ระบบตัวเขียนเพื่อการบันทึกองค์ความรู้ทางวัฒนธรรม : กรณีศึกษาระบบตัวเขียนภาษาอูรักลาโวยจเพื่อการบันทึกพิธี “อารี ปาจัก”

ผู้แต่ง

  • รณกร รักษ์วงศ์ นักวิจัยประจําศูนย์ศึกษาและฟื้นฟูภาษา – วัฒนธรรมในภาวะวิกฤต สถาบันวิจัยภาษาและวัฒนธรรมเอเชีย มหาวิทยาลัยมหิดล

คำสำคัญ:

ระบบตัวเขียน, อูรักลาโวยจ

บทคัดย่อ

ระบบตัวเขียนภาษาท้องถิ่นเป็นเครื่องมือในการบันทึกภาษาที่จะมีส่วนช่วยให้เจ้าของภาษาสามารถนำมาใช้บันทึกภาษาได้ด้วยตนเอง ระบบตัวเขียนสามารถนำมาใช้บันทึกวัฒนธรรมของชุมชนด้วยภาษาของตนเองได้เป็นอย่างดี โดยใช้กระบวนการเลือกสรรเรื่องราวทางวัฒนธรรมที่สำคัญแล้วนำมาบันทึกโดยมีเจ้าของภาษาเป็นผู้บันทึกและมีนักภาษาศาสตร์และนักมานุษยวิทยาเป็นพี่เลี้ยงในการทำงานควบคู่ไปกับผู้บันทึกซึ่งเป็นเจ้าของวัฒนธรรม โดยในกรณีศึกษาของกลุ่มอูรักลาโวยจพบว่าชาวอูรักลาโวยจสามารถนำระบบตัวเขียนในภาษาของตนเองมาบันทึกพิธี “อารี ปาจัก” ของหมู่บ้านได้ และสามารถใช้เป็น “ตำราพิธีอารี ปาจัก” ในชุมชนได้ในที่สุด

เอกสารอ้างอิง

งามพิศ สัตย์สงวน, .2542. การวิจัยทางมานุษยวิทยา.กรุงเทพ : สํานักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

นิรัตน์ หาญทะเล และคณะ, 2555. รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์โครงการวิจัยแนวทางในการศึกษาศักยภาพของชุมชนเพื่อการอนุรักษ์และฟื้นฟูภาษา วัฒนธรรม และภูมิปัญญาท้องถิ่นอย่างมีส่วนร่วมของ ชาวอุรักละโวจ บ้านสังกาอู้ ต.เกาะลันตาใหญ่ อ.เกาะลันตา จ.กระบี่.นครปฐม : ศูนย์ศึกษาและฟื้นฟูภาษา – วัฒนธรรมในภาวะวิกฤต สถาบันวิจัยภาษาและวัฒนธรรมเอเชีย มหาวิทยาลัยมหิดล, สนับสนุนทุนวิจัยโดยสํานักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.)

ลักขณา วงศ์ยะรา, 2550. การวิจัยเพื่อท้องถิ่น : กรณีศึกษาโครงการศูนย์สานงานวิจัยเพื่อท้องถิ่นพื้นที่ภาคกลางและภาคตะวันตก. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพัฒนาชนบทศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหิดล, นครปฐม.

สุวิไล เปรมศรีรัตน์ และคณะ.2552. ประสบการณ์การฟื้นฟูภาษาในประเทศไทย กรณีภาษาชอง จังหวัดจันทบุรี. เชียงใหม่ : หจก.วนิดาการพิมพ์

สุวิไล เปรมศรีรัตน์,2550. “การสร้างระบบเขียนสําหรับภาษาชาติพันธุ์ เครื่องมือในการอนุรักษ์และฟื้นฟูภูมิ ปัญญาด้านภาษา.” ภาษาและวัฒนธรรม 26 (1-2) : 18 – 34.

ดาวน์โหลด

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความ