ผลการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการตามแนวคิดสะตีมศึกษาที่มีต่อการคิดวิเคราะห์และการคิดสร้างสรรค์ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5

Main Article Content

ชยณัฐ ทองประหยัด
สิราวรรณ จรัสรวีวัฒน์
กาญจนา นิลนวล
วิมลรัตน์ จตุรานนท์
ภาสกร ภักดิ์ศรีแพง

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบการคิดวิเคราะห์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการตามแนวคิดสะตีมศึกษา ระหว่างก่อนและหลังเรียน 2) เปรียบเทียบการคิดวิเคราะห์ของนักเรียนกับเกณฑ์ร้อยละ 70 3) ศึกษาการคิดสร้างสรรค์ของนักเรียนหลังเรียน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนแห่งหนึ่งในจังหวัดจันทบุรี ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2568 จำนวน 25 คน ได้มาจากการสุ่มแบบกลุ่มโดยใช้ห้องเรียนเป็นหน่วยสุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) แผนการจัดการเรียนรู้ หน่วยการเรียนรู้ การเปลี่ยนแปลงของสารในชีวิตประจำวัน จำนวน 6 แผน มีความเหมาะสมระดับมากที่สุด 2) แบบวัดการคิดวิเคราะห์ แบบปรนัย 4 ตัวเลือก จำนวน 20 ข้อ มีค่าความเชื่อมั่น 0.89 และ 3) แบบวัดการคิดสร้างสรรค์ จำนวน 12 ข้อ มีค่าความเชื่อมั่น 0.85 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที (t-test) ผลการวิจัยพบว่า 1) การคิดวิเคราะห์ของนักเรียนที่ได้รับการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการตามแนวคิดสะตีมศึกษาหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) การคิดวิเคราะห์ของนักเรียนที่ได้รับการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการตามแนวคิดสะตีมศึกษาสูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 70 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 3) การคิดสร้างสรรค์ของนักเรียนที่ได้รับการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการตามแนวคิดสะตีมศึกษา มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 35.96 ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 3.00 อยู่ในระดับดี

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ทองประหยัด ช., จรัสรวีวัฒน์ ส., นิลนวล ก., จตุรานนท์ ว., & ภักดิ์ศรีแพง ภ. (2025). ผลการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการตามแนวคิดสะตีมศึกษาที่มีต่อการคิดวิเคราะห์และการคิดสร้างสรรค์ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. e-Journal of Education Studies, Burapha University, 7(4), 71–86. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/ejes/article/view/284166
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2552). หลักสูตรเเกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรเเห่งประเทศไทย.

กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้แกนกลาง กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560) ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.

กระทรวงศึกษาธิการ. (2566, 4 มกราคม). ประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่อง นโยบายและจุดเน้นของกระทรวงศึกษาธิการ ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2567. https://surl.li/jofvyo

กระทรวงศึกษาธิการ.(2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. พริกหวานกราฟฟิค.

ชยพัทธ์ นาคกุลบุตร, สมศิริ สิงห์ลพ และ เชษฐ์ ศิริสวัสดิ์. (2565). การพัฒนาการคิดวิเคราะห์และความคิดสร้างสรรค์โดยการจัดการเรียนรู้ตามรูปแบบสะเต็มศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 20(1), 241-256. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/suedujournal/article/view/249568

ธัญญเรศ ก้อนจันทร์เทศ และสิรินภา กิจเกื้อกูล. (2566). การจัดการเรียนรู้แบบสะตีมศึกษาเพื่อส่งเสริมทักษะความคิดสร้างสรรค์และเจตคติต่อวิทยาศาสตร์ เรื่อง สารอาหาร ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. Journal of Roi Kaensarn Academi, 8(10), 50-69. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/JRKSA/article/view/262990

น้ำฝน คูเจริญไพศาล, อภัสรา ราศรีกฤษณ์ และสาธิกา เสมากูล. (2565). การพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้ตามแนวทางสะเต็มศึกษา (STEM EDUCATION) เพื่อส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 เรื่องการประดิษฐ์สิ่งของจากวัสดุเหลือใช้. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 20(2), 196-213. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/suedujournal/article/view/250885

พิมพันธ์ เดชะคุปต์ เเละพเยาว์ ยินดีสุข. (2560). ความหมายของการบูรณาการ. ใน พิมพันธ์ เดชะคุปต์ (บรรณาธิการ), ทักษะ 7C ของครู 4.0 (หน้า 35-36). โรงพิมพ์เเห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

มัสยา บัวผัน, สิราวรรณ จรัสรวีวัฒน์ และอาพันธ์ชนิต เจนจิต. (2563). ผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ตามแนวคิดสะตีมที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ความคิดสร้างสรรค์และเจตคติของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4. วารสารครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 48(2), 203-224. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/EDUCU/article/view/243206

ราชกิจจานุเบกษา. (2542). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ.2542. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ สำนักนายกรัฐมนตรี.

วิจารณ์ พานิช. (2555). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21. มูลนิธิสดศรีสฤษดิ์วงศ์.

วิชัย วงษ์ใหญ่ เเละมารุต พัฒผล. (2562). การบูรณาการเชิงสร้างสรรค์ (Creative Integration). http://www.curriculumandlearning.com/upload/Books/การบูรณาการ_1565696423.pdf

ศิริวรรณ ฉัตรมณีรุ่งเจริญ และชนัดดา เอียดจุ้ย. (2567). แนวปฏิบัติที่ดีของการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดสะเต็มศึกษาที่ส่งเสริมทักษะการคิดวิเคราะห์ของนักรัยนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. วารสารสุโขทัยธรรมาธิราช, 37(2), 113-131. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/stouj/article/view/269071

ศุภเชษฐ์ สีหาราช และธนารักษ์ สารเถื่อนแก้ว. (2567). การจัดการเรียนรู้สะเต็มศึกษา (STEM Education) เพื่อพัฒนาความคิดสร้างสรรค์. Journal of Applied Education, 2(1), 31-40. https://so16.tci-thaijo.org/index.php/JAE/article/view/740

สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2566, 6 ธันวาคม). การแถลงข่าวผลการประเมิน PISA 2022. https://pisathailand.ipst.ac.th/news-21/

สมเกียรติ พรพิสุทธิมาศ. (2556). การจัดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ในศตวรรษที่ 21. วารสารหน่วยวิจัยวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และสิ่งแวดล้อมเพื่อการเรียนรู้ (JSTEL), 4(1), 55-63. https://ejournals.swu.ac.th/index.php/JSTEL/article/view/4078

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ (2559). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่12 พ.ศ. 2560-2564. https://www.nesdc.go.th/wordpress/wp-content/uploads/2025/02/article_20170202134836.pdf

สำนักงานบริหารและพัฒนาองค์ความรู้. (2561). สะเต็มศึกษากับการพัฒนาทักษะในศตวรรษที่ 21. เดอะโนเลจ, 2, 8-9.

อภินันท์ มะลิขาว, สิราวรรณ จรัสรวีวัฒน์ และรุ่งฟ้า กิติญาณุสันต์. (2565). ผลการจัดการเรียนรู้เเบบบูรณาการตามเเนวคิดสะตีมศึกษา (STEAM) ร่วมกับปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง สาระการเรียนรู้ศิลปะที่มีต่อความคิดสร้างสรรค์และคุณลักษณะอยู่อย่างพอเพียงของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4. e-Journal of Education Studies, Burapha University, 4(4), 79-94. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/ejes/article/view/263050

Albert, P., & Sund, R. (1974). Creative teaching of science in the elementary school (2nd edition). Allyn and Bacon.

Belbase, S., Mainali, B. R., Kasemsukpipat, W., Tairab, H., Gochoo, M. & Jarrah, A. (2022). At the dawn of science, technology, engineering, arts, and mathematics (STEAM) education: prospects, priorities, processes, and problems. International Journal of Mathematical Education in Science and Technology, 53(11), 2919-2955. https://doi.org/10.1080/0020739X.2021.1922943

Bloom, B.S. (1976). Human characteristics and school learning. McGraw-Hill.

Guilford, J.P. (1967). The nature of human intelligence. McGraw-Hill.

Kim, Y., & Park, N. (2012). Development and application of STEAM teaching model based on the Rube Gddbery is invention. Computer Science and its Applications Lecture Notes in Electrical Engineering, 693-698. https://doi.org/10.1007/978-94-007-5699-1_70

Kolb, D.A. (1984). Experiential learning: Experience as the source of learning and development. Prentice Hall.

Runco, M.A. & Acar, S. (2012). Divergent thinking as an indicator of creative potential. Creativity Research Journal, 24(1), 66-75. https://doi.org/10.1080/10400419.2012.652929

Torrance, E. P. (1974). Torrance tests of creative thinking: Norms-technical manual. Personal Press.

Torrance, E.P. (1962). Guiding creative talent. Prentice-Hall. http://dx.doi.org/10.1037/13134-000

Yakman, G. (2008). STEAM Education: an overview of creating a model of integrative education. https://www.researchgate.net/publication/327351326_STEAM_Education_an_overview_of_creating_a_model_of_integrative_education