สวยดอก: การผลิตซ้ำทางวัฒนธรรมหัตถศิลป์ งานใบตองล้านนา

ผู้แต่ง

  • จารุนันท์ เชาวน์ดี รองศาสตราจารย์ ประจําภาควิชามนุษยสัมพันธ์ คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่

คำสำคัญ:

สวยดอกล้านนา, ปีนักษัตรล้านนา, หัตถศิลป์ใบตอง, ภูมิปัญญาท้องถิ่น, การผลิตซ้ำทางวัฒนธรรม

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้ มีจุดมุ่งหมายเพื่อนำ เสนอปรากฏการณ์ การใช้สวยดอก
และแนวทางการสืบทอด ผลการวิจัยพบว่า “สวยดอก” คือ กรวยใบตองส หรับ
ใส่ดอกไม้ ธูปเทียน เพื่อใช้เป็นเครื่องสักการะบูชา โดยชาวล้านนามีความเลื่อมใส
ศรัทธาในพระพุทธศาสนา จึงใช้สวยดอกในประเพณีและพิธีกรรมต่างๆ สวยดอก
มีทั้งแบบธรรมดาและแบบมี “กาบ” ใบตองพับตกแต่งขอบ ซึ่งจะมีชื่อเฉพาะโดย
ประดิษฐ์คิดค้น จากการเชื่อมโยงสัญลักษณ์และสิ่งที่เคารพนับถือของคนในอดีต
กาบสวยดอกจึงออกแบบเพื่อสนองประโยชน์ด้านความงามและเพื่อแสดงถึงการ
สื่อความหมายของสัญลักษณ์ ในสังคมปัจจุบันวิถีชีวิตได้เปลี่ยนแปลงไป ส่งผล
โดยตรงต่อวัฒนธรรมการใช้สวยดอก การสืบทอดคุณค่าภูมิปัญญาด้านงานใบตอง
ล้านนาด้วยการผลิตสิ่งใหม่จึงเกิดขึ้น เพื่อสนองความต้องการของสังคมยุคใหม่ การ
คิดค้นและพัฒนาสวยดอกในวัฒนธรรมร่วมสมัย ถือเป็นการผลิตซ้ำทางวัฒนธรรม
(Cultural reproduction) โดยมีสวยดอก 12 ราศีปีนักษัตรล้านนา สวยดอก 7
สีประจำ วันและสวยดอกไม้จันทน์ ถูกประดิษฐ์ขึ้นเพื่อรับใช้วัฒนธรรมในบริบท
ใหม่ และการเผยแพร่องค์ความรู้เรื่องสวยดอก นับเป็นการสืบทอดทางวัฒนธรรม
(Cultural transmission) ให้คงอยู่ เพื่อเป็นการพัฒนารูปแบบหัตถศิลป์งานใบตอง
ล้านนา งานศิลปประดิษฐ์ในสายวิชาด้านคหกรรมศาสตร์ ให้เกิดความร่วมสมัย
สอดคล้องกับบริบทใหม่ของสังคม

 

เอกสารอ้างอิง

กาญจนา แก้วเทพ, 2545. เมื่อสื่อส่องและสร้างวัฒนธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: ศาลาแดง.

กาญจนา แก้วเทพ และสมสุข หินวิมาน, 2551. สายธารแห่งนักคิดทฤษฎีเศรษฐศาสตร์การเมือง และสื่อสารศึกษา. กรุงเทพฯ: ภาพพิมพ์.

จารุนันท์ เชาวน์ดี, 2549. งานใบตองล้านนา. เชียงใหม่: คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

จารุนันท์ เชาวน์ดี, 2554. สวยดอกล้านนาเชียงใหม่. เชียงใหม่: คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

ฉลาดชาย รมิตานนท์ และคณะ, 2541. ไทเชียงใหม่. เชียงใหม่: โรงพิมพ์มิ่งเมือง.

ชนกมลย์ คงยก, 2558. “ผ้า สื่อกลางระหว่างความเชื่อกับพิธีกรรม: กรณีศึกษา ผ้านาหมื่นศรี อําเภอนาโยง จังหวัดตรัง.” ดำรงวิชาการ14 (1): 79-96.

เชิดชาติ หิรัญโร, 2558. “พลวัตพิธี สืบ ส่ง ถอน ในสังคมล้านนาปัจจุบัน.” ใน ศิราพร ณ ถลาง (บรรณาธิการ), ประเพณีสร้างสรรค์ ในสังคมไทยร่วมสมัย (หน้า 76). กรุงเทพฯ: ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร.

เธียรชาย อักษรดิษฐ์, 2545. ล้านนา: จักรวาล ตัวตน อำนาจ. กรุงเทพฯ: ดรีมแคชเชอร์กราฟฟิค.

เธียรชาย อักษรดิษฐ์, 2557. ผู้ช่วยศาสตราจารย์. สัมภาษณ์. 13 มกราคม.

บุญเสริม สาตราภัย, 2532. เสด็จล้านนา 1. กรุงเทพฯ: อักษราพิพัฒน์.

มณี พยอมยงค์ และศิริรัตน์ อาศนะ, 2538. เครื่องสักการะในล้านนาไทย. กรุงเทพฯ: ธนาคารไทยทนุ.

มาณพ มานะแซม, 2554. ภูษา อาภรณ์ ฟ้อนผี. กรุงเทพฯ: ซิลค์เวอร์ม.

มูลนิธิสารานุกรมวัฒนธรรมไทย ธนาคารไทยพาณิชย์, 2542. สารานุกรมวัฒนธรรมไทย ภาคเหนือ. กรุงเทพฯ: มูลนิธิสารานุกรมวัฒนธรรมไทย ธนาคารไทยพาณิชย์.

วิถี พานิชพันธ์, 2557. ผู้เชี่ยวชาญด้านวัฒนธรรมล้านนา. สัมภาษณ์. 13 มกราคม.

ศรีเลา เกษพรหม, 2544. ประเพณีชีวิตคนเมือง. เชียงใหม่: โรงพิมพ์นพบุรี.

สรัสวดี อ๋องสกุล, 2544. ประวัติศาสตร์ล้านนา. กรุงเทพฯ: อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับบลิชชิ่ง.

สุเชาว์ พลอยชุม, 2534. สุนทรียศาสตร์ : ปัญหาและทฤษฎีว่าด้วยความงามและศิลปะ. กรุงเทพฯ: โครงการตําราภาควิชาปรัชญาและศาสนา คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

เอกวิทย์ ณ ถลาง, 2544. ภาพรวมภูมิปัญญาไทย. กรุงเทพฯ: อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับบลิชชิ่ง.

ดาวน์โหลด

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความ