งานสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ในอุโบสถวัดป่าสายพระอาจารย์มั่น ภูริทตฺโต ในภาคอีสาน

ผู้แต่ง

  • ภารณี อินทร์เล็ก นักศึกษาระดับปริญญาเอก สาขาวิชาประวัติศาสตร์ศิลปะ คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร

คำสำคัญ:

สถาปัตยกรรมสมัยใหม่, อุโบสถ, วัดป่า, ภาคอีสาน

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์นำเสนอรูปแบบอุโบสถวัดป่าในภาคอีสาน ที่ได้รับอิทธิพลงานสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ช่วงทศวรรษ 2510-2530 เกณฑ์การคัดเลือกพิจารณาจากอุโบสถในวัดที่มีความเกี่ยวข้องพระป่าสาย      พระอาจารย์มั่น ภูริทตฺโต ในภาคอีสาน จากการสำรวจอุโบสถที่ได้รับอิทธิพลงานสถาปัตยกรรมสมัยใหม่มีทั้งหมด 8 แห่ง แบ่งออกเป็น 3 รูปแบบ ได้แก่ อุโบสถแบบสถาปัตยกรรมไทยประยุกต์ อุโบสถแบบสถาปัตยกรรมไทยสมัยใหม่ และอุโบสถสถาปัตยกรรมไทยร่วมสมัย 1. อุโบสถแบบสถาปัตยกรรมไทยประยุกต์ โดยทั่วไปมีการทำรูปแบบที่สืบเนื่องต่อกันมาจากอาคารไทยประยุกต์ ส่วนงานสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ที่ปรากฏในอุโบสถรูปแบบนี้    มีการใช้ผังสี่เหลี่ยมผืนผ้า อาคารภายนอกตกแต่งแบบผนังเรียบเกลี้ยงซึ่งเป็นลักษณะสถาปัตยกรรมโมเดิร์น นอกจากนี้ยังพบเทคนิคการออกแบบอาคารให้สอดคล้องกับสภาพแวดล้อมและสภาพภูมิอากาศ โดยให้ความสำคัญกับด้านการใช้งานและการประหยัดมากขึ้น 2. อุโบสถแบบสถาปัตยกรรมไทยสมัยใหม่ กลุ่มนี้จัดเป็นกลุ่มงานที่แสดงถึงอิทธิพลงานสถาปัตยกรรมสมัยใหม่มากที่สุด โดยด้านรูปแบบเริ่มจากการนำรูปแบบสถาปัตยกรรมแบบสากลมาใช้ ส่วนด้านเทคนิคงานสถาปัตยกรรมสมัยใหม่เป็นการให้ความสำคัญกับแนวการออกแบบปัจจัยแวดล้อมที่กลมกลืนกับรูปแบบสถาปัตยกรรมในภูมิภาค รวมถึงมีการใช้เรื่องแนวความคิด (Concept) เพื่อออกแบบอุโบสถ เกิดการตีความอุโบสถใหม่จากมุมมองสถาปนิก 3. อุโบสถแบบสถาปัตยกรรมไทยร่วมสมัยเป็นการผสมระหว่างการนำรูปแบบอุโบสถไทยประเพณี และรูปแบบสิมอีสานมาออกแบบใหม่ โดยใช้เทคโนโลยีการก่อสร้างที่พบในงานสถาปัตยกรรมสมัยใหม่เพื่อให้ลวดลายหรือรูปลักษณ์ของไทยประเพณีไปประดับหรือประกอบอาคารให้ดูเป็นไทยมากขึ้น

เอกสารอ้างอิง

กองพุทธศาสนสถาน, 2534. ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 10. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์การศาสนา.

, 2535. ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 11. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์การศาสนา.

, 2538. ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 14. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์การศาสนา.

, 2542. ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 17. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์การศาสนา.

จีรศักดิ์ เกื้อสมบัติ, 2561. "โมเดิร์น: แนวคิดเรื่องฟังก์ชันในงานสถาปัตยกรรมไทยยุคโมเดิร์น พ.ศ. 2510-2530."

วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาสถาปัตยกรรม บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร.

ชมชน ฟูสินไพบูลย์ และ ฮิโรชิ ทาเกยามา, 2554. “พัฒนาการแนวความคิดเรื่องเอกลักษณ์ของชาติในงาน

สถาปัตยกรรม: การประกวดแบบรัฐสภาแห่งใหม่ พ.ศ. 2552.” หน้าจั่ว ว่าด้วยประวัติศาสตร์

สถาปัตยกรรม และสถาปัตยกรรมไทย (7): 309-340.

ชาตรี ประกิตนนทการ, 2550. การเมืองและสังคมในศิลปสถาปัตยกรรม สยามสมัย ไทยประยุกต์ ชาตินิยม.

กรุงเทพฯ: มติชน.

ฐิตานันท์ สถิตย์ธรรม (บรรณาธิการ), 2556. จ.บ.พ.+ความสุข+ความทรงจำ+เส้นทางวิชาชีพแห่งธรรม.

นครราชสีมา: โรงพิมพ์โจเซฟ.

ติ๊ก แสนบุญ, 2564. “หอแจกอีสาน : พัฒนาการทางสังคมและความเปลี่ยนแปลง.” ใน การประชุมวิชาการระดับชาติ มอบ. วิจัย ครั้งที่ 15 (หน้า 62-73). อุบลราชธานี: มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี, 22-23 กรกฎาคม 2564.

ผุสดี ทิพทัส, 2539. สถาปนิกสยาม: พื้นฐาน บทบาท ผลงาน และแนวคิด (พ.ศ. 2475-2537) เล่ม 1.

กรุงเทพฯ: สถาปนิกสยาม.

, 2540. “สัมภาษณ์ 10 คำถาม กับอาจารย์วทัญญู ณ ถลาง.” อาษา 98-103.

ภารณี อินทร์เล็ก, 2562. “อุโบสถวัดศาลาลอย: งานสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ในพุทธสถาปัตยกรรม.” หน้าจั่ว ว่าด้วยประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรมและสถาปัตยกรรมไทย 16 (1): 102-121.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 2539. พระไตรปิฎก เล่ม 7: พระวินัยปิฎกเล่ม 7 จุลวรรค ภาค 2. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

วิมลสิทธิ์ หรยางกูร, 2554. "การสร้างสรรค์มรดกวัฒนธรรม: สู่การสร้างสรรค์เอกลักษณ์สถาปัตยกรรมไทย." วารสารวิจัยและสาระสถาปัตยกรรม/การผังเมือง (1): 1-20.

วิมลสิทธิ์ หรยางกูร และคณะ, 2536. พัฒนาการแนวความคิดและรูปแบบของงานสถาปัตยกรรม: อดีต

ปัจจุบัน และอนาคต. กรุงเทพฯ: สมาคมสถาปนิกสยาม.

, 2537. “พัฒนาการแนวความคิดและรูปแบบของงานสถาปัตยกรรม: อดีต ปัจจุบัน

และอนาคต.” อาษา (29): 75-82.

, 2558. รายงานการวิจัยฉบับสมบูรณ์โครงการสร้างสรรค์เอกลักษณ์สถาปัตยกรรมไทยสมัยใหม่. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.

ศิริศักดิ์ อภิศักดิ์มนตรี และพระชัยวรวงศ์ อิทฺธิมนฺโต (ณ เชียงใหม่), 2565. “วิหารในพระไตรปิฎก: มูลเหตุการ

สร้าง ความหมาย และองค์ประกอบทางสถาปัตยกรรม.” วารสารปณิธาน 18 (2): 164-191.

สมชาติ จึงสิริอารักษ์, 2553. สถาปัตยกรรมแบบตะวันตกในสยาม สมัยรัชกาลที่ 4-พ.ศ. 2480. กรุงเทพฯ:

คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร.

สำนักงานราชบัณฑิตยสภา, 2559. สารานุกรมสถาปัตยกรรมศาสตร์และการก่อสร้าง หมวดประวัติศาสตร์

สถาปัตยกรรม ฉบับราชบัณฑิตยสภา. กรุงเทพฯ: สำนักงานราชบัณฑิตยสภา.

สถาปนิกไทย, 2532. กรุงเทพฯ: เดอะมีเดีย มาร์ท.

อนุวิทย์ เจริญศุภกุล, 2528. “แผนภาพตัวแบบการศึกษาสถาปัตยกรรมพื้นถิ่นในประเทศไทย.” หน้าจั่ว 5: 43-54.

อาษา คำภา, 2557. “พระป่า ธรรมยุตอีสานในบริบททางประวัติศาสตร์และอัตลักษณ์ความเป็นท้องถิ่นช่วงพุทธ

ศตวรรษที่ 25.” ใน ท้องถิ่นนิยม: นิยมท้องถิ่นในประวัติศาสตร์ ประวัติศาสตร์ในท้องถิ่น (หน้า 167-208). กรุงเทพฯ: สถาบันไทยคดีศึกษา.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2024-06-27

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความ