อนาคตภาพ ช่องว่างดิจิทัล และความจำเป็นเร่งด่วนสำหรับความเป็นมหาวิทยาลัยดิจิทัล : ความท้าทายคุณภาพการอุดมศึกษาในประเทศไทย

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาฉากทัศน์อนาคต ช่องว่างดิจิทัลและความจำเป็นเร่งด่วนในการพัฒนาสู่ความเป็นมหาวิทยาลัยดิจิทัล การวิจัยนี้ใช้วิธีการวิจัยแบบลำดับเชิงสำรวจ  ซึ่งเป็นการวิจัยแบบผสานวิธี ขั้นตอนแรกเริ่มด้วยการวิจัยเชิงคุณภาพแบบการวิจัยอนาคตเชิงชาติพันธ์วรรณา  เพื่อฉายภาพอนาคตความเป็นมหาวิทยาลัยดิจิทัลในระยะ 10 ปี และการพัฒนาเครืองมือวิจัย เก็บข้อมูลกับผู้ทรงคุณวุฒิที่มีบทบาทสำคัญด้านการเป็นมหาวิทยาลัยดิจิทัล จำนวน 6 คน ขั้นตอนที่สอง ใช้การวิจัยเชิงปริมาณเชิงสำรวจสำหรับวิเคราะห์ช่องว่างดิจิทัลและความจำเป็นเร่งด่วนจากบุคลากรมหาวิทยาลัยจำนวน 200 คน ผลการวิจัยพบว่า ความเป็นมหาวิทยาลัยประกอบด้วย 3 มิติ คือ 1) มิติดิจิทัลเพื่อการจัดการเรียนการสอน 2) โครงสร้างพื้นฐานด้านดิจิทัล และ 3) สมรรถนะด้านดิจิทัลของบุคลากรในองค์การ พัฒนาเป็นแบบสอบถามความเป็นมหาวิทยาลัยดิจิทัลจำนวน 21 ข้อ แบบมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับในการตอบสองมิติคือสภาพปัจจุบันและความคาดหวังในอนาคต ผลการวิจัยในระยะที่สองพบว่า วิทยาการหุ่นยนต์ขั้นสูง ระบบนิเวศดิจิทัล ระบบสรรพสิ่งอินเทอร์เน็ต แพลตฟอร์มบล็อกเชน และปัญหาประดิษฐ์ เป็นประเด็นที่มีช่องว่าง และมีความจำเป็นเร่งด่วนในลำดับต้นของการพัฒนาสู่ความเป็นมหาวิทยาลัยดิจิทัล โดยการวางยุทธศาสตร์และกำหนดนโยบาย รวมถึงการจัดสรรงบประมาณในโครสร้างพื้นฐานทางดิจิทัล ในการพัฒนาตามกลุ่มของมหาวิทยาลัย