The Monitoring and Evaluation of the Personnel Development Program in Broadcasting and Television
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The monitoring and evaluation of the Personnel Development in the Broadcasting and Television Training Programs is a mixed method using qualitative and quantitative research. Its objectives are (1) to monitor and evaluate the Personnel Development Training Program in the field of Broadcasting and Television: The Broadcaster Academy according to the NBTC's Announcement regarding training and testing for the Broadcaster's I.D. under the Broadcasting and Television Operation B.E. 2556 (2013); (2) to collect, analyze, evaluate and summarize the results of the NBTC's operations and administration in promoting and supporting the personnel development in Broadcasting and Television: The Broadcaster Academy; and (3) to use the results for further development both in academia and supporting all the personnel development in the field of Broadcasting & Television: The Broadcasters Academy under the current disruption of communication technology situation.
Three sample groups were: the 1,008 broadcasters, the 409 viewers, and the 84 key informants by using an online questionnaire.Analyze the data with descriptive statistics, inferential statistics, while qualitative research was taken by interview, small group meeting, and seminars. Content analysis and narration was used for qualitative data analysis.
The results found (1) the broadcasters who have passes the Broadcasters Academy could gain high level of professional network and professional confidence; (2) the Personnel Development Training Program in Broadcasting and Television gained its tangible success in transferring NBTC’s key roles to all broadcasters i.e. NBTC’s key roles and responsibilities in controlling and directing all media’s standard, to reduce fake news, be a model for the use of standard Thai language, be a quality news source, having digital media literacy skill, perform the broadcaster’s role with ethics and be neutral; and (3) the recommendation to NBTC in topping up more intensive practices in the digital technology for communication of the Broadcaster Academy. NBTC must have a law to monitor and supervise all broacasters as of the standard agreement, and NBTC should have communication system to corrdinate, to share and learn among each other in the network, and also can communicate among all brodcasters as well as all stakeholders and also all the professional among them continuously.
Downloads
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความ ข้อความ ภาพประกอบ ตารางประกอบ ที่ตีพิมพ์ในวารสารเป็นความคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว ไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราชแต่อย่างใด
บทความที่เสนอพิจารณาในวารสาร e-JODIL ต้องเป็นบทความที่ไม่เคยส่งไปลงพิมพ์ เผยแพร่ หรืออยู่ระหว่างการพิจารณาของวารสารอื่น
กองบรรณาธิการขอสงวนสิทธิ์ในการพิจารณาและตัดสินการตีพิมพ์บทความในวารสาร
References
คณะกรรมการติดตามประเมินผลและประเมินผลการปฏิบัติงาน. (2562). รายงานการติดตามตรวจสอบ และประเมินผลการ ปฏิบัติงาน กสทช. สำนักงาน กสทช. และเลขาธิการ กสทช. ประจำปี 2562. กรุงเทพฯ: สำนักงาน กสทช.
จิตตินันท์ ตั้งประเสริฐ. (2562). การเปลี่ยนแปลงภูมิทัศน์สื่อกับการบริหารงานกรมประชาสัมพันธ์ในยุคประเทศไทย 4.0. (ดุษฎีนิพนธ์). มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิต. กรุงเทพฯ.
ธนิสสรา สุวรรณนันท์. (2552). การคัดเลือกและการพัฒนาผู้ประกาศข่าวของสถานีโทรทัศน์ ในประเทศไทย (วิทยานิพนธ์วารสารศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารสื่อสารมวลชน). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. กรุงเทพฯ.
นวนันท์ บำรุงพฤกษ์. (2560). เตรียมพร้อมเป็นผู้ประกาศข่าว นักจัดรายการวิทยุมืออาชีพ. สืบค้นจาก http://www.weloveshopping.com/shop/show_article.php?shopid=5163&qid=13400:2560
พิรงรอง รามสูต. (2556). การกำกับดูแลเนื้อหาอินเทอร์เน็ต. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ภาณุพงษ์ ทินกร. (2560). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อจรรยาบรรณสื่อโทรทัศน์ในยุคดิจิทัลและแนวทางการกำกับดูแล (วิทยานิพนธ์นิเทศศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการสื่อสารเชิงกลยุทธ์). มหาวิทยาลัยกรุงเทพ. กรุงเทพฯ.
ศศินา วิมุตตานนท์. (2557). เตรียมพร้อมเป็นผู้ประกาศข่าว-นักจัดรายการวิทยุมืออาชีพ. สืบค้นจาก http://www.weloveshopping.com/shop/show_article.php?shopid=5163&qid=13400.
สำนักงานคณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ. (2556). ประกาศคณะกรรมการกิจการประจายเสียง กิจการโทรทัศน์และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ เพื่อการอบรมและทดสอบเพื่อรับบัตรผู้ประกาศในกิจการกระจายเสียงและกิจการโทรทัศน์ พ.ศ. 2556. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ.
สำนักงานคณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ. (2563). คณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ แผนแม่บทกิจการประขายเสียงและกิจการโทรทัศน์ (ฉบับที่ 1 : 2555-2559). กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ.
สำนักงานคณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ. (2563). แผนยุทธศาสตร์สำนักงานคณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ ฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2561-2564). กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ.
สุปราณี ศิริสวัสดิ์ชัย. (2562). สมรรถนะของผู้ประกาศในสื่อวิทยุและโทรทัศน์. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา, 13(1), 180-200.
Bruce, D. (2011). Logic Model in Participatory Evaluation. Retrieved from http://www.pointk.org/resources/files/LogModelParticEval.pdf.
Colm Murphy. (2012). Changing by the Click: The Professional Development of UK Journalists, School of Communications and Media. Ulster University, Cromore Rd, Coleraine BT52 1SA: Northern Ireland, UK.
Galina Melnik and Konstantin Pantserev. (2012). Digitalization of the Communication Environment as an Incentive for Innovation in Media Education. Russian Federation: St. Petersburg State University.
Hayes, H., Parchman, M.L. and Howard, R. (2011). A Logic Model Framework for Evaluation and Planning in a Primary Care Practice-Based Research Network (PBRN). JABFM, 24(5), 576-582
UNESCO. (2011). Towards Media and Information Literacy Indicators. Bangkok, Thailand.
