ทวี เหนือ กาล: การวิเคราะห์ความงามพุทธศิลป์สู่การศิลปะเชิงปัญญา ด้วยการผสมผสานแนวคิดสัญญะวิทยาของชาลล์ เพียรซ์

ผู้แต่ง

  • ยรรยงวรกร ทองแย้ม คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม

คำสำคัญ:

พุทธศิลป์, ศิลปะเชิงปัญญา, สัญญะวิทยา, ชาลล์ เพียรซ์, บทเพลงสร้างสรรค์

บทคัดย่อ

    งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ชีวประวัติและความงามพุทธศิลป์ของทวี บูรณเขตต์ ผ่านสื่อ ประวัติและจัดกลุ่มเนื้อหาสัญญะในการประพันธ์บทเพลง ทวี เหนือ กาล ศิลปินแห่งชาติ โดยใช้กระบวนการวิเคราะห์เนื้อหาแบบตั้งเดิมคือเอกสารสิ่งจัดแสดงและการสังเกตภาคสนาม โดยไม่ได้เก็บข้อมูลกับบุคคล และใช้การประยุกต์แนวคิดศิลปะเชิงปัญญาคู่กับกรอบสัญญะวิทยาของชาลส์ เพียร์ซ เพื่อสกัดให้ได้แก่นและคำสำคัญที่สะท้อนคุณค่าทางวัฒนธรรมและพุทธศิลป์ แล้วนำผลการวิเคราะห์ไปสร้างสรรค์เป็นบทเพลงประกอบสารคดีที่มีรากฐานเชิงประวัติและความหมายผ่านกระบวนการคิดและการตีความเชิงวัฒนธรรม
    ผลการศึกษาพบว่าข้อมูลชีวประวัติและสื่อประวัติสามารถจัดกลุ่มเป็นหัวข้อสำคัญ ได้แก่ ชีวิตการทำงาน การสะสม การบูรณะ ความงามทางพุทธศิลป์ และคำยกย่อง ซึ่งแต่ละหัวข้อสามารถอ่านออกเป็นสัญญะที่สะท้อนรูปลักษณ์ การปฏิบัติ และคุณค่าทางวัฒนธรรม การจัดหมวดหมู่เชิงสัญญะดังกล่าวถูกนำมาออกแบบเป็นสิ่งแวดล้อมทางจินตนาการสำหรับการประพันธ์ ทำให้บทเพลง ทวี เหนือ กาล ทำหน้าที่ทั้งเป็นงานกวีและสื่อร่วมสมัยที่สื่อสารมรดกทางศิลปวัฒนธรรมได้อย่างลึกซึ้งและยั่งยืน ผลงานนี้จึงเสนอแนวทางการเปลี่ยนผ่านมรดกทางวัฒนธรรมจากวัตถุจัดแสดงไปสู่ประสบการณ์ทางปัญญาผ่านการผสมผสานระหว่างการวิเคราะห์เชิงสัญญะและการสร้างสรรค์เชิงศิลป์

เอกสารอ้างอิง

Hsieh, H. F., & Shannon, S. E. (2005). Three approaches to qualitative content analysis. Qualitative Health Research, 15(9), 1277-1288. https://doi.org/10.1177/1049732305276687

Jaiwang, R. (2021). The use of songs to promote the participation in environmental conservation of Chiangmai people. Journal of Humanities and Social Sciences, Bansomdejchaopraya Rajabhat University, 15(1), 269-293.

Natthawat, P. (2019). Narrative and semiotics in Thai luk thung/string songs [Master's thesis, Chulalongkorn University].

Parin, P. (2016). Semiotics of songs and the reflection of composers' identity [Master's thesis, National Institute of Development Administration].

Panyawai, P., Saengthong, P., Srikampha, R., & Phra Ratchakhomakorn. (2025). Development and value adding of Buddhist art wisdom in Phrae Province. Journal of Graduate Studies Review, MCU Phrae Campus, 10(1), 80-95.

Phetruang, N. (2019). The creation of Thai contemporary dance: Vatsasarn. Silpakorn University Journal, 39(6), 126-142.

Peirce, C. S. (1955). Logic as semiotic: The theory of signs. In J. Buchler (Ed.), Philosophical Writings of Peirce (pp. 98-119). Dover Publications.

Pruksawan, S. (1993). Nangsue prawat choet chu kiat Thawi Burunakhet: Phet nam ek khong wongkan chang sin [Honorary biography of Thawi Burunakhet: The gem of the artisan world]. Office of the National Culture Commission. Ladprao Press

Thauthong, P. (2014). Research and knowledge development approaches in academic art creation. Journal of the Association of Researchers, 19(2), 5-11.

Yasinee, B. (2021). A semiotic study of ideology conveyed in school march songs [Master's thesis, Naresuan University].

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-06-17

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย