จากทุนสู่ภาพถ่ายคอสเพลย์: การสื่อสารวัฒนธรรมริมน้ำจันทบูร
คำสำคัญ:
ทุน, ภาพถ่าย, คอสเพลย์, การสื่อสารวัฒนธรรม, ริมน้ำจันทบูรบทคัดย่อ
งานวิจัยชิ้นนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการใช้ทุนในการสร้างสรรค์ภาพถ่ายคอสเพลย์สำหรับการสื่อสารวัฒนธรรมริมน้ำจันทบูร โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บรวบรวมข้อมูลจากเอกสารและสื่ออื่นที่เกี่ยวข้อง แล้วนำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์และสังเคราะห์อย่างเป็นระบบ พบว่า แต่เดิมทั้งการคอสเพลย์และชุมชนริมน้ำจันทบูรล้วนมีทุนเป็นของตนเอง ทั้งสองส่วนถูกนำมาผนวกรวมผ่านการถ่ายภาพ จึงเกิดกระบวนการผลิตซ้ำความหมายใหม่ของพื้นที่ทางวัฒนธรรม ภาพถ่ายดังกล่าวทำหน้าที่เป็นสื่อกลางที่เชื่อมโยงวัฒนธรรมดั้งเดิมกับวัฒนธรรมร่วมสมัย โดยยังคงเอกลักษณ์ของพื้นที่ไว้ แม้คาแรกเตอร์คอสเพลย์จะไม่ได้มีความเชื่อมโยงเชิงเนื้อหากับบริบทท้องถิ่น แต่การนำตัวตนของคอสเพลย์เยอร์เข้ามาอยู่ในพื้นที่กลับสะท้อนเสรีภาพทางการแสดงออก และการต่อรองความหมายของพื้นที่ทาง
วัฒนธรรม สะท้อนให้เห็นถึงความยืดหยุ่นทางวัฒนธรรมของชุมชนริมน้ำจันทบูร ส่งเสริมให้ชุมชนมีความร่วมสมัย และเข้าถึงง่ายในสายตาคนรุ่นใหม่ ความสำเร็จของการถ่ายภาพคอสเพลย์เกิดจากการใช้ทุนทั้ง 4 แบบได้แก่ 1. ทุนเศรษฐกิจของการคอสเพลย์ 2. ทุนวัฒนธรรมจากความรู้ ความเข้าใจในตัวละคร ความสามารถในการแสดงบทบาทประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรม และอาหาร สิ่งที่ได้รับการรับรองต่าง ๆ 3. ทุนสังคม อาศัยความร่วมมือของคนในชุมชนที่เปิดพื้นที่ให้กับคอสเพลย์เยอร์ และ 4. ทุนสัญลักษณ์ คือ สถานที่สำคัญอันมีชื่อเสียงในชุมชน ทั้งหมดล้วนเอื้อต่อการแปรเปลี่ยนทุนที่มีอยู่ไปสู่ทุนเศรษฐกิจในอนาคต ผ่านการดึงดูดนักท่องเที่ยวกลุ่มใหม่และการสร้างเนื้อหาที่ผู้บริโภคมีส่วนร่วมโดยหากมีการวางแผนการสื่อสารอย่างเป็นระบบ จะป้องกันการบิดเบือนความหมายดั้งเดิมของวัฒนธรรมท้องถิ่น และยกระดับการจัดการการสื่อสารวัฒนธรรมริมน้ำจันทบูรให้เกิดความยั่งยืนและสร้างประโยชน์ในระดับมหภาคต่อไป
เอกสารอ้างอิง
Ariyaprasert, C. (2024). Decorative arts and collaboration for rural tourism case study of centennial market, Khung Samphao community, Manorom district, Chainat Province. Journal of Chandrakasemsarn, 30(1), 1-15.
Bamrungsin, A., Mian-iam, B., & Aphisamacharnyothin, P. (2022). Expression freedom, social space and self of cosplayer. Journal of Humanities and Social Sciences, University of Phayao, 10(2), 255-272.
Janchaiyaphum, B., Jutaviriya, K., & Cadchumsaeng, J. (2017). A narrative from vang vieng : Social and cultural capital in tourism area. Santapol College Academic Journal, 3(1), 150-159.
Kaewthep, K., & Hinwiman, S. (2010). The stream of political economy thinkers and communication studies (2nd ed.). Parppim.
Pannuam, W. (2012). Promoting Japanese cartoons: A tool for enhancing soft power and economic interests. Thammasat Journal of Japanese Studies, 29(1), 76-85.
Punpong, A. (2023). The power of communication through Japanese's soft power in the world's number one published comic book "One Piece". Journal of Communication Arts Review, 27(2), 51-64.
Sangiampaisansuk, C.(2007). L'Economie des biens symboliques, chapitre 6- extrait de Raisons pratiques. Sur la theorie de l'action. [The economy of symbolic goods]. Kobfai.
Yanyongkasemsuk, R. (2007). Elites in contemporary Thai politics: a study of Pierre Bourdieu's approach of reproduction of cultural capitalism [Doctoral dissertation, Chulalongkorn University]. https://doi.org/10.58837/CHULA.THE.2007.784
Yanyongkasemsuk, R. (2014). Concepts of class and capital of Pierre Bourdieu. Burapha Journal of Political Economy, 2(1), 29-44.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารนิเทศศาสตร์ธุรกิจบัณฑิตย์

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์เป็นของวารสาร....
