ความสามารถในการสร้างมูลค่าเพิ่มจากส่วนประกอบของต้นปาล์มน้ำมันของกลุ่มอาชีพในพื้นที่จังหวัดนครศรีธรรมราช

ผู้แต่ง

  • ปิยะ เพชรสงค์ คณะเทคโนโลยีการจัดการ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย
  • สุวรรณี โภชากรณ์ คณะเทคโนโลยีการจัดการ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย
  • สิทธิชัย นวลเศรษฐ คณะเทคโนโลยีการจัดการ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย
  • ภูเด่น แก้วภิบาล คณะเทคโนโลยีการจัดการ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย
  • ปิยภรณ์ คงศรีทอง คณะเทคโนโลยีการจัดการ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย
  • สารภี ทองศรีแก้ว คณะเทคโนโลยีการจัดการ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย

คำสำคัญ:

การสร้างมูลค่าเพิ่ม, ส่วนเหลือจากปาล์มน้ำมัน

บทคัดย่อ

วัตถุประสงค์เพื่อศึกษาต้นทุน ผลตอบแทน จุดแข็ง จุดอ่อน โอกาสและอุปสรรคในการดำเนินงานของกลุ่มอาชีพที่นำเศษวัสดุเหลือใช้จากปาล์มน้ำมันไปสร้างมูลค่าเพิ่มในจังหวัดนครศรีธรรมราช เลือกตัวอย่างแบบก้อนหิมะได้ตัวอย่าง 62 ราย เป็นผู้เลี้ยงโคขุน 23 ราย ผู้เลี้ยงแพะขุน 14 ราย ผู้เพาะเห็ดฟาง 25 ราย จาก 3 อำเภอโดยใช้แบบสอบถามพบว่า ผู้เลี้ยงโคขุนมีต้นทุนเฉลี่ย 23,882.05 มีรายรับเฉลี่ย 32,126.98 บาท มีผลตอบแทนเฉลี่ย 8,479.93 บาท เมื่อพิจารณาวัสดุเหลือใช้ด้วยการเปรียบเทียบสัดส่วนต้นทุนต่อรายรับสามารถสร้างมูลค่าเพิ่มเฉลี่ย 635.45 บาทต่อ/ตัว/รุ่น แพะขุนมีต้นทุนเฉลี่ย 3,575.57 บาท มีรายรับเฉลี่ย 3,598.00 บาท มีผลตอบแทนเฉลี่ย 22.43 บาท เมื่อพิจารณาวัสดุเหลือใช้ด้วยการเปรียบเทียบสัดส่วนต้นทุนต่อรายรับ สามารถสร้างมูลค่าเพิ่มเฉลี่ย 382.98 บาทต่อ/ตัว/รุ่น และเพาะเห็ดฟาง มีต้นทุนเฉลี่ย 12,636.00 บาท มีรายรับเฉลี่ย 32,730.00 บาท มีผลตอบแทนเฉลี่ย 20,094.00 บาท เมื่อพิจารณาวัสดุเหลือใช้ด้วยการเปรียบเทียบสัดส่วนต้นทุนต่อรายรับ สามารถสร้างมูลค่าเพิ่มเฉลี่ย 2,614.23 บาท ต่อการเพาะเห็ด/รุ่น วิเคราะห์ SWOT พบว่าทั้ง 3 กลุ่ม ควรมุ่งเน้นการบริหารจัดการกลุ่มและสร้างความร่วมมือกับหน่วยงานวิชาการเพื่อพัฒนาเทคนิคการผลิต

เอกสารอ้างอิง

Boonyathitthan, E. (2010). EVM economic value management. SE-EDUCATION Public Companh Limited.

Chauychuwong. N.Chauychuwong, R.Liamnimitr, S.& Klaibanmai, S. (2009). Native Beef Cattle Production System and Market Opportunity : Case Study at Nakhon Si Thammarat and Suratthani Province.Thailand Science Research and Innovation.

Harnbunchong, A. Insung, O. & Aim-oeb, J. (2006). Development of Forage Source from Oil Palm Fronds for Goats Feed. Kasetsart University Research and Development Institute.

Kongsompong, S. (2014). The summary report of Learning Activities for Government Administrators in value creation course from upstream to downstream. Retrieved from http://sesc.ocsc.go.th/filemanager/userfiles/uploads/Know57/OCSC_Value_Chain_28042014.pdf.

Luanchamroen, S. (2012). BM603 MARKETING MANAGEMENT. Retrieved from http://old-book.ru.ac.th/e-book/b/BM603(55)/BM603.pdf

Rattanaporn, B. & Sirirak, S. (2012). The Goat Raising and Marketing Channel by Communication enterprises Network in Nakhon Sritammarat Province 2012. Nakhonsrithammarat Provincial Livestock Development Office.

Saengsawong, G. (2004). Straw mushroom (volvariella volvaceae) indoor cultivation by using the green bean waste, cotton waste, white silk cotton waste and empty fruits bunches of oil palm. Research report. Faculty of Agricultural Technology, Valaya Alongkorn Rajabhat University.

Tophan, W. (2007). A Study of Economics In Chaiyapruk Sub-District. Loei Province. Faculty of Management Science. Loei Ragabhat University.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2022-01-31

รูปแบบการอ้างอิง

เพชรสงค์ ป., โภชากรณ์ ส., นวลเศรษฐ ส., แก้วภิบาล ภ., คงศรีทอง ป., & ทองศรีแก้ว ส. (2022). ความสามารถในการสร้างมูลค่าเพิ่มจากส่วนประกอบของต้นปาล์มน้ำมันของกลุ่มอาชีพในพื้นที่จังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารเศรษฐศาสตร์และบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยทักษิณ, 14(1), 63–82. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/ecbatsu/article/view/244744

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย