กบฏบวรเดชในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์

บทคัดย่อ

นวนิยายอิงประวัติศาสตร์ในสังคมไทยมักนิยมนำเหตุการณ์สำคัญที่แสดงถึงวิกฤตของชาติมาเขียนเป็นนวนิยายเหตุการณ์กบฏบวรเดช พ.ศ.2476 เป็นวิกฤตการณ์สำคัญเหตุการณ์หนึ่งที่มีเขียนไว้ในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ตั้งแต่ทศวรรษ 2490 จนถึงปัจจุบัน บทความนี้มีจุดมุ่งหมายที่จะศึกษาภาพลักษณ์ของกบฏบวรเดชที่นำเสนอในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ รวมทั้งศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการนำเสนอภาพของเหตุการณ์นี้ ผลการศึกษาพบว่าภาพลักษณ์ของเหตุการณ์กบฏบวรเดชที่ถูกนำเสนอ มีลักษณะสำคัญ คือส่วนใหญ่แต่งขึ้นผ่านมุมมองจากฝ่ายกบฏ และเลือกกล่าวถึงผลสืบเนื่องหลังจากเหตุการณ์กบฏบวรเดชในแง่ลบ โดยเฉพาะประเด็นเรื่องฝ่ายแพ้ถูกลงโทษอย่างไม่เป็นธรรม อันเป็นผลมาจากการจัดตั้งศาลพิเศษของรัฐบาลและการคุมขังนักโทษการเมืองจนกลายเป็นสาเหตุหนึ่งที่นำไปสู่การสละราชสมบัติของรัชกาลที่ 7 การนำเสนอดังกล่าวนี้สะท้อนให้เห็นความบกพร่องของการปฏิวัติพ.ศ.2475 และความล้มเหลวของคณะราษฎรในการปกครองประเทศ

ปัจจัยสำคัญประการแรกที่ทำให้กบฏบวรเดชถูกนำเสนอในลักษณะดังกล่าว น่าจะเกิดจากอิทธิพลของงานเขียนของกลุ่มอดีตนักโทษการเมืองที่เป็นฝ่ายแพ้ในกบฏบวรเดช หลังจากได้รับการปล่อยตัวบุคคลกลุ่มนี้ได้ผลิตงานเขียนจำนวนมากในช่วงทศวรรษ 2490 ที่บอกเล่าถึงประสบการณ์เลวร้ายที่ได้รับขณะต้องโทษคุมขัง งานเขียนเหล่านี้น่าจะนี้มีบทบาทสำคัญในการสร้างชุดความทรงจำกระแสหลักเกี่ยวกับกบฏบวรเดช ปัจจัยที่สอง คือภูมิหลังของผู้เขียน และปัจจัยที่สาม คือ บริบททางประวัติศาสตร์ขณะผลิตงานเขียน