การพัฒนารูปแบบกิจกรรมการเตรียมจิตก่อนตาย เชิงพุทธบูรณาการในผู้สูงอายุ

Main Article Content

เฉลิมพันธุ์ ศรีชนะชัยโชค

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 3 ประการ ได้แก่ (1) เพื่อออกแบบและพัฒนารูปแบบกิจกรรมการเตรียมจิตก่อนตายเชิงพุทธบูรณาการในผู้สูงอายุ (2) เพื่อทดลองใช้รูปแบบกิจกรรมฯในกลุ่มผู้สูงอายุ และ (3) เพื่อประเมินผลการใช้รูปแบบกิจกรรมฯต่อภาวะจิตของผู้สูงอายุ การวิจัยใช้ระเบียบวิธีวิจัยและพัฒนา (R&D) และการวิจัยแบบผสานวิธี (Mixed Methods) แบ่งเป็น 3 ระยะ ได้แก่ R1 การศึกษาและสังเคราะห์องค์ความรู้จากคัมภีร์พระพุทธศาสนา งานวิจัยที่เกี่ยวข้อง และการสัมภาษณ์ผู้ทรงคุณวุฒิ D1 การพัฒนาและตรวจสอบคุณภาพรูปแบบ และ R2-D2 การทดลองใช้และประเมินผล โดยใช้แบบแผน One-Group Pretest–Posttest Design ควบคู่การวิเคราะห์เชิงคุณภาพผ่านการสัมภาษณ์เชิงลึก (In-depth Interview) และปรับปรุงเป็นรูปแบบฉบับสมบูรณ์
ผลการวิจัยพบว่า หลักธรรมที่เหมาะสมต่อการพัฒนาโปรแกรม ได้แก่ ไตรลักษณ์ หลักกรรม สติปัฏฐาน 4 มรณานุสสติ และไตรสิกขา ซึ่งสามารถจัดวางเป็นโครงสร้างเชิงเหตุ-ปัจจัย โดยมีไตรสิกขาเป็นแกนกลาง นำไปสู่การพัฒนา BUDDHA-END Model ซึ่งเป็นกรอบแนวคิดรูปแบบกิจกรรมเชิงพุทธบูรณาการที่เชื่อมโยงพระพุทธศาสนากับศาสตร์สมัยใหม่ทางการแพทย์และทางจิตวิทยา โดยมีรูปแบบกิจกรรม 5 ขั้นตอน คือ (1) เจริญสติรู้กายรู้ใจตามหลักสติปัฏฐาน 4 (2) สนทนาธรรม “ความตายเป็นเรื่องธรรมดา” และนำเจริญมรณานุสสติ (3) การเตรียมตัว เตรียมใจ เตรียมกิจ “ก่อนวาระสุดท้ายมาถึง” ทางการแพทย์และจิตวิทยา (4) เขียนจดหมายขอขมา ให้อภัย หรืออำลาก่อนลาจาก และ (5) การทดลองตายก่อนตาย
ผลจากการทดลองใช้กับผู้สูงอายุ 32 คน พบว่า คะแนนความสงบทางจิตใจ การยอมรับความตาย และการปล่อยวางเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 สอดคล้องกับข้อมูลเชิงคุณภาพที่ผู้เข้าร่วมสะท้อนประสบการณ์ “ใจเบา” ตามกลไกการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้น โดยเริ่มจากสติเห็นตามความเป็นจริง ส่งผลให้เห็นความไม่เที่ยง ทำให้คลายอุปาทาน นำไปสู่การยอมรับและปล่อยวาง สะท้อนให้เห็นถึงข้อค้นพบที่สำคัญที่สุดในมิติทางด้านจิต คือ รูปแบบกิจกรรมตามกรอบแนวคิด BUDDHA–END Model ก่อให้เกิดกระบวนการพัฒนาจิต ทำให้ผู้สูงอายุสามารถนำไปประยุกต์ใช้ในการเตรียมกาย เตรียมจิต และเตรียมกิจ เพื่อความพร้อมก่อนตาย ซึ่งสอดคล้องกับแนวคิดการดูแลแบบองค์รวม (Holistic Care) ที่เน้นทั้งมิติร่างกาย จิตใจ สังคม และจิตวิญญาณ

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ศรีชนะชัยโชค เฉลิมพันธุ์. 2026. “การพัฒนารูปแบบกิจกรรมการเตรียมจิตก่อนตาย เชิงพุทธบูรณาการในผู้สูงอายุ”. ธรรมธารา 12 (2):149-74. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/dhammadhara/article/view/286686.
ประเภทบทความ
บทความวิจัยทางพระพุทธศาสนา
Bookmark and Share

เอกสารอ้างอิง

ภาษาไทย

คัมภีร์

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 2539.

หนังสือ

นายแพทย์ยงยุทธ วงศ์ภิรมย์ศานติ์. จิตวิทยาสติและสติบำบัดในประเทศไทย. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: บริษัท จิตวิทยาสติ (วิสาหกิจเพื่อสังคม) จำกัด, 2568.

พระไพศาล วิสาโล. เวลาเหลือน้อย. กรุงเทพมหานคร: บริษัท สำนักพิมพ์สุภา จำกัด, 2557.

พระมหาทวี มหาปญฺโญ. ความจริงของชีวิต. กรุงเทพมหานคร: หจก.ภาพพิมพ์, 2555.

พุทธทาสภิกขุ. คู่มือมนุษย์ (ฉบับย่อ). ย่อความโดยภิกขุ ฉ. ชุติวณฺโณ. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิหอจดหมายเหตุพุทธทาส อินทปัญโญ, 2565.

วรวรรณ ชาญด้วยวิทย์, วรรณภา คุณากรวงศ์ และกัญญาภัค เงาศรี. เศรษฐศาสตร์ว่าด้วยสังคมอายุยืน. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิสถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย, 2563.

สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป. อ. ปยุตฺโต). จะพัฒนาคนกันได้อย่างไร?. พิมพ์ครั้งที่ 15. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์พระพุทธศาสนา ธรรมสภา, 2567.

_____. พุทธธรรม ฉบับปรับขยาย. พิมพ์ครั้งที่ 54. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ผลิธรรม, 2563.

สายสิริ อิสรชาญวาณิชย์. ตายดี เตรียมได้: การวางแผนดูแลในระยะท้ายของชีวิตล่วงหน้า. นนทบุรี: โครงการขับเคลื่อนแผนยุทธศาสตร์ระดับชาติว่าด้วยการสร้างเสริมสุขภาวะในระยะสุดท้ายของชีวิต, 2557.

สำนักงานสถิติแห่งชาติ. การสำรวจประชากรสูงอายุในประเทศไทย พ.ศ.2567. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานสถิติแห่งชาติ, 2567.

บทความ

บงกช จันศิริ, พระครูสังฆรักษ์เอกภัทร อภิฉนฺโท และวีรชัย คำธร. “การเตรียมตัวตายดีวิถีพุทธ.” วารสารปัญญาและคุณธรรม, ปีที่ 1, ฉบับที่ 4, (ตุลาคม-ธันวาคม 2567): 1-13.

แม่ชีกฤษณา รักษาโฉม, อรชร ไกรจักร์ และพระมหาวรัญธรณ์ ญาณกิตฺติ. “ขณะจิตสุดท้าย: ความจริงที่ชาวพุทธควรรู้.” วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์, ปีที่ 17, ฉบับที่ 3, (กันยายน-ธันวาคม 2564): 117-127.

ลัญฉน์ศักดิ์ อรรฆยากร. “การยอมรับความตาย.” จุฬาลงกรณ์เวชสาร, ปีที่ 62, ฉบับที่ 5, (กันยายน-ตุลาคม 2561): 761-772.

ดุษฎีนิพนธ์

ธนคิณ ชัยรัตน์. “แนวทางการปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐานสู่การเตรียมตัวตายของผู้ป่วยระยะท้ายเชิงพุทธบูรณาการ.” วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 2568.

ภาษาต่างประเทศ

หนังสือ

Elisabeth Kübler-Ross. On Death and Dying: What the Dying Have to Teach Doctors, Nurses, Clergy and Their Own Families. New York: Scribner, 2014.

บทความ

Richard Schulz, Kathrin Boerner, Julie Klinger, and Jules Rosen. “Preparedness for Death and Adjustment to Bereavement among Caregivers of Recently Placed Nursing Home Residents.” Journal of Palliative Medicine. 18, no. 2, (February 2015): 127–133.

Paul T. P. Wong. “Meaning-Centered Counseling.” In The Human Quest for Meaning: A Handbook of Psychological Research and Clinical Applications, edited by Paul T. P. Wong and Prem S. Fry. Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum Associates, 1998: 395-435.

ข้อมูลจากเว็บไซต์

World Health Organization. “Palliative Care.” World Health Organization, August 5, 2020. https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/palliative-care.