เขียนอดีตใหม่ในประวัติศาสตร์: เขียนตำแหน่งแห่งที่ "ประวัติศาสตร์ท้องถิ่น" ใน "ประวัติศาสตร์ชาติ"”

บทคัดย่อ

การเขียนประวัติศาสตร์ท้องถิ่นหลังทศวรรษ 2540 มีความเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญ กล่าวคือ การครองราชย์ครบ 60 ปีของมหากษัตริย์รัชกาลที่ 9 ทำให้เกิดการเขียนประวัติศาสตร์ท้องถิ่นที่เชื่อมโยงกับอุดมการณ์ราชาชาตินิยมที่มีแก่นสำคัญอยู่ที่ชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ หรือเรียกอีกอย่างว่า “ประวัติศาสตร์ท้องถิ่นราชาชาตินิยม” เป็นการผสมระหว่างโครงเรื่องประวัติศาสตร์ท้องถิ่นนิยมกับโครงเรื่องประวัติศาสตร์ราชาชาตินิยม เพื่อทำให้ประวัติศาสตร์ท้องถิ่นมีตัวตนที่ยึดโยงกับชาติที่มีกษัตริย์เป็นศูนย์กลางการเขียนประวัติศาสตร์ท้องถิ่นราชาชาตินิยมเช่นนี้สัมพันธ์กับการสร้างตัวตน สำนึก อัตลักษณ์ และความเป็นประวัติศาสตร์ของผู้คนในพื้นที่นั้น ๆ รวมถึงกำหนดตำแหน่งแห่งที่ของเราในชาติด้วย ภายใต้บริทบทที่ประวัติศาสตร์ท้องถิ่นนิยมอย่างเดียวไม่มีพลังในการสร้างตำแหน่งแห่งที่ในประวัติศาสตร์ชาติ กล่าวอีกแง่หนึ่ง คือ การทำความเข้าใจการสร้างโครงเรื่องประวัติศาสตร์ท้องถิ่น จะทำให้เข้าบริบทของสังคม โลกทัศน์ ชีวทัศน์ของผู้คนร่วมสมัยในมิติต่าง ๆ และให้ความสำคัญกับประวัติศาสตร์ในฐานะวิธีคิดเพื่ออธิบายพลวัตของสังคมด้วย