การมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาศักยภาพการจัดการการท่องเที่ยว เชิงนิเวศพื้นที่ ตำบลเกาะยอและตำบลน้ำน้อยในจังหวัดสงขลา
DOI:
https://doi.org/10.55164/ecbajournal.v16i1.265182คำสำคัญ:
การมีส่วนร่วมของประชาชน , การท่องเที่ยวเชิงนิเวศ , การจัดการการท่องเที่ยวบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ระดับและปัจจัยที่ส่งผลต่อการมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาศักยภาพการจัดการท่องเที่ยวเชิงนิเวศในจังหวัดสงขลา 2) ปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจท่องเที่ยวเชิงนิเวศของนักท่องเที่ยวในจังหวัดสงขลา และ 3) แนวทางในการจัดการและพัฒนาศักยภาพการท่องเที่ยวเชิงนิเวศในจังหวัดสงขลา เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์เชิงลึกจากการสุ่มตัวอย่างกลุ่มประชาชนที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ตำบลเกาะยอและตำบลน้ำน้อย จำนวน 420 ราย กลุ่มนักท่องเที่ยวที่เดินมาท่องเที่ยวในจังหวัดสงขลา จำนวน 150 ราย และกลุ่มผู้นำชุมชน ผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องในการจัดการการท่องเที่ยวทั้งภาครัฐและภาคเอกชน จำนวน 15 ราย สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัย พบว่า 1) การมีส่วนร่วมของประชาชนที่มีต่อการพัฒนาศักยภาพการจัดการท่องเที่ยวเชิงนิเวศในจังหวัดสงขลาโดยภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง เมื่อพิจารณาแยกรายด้าน พบว่า ระดับมีการส่วนร่วมทั้ง 4 ด้าน อยู่ในระดับปานกลาง 2) นักท่องเที่ยวให้ความสำคัญกับการตัดสินใจเลือกมาท่องเที่ยวเชิงนิเวศพื้นที่ตำบลเกาะยอและตำบลน้ำน้อย โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า ระดับการตัดสินใจทั้ง 4 ด้าน อยู่ในระดับมาก 3) การมีส่วนร่วมของประชาชนในชุมชนยังไม่เพียงพอต่อการบริหารจัดการรูปแบบการท่องเที่ยวเชิงนิเวศโดยชุมชนให้เกิดความยั่งยืน อีกทั้งรูปแบบการบริหารจัดการกลุ่มการท่องเที่ยวเชิงนิเวศโดยชุมชน ยังไม่มีกลุ่มท่องเที่ยวในการดำเนินการที่มีหน้าที่ในการปฏิบัติงานที่ชัดเจน ดังนั้น แนวทางในการพัฒนาศักยภาพการจัดการการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ ผู้นำชุมชน สมาชิกกลุ่มวิสาหกิจชุมชน ประชาชน องค์การปกครองส่วนท้องถิ่น หน่วยงานภาครัฐ ภาคเอกชน และผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องในการพัฒนาศักยภาพการจัดการ
แนวทางในการพัฒนาศักยภาพการจัดการการท่องเที่ยวเชิงนิเวศโดยให้ประชาชนที่มีส่วนได้ส่วนเสียเข้ามามีบทบาทในการบริหารจัดการโดยใช้หลักการจัดการการท่องเที่ยวโดยชุมชนตั้งแต่
การวางแผน การปฏิบัติให้เป็นไปตามแผน การติดตามและประเมินผล และการได้รับผลประโยชน์ที่เท่าเทียมกัน โดยผลการวิจัยชุมชนและหน่วยงานภาครัฐสามารถนำไปเป็นแนวทางในการพัฒนาศักยภาพการจัดการการท่องเที่ยวเชิงนิเวศในจังหวัดสงขลาให้เกิดความยั่งยืน เพื่อเตรียมความพร้อมในการรองรับนักท่องเที่ยว โดยให้ความสำคัญกับปัจจัยที่นักท่องเที่ยวตัดสินใจเลือกมาท่องเที่ยวเชิงนิเวศในจังหวัดสงขลา
เอกสารอ้างอิง
Boonrat, S., & Anantamongkolkul, C. (2019). Community-Based Tourism Management at Ban Bang Phat, Phang Nga Province, a Preliminary Case Study. The 3rd National Academic Conference, Faculty of Tourism Management National Institute of Development Administration.
BuNgarueang, M. (2019). The Development of Community Eco-tourism in Singhanat Subdistrict. Lat Bua Luang District, Phra Nakhon Si Ayutthaya Province. Bangkok: National Institute of Development Administration.
Chuambumrung, T. (2009). Roles of Local Administrative Organizations and Sustainable Tourism Development based on Sufficiency Economy Concepts. Bangkok: Publishing House of the Cabinet and the Royal Gazette.
Hair, J.F (2009). Multivariate Data Analysis. (7th ed.). New Jersey: Prentice Hall.
Janket, K. (2017). Sustainable Community Tourism Management: Case Study: Ko Yo Community, Songkhla Province. Bangkok: Thammasat University.
Jittangwattana, B. (2005). Sustainable Tourism Development. Bangkok: Thammasat University Book Center.
Juspalo, S. (2013). Ecotourism Management by Community Participation Process in the Area. Koh Sarai, Satun Province. Journal of Community Development Research. 6(1), 81-93.
Ko Yo Subdistrict Administrative Organization, Mueang Songkhla district, Songkhla province. Retrived on February 8, 2023 from https://kohyor.go.th/frontpage
Ministry of Tourism and Sport. (2018). National Tourism Development Plan (2021–2022). Bangkok: Office of the Permanent Secretary, Ministry of Tourism and Sports.
Nam Noi Subdistrict Administrative Organization, Hat Yai district, Songkhla province. Retrived on February 8, 2023 from http://www.namnoi.go.th/frontpage,
Pamaranon, P. (2019). Factors Influencing Decision Making for Historical Tourism and Culture of Thai Tourists in Phra Nakhon Si Ayutthaya Province. Independent Study, Master Degree, Bangkok University.
Phopphueksanand, N. (2021). The Participation of the Wat Lam Phaya Floating Market Community Nakhon pathom Province in Sustainable Tourism Management. Journal of Social Science and Buddhistic Anthropology, 6(9), 100-110.
Ratinthorn, S. (2012). Pushing Factors and Pulling Factors Affecting Chinese Tourists in Choosing to Travel in Thailand. APHEIT Journals, 18(1), 84-104.
Rattanaphongpinyo, T. (2016). Public Participation and Environmental Factors in Manage the Eco-tourism of Bang Nam Phueng Floating Market. Phechaburi: Silpakorn University.
Songkhla Province. (2021). Retrived on February 8, 2023 from https://www.songkhla.go.th/frontpage
Sonloy, W. (2019). Participation of Local Communities in Creative Tourism Management of Ban Rim Klong Community, Muang District, Samut Songkhram Province. Phechaburi: Silpakorn University.
Suansri, P. (2017). Community Based Tourism (CBT). Tourism Economy Report, 2017(7), 251-253.
Thuaycharoen, P., & Kangsadaporn, A. (2019). People's Participation in Sustainable Ecotourism Development in Koh Phangan District, Surat Thani Province. Paper Presented at the 14th National Graduate Studies Conference. University of the Thai Chamber of Commerce, Academic Year 2019. 126 -136.
Tiapaiboon, P. (2014). Potential of Community-based Eco-tourism Tourism Ban Hua Non Wat, Mae Tom Sub-district, Bang Klam District, Songkhla Province. Hat Yai: Faculty of Environmental Management, Prince of Songkla University.
Zakia, K. (2021). Ecotourism in Indonesia: Local Community Involvement and The Affecting Factors. Journal of Governance and Public Policy, 8(4), 93-105.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2024 Faculty of Economics and Business Administration, Thaksin University
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
