Self-Directed Learning among the Mahidol University International College Students
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purposes of this research were to study the levels of self-directed learning among the Mahidol University International College students by comparing them in each class standing, and also to study the relationship between the students’ levels of self-directed learning and their cumulative grade point average. A total of four-hundred and eighty students, who participated in the study used quota sampling, consisted of 120 first-year students, 120 second-year students, 120 third-year students, and 120 fourth-year students. The participants completed a set of self-rating questionnaires divided into 5 levels. The reliability using Cronbach’s Alpha Coefficient was .89 for Awareness, .87 for Learning Strategies, .88 for Learning Activities, .91 for Evaluation, and .90 for Interpersonal Skills. The data was analyzed by using means, standard deviation, one-way ANOVA, and pearson’s correlation.
The results revealed that the fourth-year students reported the highest level of self-directed learning (p<.01), while the first-year students reported the lowest level. However, the second-year students reported themselves with higher level than the third-year students, except the aspects of collaboration skill: ‘Learning Activities’ and ‘Interpersonal Skills’. Additionally, the level of self-directed learning was positively correlated with the cumulative grade point average (p<.01).
Downloads
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความ ข้อความ ภาพประกอบ ตารางประกอบ ที่ตีพิมพ์ในวารสารเป็นความคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว ไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราชแต่อย่างใด
บทความที่เสนอพิจารณาในวารสาร e-JODIL ต้องเป็นบทความที่ไม่เคยส่งไปลงพิมพ์ เผยแพร่ หรืออยู่ระหว่างการพิจารณาของวารสารอื่น
กองบรรณาธิการขอสงวนสิทธิ์ในการพิจารณาและตัดสินการตีพิมพ์บทความในวารสาร
References
จริยา พิชัยคำ. (2559). ทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรมพัฒนาได้ด้วยการจัดการเรียนรู้แบบโครงงานเป็นฐาน. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์, 11(1), 1-12.
ธีระพร อุวรรณโณ. (2535). เจตคติ: การศึกษาตามแนวทฤษฏีหลัก. กรุงเทพฯ: คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นรบดี นิดรกูล. (2548). การเสพสื่อลามกอนาจารของนิสิตนักศึกษาในเขตกรุงเทพมหานคร (วิทยานิพนธ์สังคมวิทยามหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. กรุงเทพฯ.
ปิยะ ศักดิ์เจริญ. (2558). ทฤษฎีการเรียนรู้ผู้ใหญ่และแนวคิดการเรียนรู้ด้วยการชี้นำตนเอง: กระบวนการเรียนรู้เพื่อการส่งเสริมการเรียนรู้ตลอดชีวิต. วรสารพยาบาลทหารบก, 16(1), 8-13.
พิทักษ์ ตรุษทิม. (2538). ความพึงพอใจของประชาชนต่อระบบและกระบวนการให้บริการของกรุงเทพมหานคร ศึกษาเฉพาะกรณีสำนักงานเขตยานนาวา (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์. กรุงเทพฯ.
มณี อาภานันทิกุล, รุจิเรศ ธนูรักษ์, และ ยุวดี ฦาชา. (2551). การพัฒนาเครื่องมือวัดความพร้อมในการเรียนรู้ด้วยตนเองของนักศึกษาพยาบาลไทยระดับปริญญาตรี. วรสารสภาการพยาบาล, 23(2), 52-69.
รุ่งอรุณ ไสยโสภณ. (2552). การเรียนรู้ด้วยตนเอง (Self-Directed Learning: SDL). ใน คัมภีร์กศน. กรุงเทพฯ: ห้างหุ้นส่วนจำกัด เอ็น.เอ.รัตนะเทรดดิ้ง.
สมชาย รัตนทองคํา. (2550). เอกสารประกอบการสอน การสอนทางกายภาพบําบัด. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 2564, จาก https://ams.kku.ac.th/aalearn/resource/edoc/tech/1philos.pdf
อนันต์ บุญสนอง, และประคอง สุคนธจิตต. (2560). ทฤษฏีการเรียนรู้ของผู้ใหญ่กับแนวทางการจัดการเรียนการสอนในหลักสูตรพิเศษ. วารสารวิชาการเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์, 2(2), 47-58.
อาชัญญา รัตนอุบล. (2551). พัฒนาการการเรียนรู้และการจัดกิจกรรมสำหรับผู้ใหญ่. กรุงเทพฯ: คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Abdullah, M. H. (2001). Self-Directed Learning. ERIC Digest. Bloomington, IN: Indiana University, ERIC Clearinghouse on Reading, English and Communication. Retrieved March, 2001, from www.ericdigests.org/2002-3/self.htm
Assael, H. (1998). Consumer Behavior and Marketing Action. Ohio: SouthWestern.
Best, J. W. (1983). Research in Education. New Jersey: Prentice Hill.
Boyer, S. L., Edmondson, D. R., Artis, A. B., and Fleming, D. (2014). Self-Directed Learning: A Tool for Lifelong Learning. Journal of Marketing Education, 36, 20-32. Retrieved Mar, 2021, from https://doi.org/10.1177/0273475313494010
Brookfield, S.D. (2005). Discussion as the Way of Teaching: Tools and Techniques for Democratic Classrooms (2nd ed.). San Francisco: Jossey-Bass.
Dave, R.H. (1970). Developing and Writing Educational Objectives (Psychomotor Levels). Educational Innovators Press.
Lunyk-Child, O., Crooks, D., Ellis, P., Ofosu, C., O'Mara, L. and Rideout, E. (2001). Student and Faculty Perceptions of Self-Directed Learning. Journal of Nursing Education, 40(3), 116-124.
Kasworm, C. (2011). The Influence of the Knowledge Society: Trends in Adult Higher Education. Journal of Continuing Higher Education, 59(2), 104-107. Retrieved March, 2021, from https://www.learntechlib.org/p/72393/.
Kendler, T. S. (1949). The Effect of Success and Failure on the Recall of Tasks. Journal of General Psychology, 41, 79–87. Retrieved Mar, 2021, from https://doi.org/10.1080/00221309.1949.9710057
Knowles, M. S. (1975). Self-Directed Learning: A Guide for Learners and Teachers. Chicago: Follett Publishing Company.
Knowles, M. S. (1980). The Modern Practice of Adult Education: from Pedagogy to Andragogy. Englewood Cliffs: Prentice Hall/Cambridge.
Williamson, S. N. (2007). Development of a Self-Rating Scale of Self-Directed Learning. Nurse Researcher, 14(2), 66-83.
