สมุดภาพไตรภูมิธนบุรี: รูปแบบศิลปกรรมและลวดลายกับการกำหนดอายุ
คำสำคัญ:
สมุดภาพไตรภูมิธนบุรี, กำหนดอายุ, รูปแบบศิลปกรรมสมัยธนบุรี, ศิลปะธนบุรีบทคัดย่อ
สมุดภาพไตรภูมิธนบุรีที่พบหลักฐานในปัจจุบันประกอบด้วยสมุดภาพไตรภูมิธนบุรีเลขที่ 10 และสมุดภาพไตรภูมิธนบุรีเลขที่ 10/ก ที่อยู่ในความดูแลของหอสมุดแห่งชาติ และสมุดภาพไตรภูมิธนบุรีฉบับเบอร์ลินที่อยู่ในความครอบครองของพิพิธภัณฑ์ศิลปะเอเชียแห่งเมืองเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี ทั้งสามฉบับระบุปีสร้างในบานแพนกไว้ตรงกันคือ พ.ศ. 2319 หากแต่รูปแบบศิลปกรรมที่ปรากฏในแต่ละเล่มกลับแตกต่างกันอย่างมีนัยยะว่าน่าจะเป็นงานที่สร้างขึ้นคนละช่วงเวลากัน จึงได้ทำการตรวจสอบวิเคราะห์รูปแบบศิลปกรรมและลวดลายเพื่อกำหนดอายุ จนได้ข้อสรุปว่าสมุดภาพไตรภูมิฉบับเบอร์ลินน่าจะเป็นงานที่สร้างขึ้นตรงตามจารึกปี พ.ศ. 2319 เนื่องจากรูปแบบศิลปกรรมและลวดลายที่พบในเล่มส่วนใหญ่เป็นรูปแบบเดียวกันกับที่พบในสมุดภาพที่สร้างในศิลปะอยุธยาตอนปลายโดยมีเพียงลวดลายบางส่วนที่เป็นพัฒนาการในช่วงเวลาต่อมา ในขณะที่รูปแบบศิลปกรรมในสมุดภาพอีกสองฉบับมีลักษณะแบบศิลปะรัตนโกสินทร์ตอนต้นในราวรัชกาลที่ 3 แล้ว ทั้งนี้จากการเปรียบเทียบตำแหน่งข้อความและการจัดองค์ประกอบภายในภาพแสดงให้เห็นว่าสมุดภาพไตรภูมิเลขที่ 10 และ 10/ก น่าจะเป็นงานที่ทำสำเนาโดยใช้สมุดภาพไตรภูมิธนบุรีฉบับเบอร์ลินเป็นต้นฉบับ
เอกสารอ้างอิง
ภาษาไทย
กรมศิลปากร, 2517. ประชุมจารึกวัดพระเชตุพนฯ. กรุงเทพฯ: ศิวพร.
_________, 2542. สมุดภาพไตรภูมิฉบับกรุงศรีอยุธยา-ฉบับกรุงธนบุรี เล่ม 2. กรุงเทพฯ: กรมศิลปากร.
กองจดหมายเหตุแห่งชาติ, 2525. สมุดภาพวิวัฒนาการแต่งกายสมัยกรุงรัตนโกสินทร์. กรุงเทพฯ: กองจดหมายเหตุแห่งชาติ.
คนึงนิจ จันทร์กระวี, 2533. “ลักษณะอักษรและอักขรวิธีไทยในพุทธศตวรรษที่ 24 ตอนต้น.” วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต ภาควิชาจารึกภาษาไทย คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร.
น. ณ ปากน้ำ, 2537. ชุดจิตรกรรมฝาผนังในประเทศไทย: วัดคงคาราม. กรุงเทพฯ: วิริยะธุรกิจ.
น. ณ ปากน้ำ และ แสงอรุณ กนกพงศ์ชัย, 2528. จิตรกรรมสมัยอยุธยาจากสมุดข่อย. กรุงเทพฯ: เมืองโบราณ.
บุญเตือน ศรีวรพจน์ และ ประสิทธิ์ แสงทับ, 2542. สมุดข่อย. กรุงเทพฯ: โครงการสืบสานมรดกวัฒนธรรมไทย.
ศรีภูริปรีชา, พระ, 2465. จดหมายเหตุเรื่องปฏิสังขรณ์วัดพระศรีรัตนศาสดาราม ครั้งรัชกาลที่ 3. พระนคร: โรงพิมพ์โสภณพิพรรฒธนากร.
ศักดิ์ชัย สายสิงห์, 2556. พุทธศิลป์สมัยรัตนโกสินทร์ พัฒนาการของงานช่างและแนวคิดที่ปรับเปลี่ยน. กรุงเทพฯ: เมืองโบราณ.
____________, 2560. เจดีย์ในประเทศไทย รูปแบบ พัฒนาการ และพลังศรัทธา. นนทบุรี: เมืองโบราณ.
ศิลป พีระศรี, 2502. วิวัฒนาการแห่งจิตรกรรมฝาผนังของไทย. (แปลโดย ม.จ. สุภ้ทรดิศ ดิศกุล). กรุงเทพฯ: กรมศิลปากร.
สน สีมาตรัง, 2522. จิตรกรรมฝาผนังสกุลช่างรัตนโกสินทร์. กรุงเทพฯ: อมรินทร์การพิมพ์.
สันติ เล็กสุขุม, 2544. ศิลปะอยุธยา งานช่างหลวงแห่งแผ่นดิน. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: เมืองโบราณ.
สันติ เล็กสุขุม และ กมล ฉายาวัฒนะ, 2524. จิตรกรรมฝาผนังสมัยอยุธยา. กรุงเทพฯ: สถาบันไทยคดีศึกษา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ภาษาต่างประเทศ
Jo-Fan Huang, 2006. A technical examination of seven Thai manuscripts in the 18th, 19th and 20th centuries. Retrieved September 20, 2022, from https://www.scribd.com/document/488716332/A-Technical-Examination-of-7-Thai-Manuscripts-in-the-18-th-19-th-and-20th-Centuries
Terwiel B. J., 2014. “On the trail of King Taksin’s Samutphap Traiphum.” Journal of Siam Society 102: 41-66.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2024 ดำรงวิชาการ

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้เป็นผลงานของข้าพเจ้าแต่เพียงผู้เดียว และ/หรือเป็นผลงานของข้าพเจ้าและผู้ร่วมงาน ตามชื่อที่ระบุในบทความจริง และเป็นผลงานที่มิได้ถูกนำเสนอหรือตีพิมพ์ที่ใดมาก่อน