คุณลักษณะและแรงจูงใจที่มีผลต่อความตั้งใจในการเป็นผู้ประกอบการของผู้สูงอายุในจังหวัดภูเก็ต
DOI:
https://doi.org/10.55164/ecbajournal.v17i1.268865คำสำคัญ:
ผู้สูงอายุ, คุณลักษณะผู้ประกอบการผู้สูงอายุ, แรงจูงใจผู้ประกอบการผู้สูงอายุ, ความตั้งใจเป็นผู้ประกอบการผู้สูงอายุบทคัดย่อ
การวิจัยเรื่องคุณลักษณะและแรงจูงใจที่มีผลต่อความตั้งใจในการเป็นผู้ประกอบการของผู้สูงอายุในจังหวัดภูเก็ต มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับคุณลักษณะ แรงจูงใจ และความตั้งใจในการเป็นผู้ประกอบการของผู้สูงอายุในจังหวัดภูเก็ต และเพื่อศึกษาคุณลักษณะและแรงจูงใจในการเป็นผู้ประกอบการที่ส่งผลต่อความตั้งใจในการเป็นผู้ประกอบการของผู้สูงอายุจากจังหวัดภูเก็ต โดยเป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ใช้แบบสอบถาม เป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลจากตัวอย่าง จำนวน 400 คน ใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน โดยการสุ่มตัวอย่างแบบโควตา และแบบเจาะจง สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ประกอบด้วยค่าเฉลี่ยเลขคณิต ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติการถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน ผลการศึกษาพบว่า ด้านคุณลักษณะการเป็นผู้ประกอบการของผู้สูงอายุโดยรวมอยู่ในระดับมาก โดยผู้สูงอายุให้ความสำคัญกับการใฝ่เรียนรู้มากที่สุด รองลงมาคือการใฝ่ความสำเร็จ และความเป็นตัวของตัวเอง ด้านแรงจูงใจโดยรวมอยู่ในระดับมาก พบว่าปัจจัยดึงดูดที่สำคัญ ได้แก่ การเป็นนายตนเอง ปัจจัยผลัก คือการใช้เวลาว่างให้เกิดความคุ้มค่า และปัจจัยความสามารถหรือปัจจัยสนับสนุน คือการมองเห็นโอกาสหรือแนวทางในการเป็นผู้ประกอบการ ด้านความตั้งใจในการเป็นผู้ประกอบการ โดยรวมอยู่ในระดับมาก ซึ่งผู้สูงอายุมีความทุ่มเทพยายามในการริเริ่มธุรกิจ มีเป้าหมายในการเป็นผู้ประกอบการ และต้องการสร้างธุรกิจเป็นของตนเองในสักวัน
ผลการทดสอบสมมติฐาน พบว่ามีเพียงตัวแปรด้านแรงจูงใจเท่านั้นที่ส่งผลต่อความตั้งใจในการเป็นผู้ประกอบการของผู้สูงอายุในจังหวัดภูเก็ต ส่วนคุณลักษณะการเป็นผู้ประกอบการไม่ส่งผลต่อความตั้งใจในการเป็นผู้ประกอบการ นอกจากนี้ผลการวิจัยยังใช้เป็นแนวทางในการพัฒนาผู้สูงอายุ เช่น การจัดอบรม สัมมนา เพื่อช่วยส่งเสริมทักษะการเป็นผู้ประกอบการ และหน่วยงานที่เกี่ยวข้องนำไปกำหนดเป็นแผนกลยุทธ์ในการสนับสนุนผู้สูงอายุ รวมถึงการจัดตั้งศูนย์ให้บริการด้านการสร้างธุรกิจและการเป็นผู้ประกอบการสำหรับผู้สูงอายุต่อไป
เอกสารอ้างอิง
Ajzen, I. (1991). The Theory of Planned Behavior. Organizational Behavior and Human Decision Processes, 50(1), 179-211.
Anannawi, P. (2012). Theories of Educational Administration (4th ed.). Chonburi: Montree.
Bhoyen, K. (2019). Aging Society: Opportunities for the Future Sustainable Business. Journal of Management Science Review, 21(1), 201-209.
Department of Older Persons. (2019). The Thai Elderly Statistic. Retrieved from http://www.dop.go.th/th/know/side/1/9/240. [2020, May 20]
Department of Older Persons. (2023). Action Plan on the Elderly Phase 3 (2023-2037). Bangkok: Chulalongkorn University Press.
Foundation of Thai Gerontology Research and Development Institute. (2022). Situation of the Thai Older Persons 2021. Nakhon Pathom: Institute for Population and Social Research.
Frese, M. (2000). Success and Failure of Micro business Owners in Africa: A Psychological Approach. United States of America: Greenwood Publishing Group.
Hatten, T. S. (2006). Small Business Management: Entrepreneurship and Beyond (3rd ed.). Boston, MA: Houghton Mifflin.
Herdjiono, I., Puspa, Y. H, Maulany, G., & Aldy, B. E. (2017). The Factors Affecting Entrepreneurship Intention. International Journal of Entrepreneurial Knowledge, 5(2), 5-15.
Keodouangdy, V. (2018). Motivation in Business Setting of Entrepreneurs in the Area of Daohueng Market Pakse Champasak Provience, Laos PDR. Master Thesis of Art, Maha Sarakham: Rajabhat Maha Sarakham University.
Kiatipornpichet, M., & Pancharoen, C. (2019). Characteristics and Entrepreneurial Intentions of Undergraduate Students in Business Administration Colleges. Journal of Graduate Studies, Business Administration, University of the Thai Chamber of Commerce, 7(2), 153-165.
Korsukthaweekhoon, C. (2018). The Studying of Entrepreneurial Motivation and Intention of Higher Education Students in Thailand. Master Thesis of Entrepreneurship and Management, Bangkok: Bangkok University.
Krueger, N. F., & Carsrud, A. L. (1993). Entrepreneurial Intentions: Applying the Theory of Planned Behavior. Entrepreneurship and Regional Development, 5(1), 315-330.
Kuntasen, S., Raktham, A., Chirinang, P., & Chaisakulkiet, U. (2021). Model for Development the Quality of Life of the Elderly in Bangkok by Schools under the Office of the Vocational Education Commission. Journal of MCU Nakhondhat, 8(9), 47-60.
Kuptawatin, V., Vasanapong, M., Khundee, P., & Mitrsomwang, R. (2018). Aging Society and the Modern World. Journal of Academic Affairs Suvarnabhumi Institute of Technology, 4(Special Issue), 444-450.
Malebana, M, J. (2021). The Effect of Entrepreneurial Motivation on Entrepreneurial Intention of South African Rural Youth. Academy of Entrepreneurship Journal, 27(3), 1-14.
Nawakura, P. (2021). Career Development Guidelines for the Elderly of Nongbo Village, Tambon Nongbo, Mueang Ubon Ratchathani District, Ubon Ratchathani Province. Journal of Humanities & Social Sciences, 19(3), 21-42.
Nunnally, J. C. (1978). Psychometric Theory (2nd ed.). New York: McGraw-Hill.
Office of the National Statistics. (2022). Statistical Report of Phuket Province. Phuket: Office of the National Statistics, Phuket Province.
Pasunon, P. (2012). Marketing Research. Bangkok: Top Publishing.
Phipps, S. T. A., & Prieto, L. C. (2015). Woman Versus Men in Entrepreneurship: A Comparison of the Sexes on Creativity, Political Skill, and Entrepreneurial Intentions. Academy of Entrepreneurship Journal, 21(1), 32-43.
Pinthong, J., Jittinan, T., Sawangsuksann, P., & Kullanansiri, N. (2018). Aging Society and the Challenges of the Thai Labor Market. Retrieved from https://www.bot.or.th/Thai/MonetaryPolicy/EconomicConditions/AAA/AgePeriodCohort.pdf [ 2021, May 18]
Raza, S. A., Qazi, W., & Shah, N. (2018). Factors Affecting the Motivation and Intention to Become an Entrepreneur Among Business University Students. International Journal of Knowledge and Learning, 12(3), 221–241.
Reeder, W. (1971). Partial Theories from the 25 Years Research Program on Directive Factors in Believer and Social Action. New York: McGrow Hill.
Saitong, N., & Chantrasom, N. (2014). Motivation in Business Setting of Entrepreneurs in the Area of Taladtai, Phathumthani. Journal of Finance, Investment, Marketing, and Business Management, 4(1), 234-258.
Schumpeter, J. (1994). A History of Economic Analysis. London: Routledge.
Sirasatanan, P. (2012). Educational Leadership. Chanthaburi: Rambhai Barni Rajabhat University.
Thompson, E. R. (2009). Individual Entrepreneurial Intent: Construct Clarification and Development of an Internationally Reliable Metric. Entrepreneurship Theory and Practice, 33(3), 669–694.
Vanichbuncha, K. (2011). Data Analysis: Statistics for Business and Research (13rd ed.). Bangkok: Chulalongkorn University.
Wu, J. (2010). The Impact of Corporate Supplier Diversity Programs on Corporate Purchasers’ Intention to Purchase from Women-Owned Enterprises: An Empirical Test. Business & Society, 49(2), 359-380.
Zhang, P., Wang, D. D., & Owen, C. L. (2015). A Study of Entrepreneurial Intention of University Students. Entrepreneurship Research Journal, 5(1), 61-82.
Zimmerer, T. W., & Scarborough, N. M. (1996). Entrepreneurship and New Venture Formation. Upper Saddle River, NJ: Prentice-Hall.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 Faculty of Economics and Business Administration, Thaksin University
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
