเตือน ศรีวรพจน์, 2548. การประพันธ์โคลงสี่สุภาพ. กรุงเทพฯ: กรมศิลปากร.

, 2564. อธิบายจินดามณี และจินดามณี ฉบับนายมหาใจภักดิ์ ฉบับพญาธิเบศ. กรุงเทพฯ: สำนักวรรณกรรมและประวัติศาสตร์ กรมศิลปากร.

ประชุมจารึกวัดพระเชตุพน, 2554. พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพฯ: อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง.

ลิขิต ลิขิตานนท์, 2540. “วรรณกรรมพุทธศาสนาในล้านนาประเภทปกรณ์พิเศษ.” ใน พรรณเพ็ญ เครือไทย (บรรณาธิการ), วรรณกรรมพุทธศาสนาในล้านนา (หน้า 115-119). เชียงใหม่: สุริวงศ์บุ๊คเซนเตอร์.

สุนันท์ อัญชลีนุกูล, 2548. การศึกษาพัฒนาการของหลักภาษาไทย. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, สนับสนุนทุนวิจัยโดย ทุนวิจัยกองทุนรัชดาภิเษกสมโภช, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

พระสิริรัตนปัญญาเถระ, 2512. พระคัมภีร์วชิรสารัตถสังคหะ. (แปลโดย แย้ม ประพัฒน์ทอง). ม.ป.ท., จัดพิมพ์ถวายในงานฉลองหิรัณยบัฏและทำบุญอายุพระวิสุทธิวงศาจารย์ วัดสุทัศนเทพวราราม 2512.

เอกสารต้นฉบับตัวเขียน

“จินดามณี จบบริบูรรณ.”, จ.ศ. 1144 (พ.ศ. 2325). สมุดไทยดำ. อักษรขอม-ไทย. ภาษาบาลี-ไทย. เส้นรงค์ (ดินสอ, หรดาล). หมวดอักษรศาสตร์. เลขที่ 60. หอสมุดแห่งชาติ.

“จินดามณี.”, ม.ป.ป. สมุดไทยดำ. อักษรขอม-ไทย. ภาษาบาลี-ไทย. เส้นหรดาล. หมวดอักษรศาสตร์. เลขที่ 28. หอสมุดแห่งชาติ.

“จินดามุนิ.”, ม.ป.ป. สมุดไทยดำ. อักษรขอม-ไทย. ภาษาบาลี-ไทย. เส้นหรดาล. หมวดอักษรศาสตร์. เลขที่ 52. หอสมุดแห่งชาติ.

“จินดามุนี.”, ม.ป.ป. สมุดไทยขาว. อักษรขอม-ไทย. ภาษาบาลี-ไทย. เส้นหมึก. หมวดอักษรศาสตร์. เลขที่ 16. หอสมุดแห่งชาติ.

“นามศัพท์วุตโตทัย.”, ม.ป.ป. สมุดไทยดำ. อักษรขอม-ไทย. ภาษาบาลี-ไทย. เส้นดินสอ. เลขที่ 290. หมวดอักษรศาสตร์. หอสมุดแห่งชาติ.

“ปถมมาลา.”, ม.ป.ป. สมุดไทยดำ. อักษรไทย. ภาษาไทย. เส้นหรดาล. หมวดอักษรศาสตร์. เลขที่ 99. หอสมุดแห่งชาติ.

“มุนีจินดาเหล้ม 1.”, ม.ป.ป. สมุดไทยขาว. อักษรขอม-ไทย. ภาษาบาลี-ไทย. เส้นหมึก. หมวดอักษรศาสตร์. เลขที่ 606. หอสมุดแห่งชาติ.

“ปทานุกรม.”, ม.ป.ป. สมุดไทยขาว. อักษรไทย. ภาษาไทย. เส้นดินสอ. เลขที่ 0536. อนุสรณ์สถานแห่งชาติ จังหวัดปทุมธานี.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2022-12-27

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความ