An Implementation of Business Cluster Concept: A Case Study of the Gift and Decorative Industry Club, The Federation of Thai Industries
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Since the economic crisis in B.E.2540, the Thai government has formulated a policy to use “business cluster concept” as a tool for increasing competitiveness of the country. Many agencies, both the public and private sectors have participated in this policy. This article discusses the implementation of business cluster concept in the private sectors through clustering process of the Federation of Thai Industries. Presently the F.T.I. has divided into 10 industry clusters, covering 43 industry clubs. Due to some limitations, this research is a case study of the Gift and Decorative Industry Club, the Fashion and Lifestyle Cluster, aiming to gather information about business cluster concept from books, articles, research reports, and the interview with executives of the Gift and Decorative Industry Club who have utilized business cluster concept, to evaluate its effectiveness, and to propose guidelines for enhancing the effectiveness of clustering management of the Gift and Decorative Industry Club, the Federation of Thai Industries.
Downloads
Article Details
บทความ ข้อความ ภาพประกอบ ตารางประกอบ ที่ตีพิมพ์ในวารสารเป็นความคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว ไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราชแต่อย่างใด
บทความที่เสนอพิจารณาในวารสาร e-JODIL ต้องเป็นบทความที่ไม่เคยส่งไปลงพิมพ์ เผยแพร่ หรืออยู่ระหว่างการพิจารณาของวารสารอื่น
กองบรรณาธิการขอสงวนสิทธิ์ในการพิจารณาและตัดสินการตีพิมพ์บทความในวารสาร
References
กิ่งพร ทองใบ. (2548). “การบริหารจัดการธุรกิจSMEsและOTOP.ให้ประสบความสำเร็จ” เอกสาร ประกอบการฝึกอบรมโครงการพัฒนาศักยภาพผู้ประกอบการ SMEs และ OTOP ในเชิงธุรกิจ สาขาวิชาวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. กรุงเทพมหานคร: เฟื่องฟ้า พรินติ้ง จำกัด.
ธีระวุฒิ สุทธิประภา. (2555). คลัสเตอร์กับการเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันที่ยั่งยืน กรณีศึกษา:
คลัสเตอร์อัญมณีและเครื่องประดับ จังหวัดจันทบุรี. กรุงเทพมหานคร: วิทยาลัยนวัตกรรม
มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ปิยะพร อริยขจร. (2556). คลัสเตอร์เครื่องมือเพื่อการเพิ่มขีดความสามารถของการแข่งขัน กรณีศึกษา:
กลุ่มคลัสเตอร์บรรจุภัณฑ์โลหะ กรุงเทพมหานคร และปริมณฑล. (วิทยานิพนธ์เศรษฐศาสตร
มหาบัณฑิต ไม่ตีพิมพ์), มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, กรุงเทพมหานคร.
รมิตา คชนันท์. (2558). คลัสเตอร์การรวมกลุ่มธุรกิจเพื่อการแข่งขัน. เอกสารวิชาการ สำนักวิชาการ
สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.สืบค้นจาก http://www.parliment.go.th/.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาขีดความสามารถในการแข่งขันของประเทศ. (2547). การพัฒนา
เครือข่ายวิสาหกิจในประเทศไทย กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาขีดความสามารถในการแข่งขันของประเทศ.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ และสำนักงานคณะกรรมการพัฒนาขีด
ความสามารถในการแข่งขันของประเทศ. (2548). เครือข่ายวิสาหกิจ (คลัสเตอร์) เพื่อยกระดับ
ความสามารถในการแข่งขันแนวทางการดำเนินงานและกรณีตัวอย่าง บทเรียนการพัฒนา
คลัสเตอร์ในประเทศไทย. สืบค้นเมื่อ 31 สิงหาคม 2559 จากhttp://www.nesdb.go.th/
national/competitiveness/attach/data47.pdf.
Collins, Jim. (2001). Good to Great USA: William Collins Press.
C. Richard, Hatch. (2002). Toward a Strategy for SME Cluster and Network Development
in Thailand. A Discussion Paper for Stakeholders for te International labour
Office’s Initiative on Business to Business Networking – Thailand.
Porter, Michael E. (1990). The Competitive Advantage of Nations. London: Macmillan.
Schmitz, Hubert. and Nadvi, Khalid (1999). Clustering and Industrialization: Introduction.
World Development: USA.
United Nations Industrial Development Organization. (2001). Development of Clusters and Networks of SMEs. Private Sector Development Branch Investment Promotion and Institutional Capacity Building Division.
UNIDO. (2001). Development of Clusters and Networks of SMEs. Private Sector
Development Branch. Investment Promotion and Institutional Capacity Building Division.
Wheelen, T.L. and Hunger, J.D. (2012) Strategic Management and Business Policy:
Toward Global Sustainability. Thirteen Edition, New Jersey: Prentices Hall.
