กลยุทธ์การเสริมสร้างวัฒนธรรมสร้างสรรค์ในสถาบันอุดมศึกษาไทย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาและสังเคราะห์องค์ประกอบของวัฒนธรรมสร้างสรรค์ในสถาบัน อุดมศึกษา 2) วิเคราะห์ความต้องการจำเป็นของการเสริมสร้างวัฒนธรรมสร้างสรรค์ในสถาบันอุดมศึกษาไทย และ 3) พัฒนากลยุทธ์การเสริมสร้างวัฒนธรรมสร้างสรรค์ในสถาบันอุดมศึกษาไทย กลุ่มตัวอย่างในการวิจัย ประกอบด้วย 1) ผู้บริหารระดับสูงของสถาบันอุดมศึกษาไทย นักวิชาการ และผู้บริหารขององค์กรสร้างสรรค์ 2) ผู้บริหารสาขาอุตสาหกรรมสร้างสรรค์ 3) อาจารย์ผู้สอนในสาขาอุตสาหกรรมสร้างสรรค์ 4) บุคลากรที่ปฏิบัติงานในสาขาอุตสาหกรรมสร้างสรรค์ และ 5) นักศึกษาชั้นปีที่ 4 ที่ศึกษาในสาขาอุตสาหกรรมสร้างสรรค์ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย แบบสัมภาษณ์เกี่ยวกับองค์ประกอบของวัฒนธรรมสร้างสรรค์ และ แบบสอบถามสภาพปัจจุบันและสภาพที่พึงประสงค์ของวัฒนธรรมสร้างสรรค์ในสถาบันอุดมศึกษาไทย การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงบรรยาย และ เทคนิค PNImodified ผลการวิจัยพบว่าองค์ประกอบของวัฒนธรรมสร้างสรรค์ในสถาบันอุดมศึกษา มี 7 องค์ประกอบ คือ 1) นโยบาย และเป้าหมาย การส่งเสริมวัฒนธรรมสร้างสรรค์ 2) การพัฒนาสภาพแวดล้อมสร้างสรรค์ 3) โครงสร้างองค์กรเชิงสร้างสรรค์ 4) ระบบสนับสนุนการปฏิบัติงานสร้างสรรค์ 5) การบริหารและการพัฒนาบุคลากรเชิงสร้างสรรค์ 6) ผู้นำองค์กรสร้างสรรค์ 7) พฤติกรรมและทัศนคติสร้างสรรค์ของบุคลากรในสถาบัน กลยุทธ์การเสริมสร้างวัฒนธรรมสร้างสรรค์ในสถาบันอุดมศึกษาไทย มี 5 กลยุทธ์หลัก ประกอบด้วย 1) กำหนดนโยบาย และเป้าหมายการส่งเสริมวัฒนธรรมสร้างสรรค์ทั่วทั้งมหาวิทยาลัย 2) พัฒนาสภาพแวดล้อมสร้างสรรค์สร้างสรรค์ในทุกมิติ 3) พัฒนาระบบสนับสนุนแปลงความคิดสร้างสรรค์สู่นวัตกรรมและทรัพย์สินทางปัญญา 4) เปลี่ยนกระบวนทัศน์ผู้นำและการจัดโครงสร้างองค์กร 5) บริหารคนเก่งสู่การสร้างสรรค์นวัตกรรม
Article Details
นโยบายการพิจารณากลั่นกรองบทความ
- บทความวิจัยและบทความวิชาการทุกเรื่องที่จะได้รับการตีพิมพ์ต้องผ่านการพิจารณากลั่นกรองโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review) ในสาขาที่เกี่ยวข้อง จำนวน 3 ท่าน/บทความ
- บทความ ข้อความ ภาพประกอบและตารางประกอบที่ลงตีพิมพ์ในวารสารเป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียน กองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยเสมอไป และไม่มีส่วนรับผิดชอบใด ๆ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
- บทความที่จะได้รับการตีพิมพ์จะต้องไม่เคยตีพิมพ์ เผยแพร่ที่ใดมาก่อน และไม่อยู่ระหว่างการพิจารณาของวารสารฉบับอื่น หากตรวจสอบพบว่ามีการตีพิมพ์ซ้ำซ้อน ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
- บทความใดที่ผู้อ่านเห็นว่าได้มีการลอกเลียนหรือแอบอ้างโดยปราศจากการอ้างอิง หรือทำให้เข้าใจผิดว่าเป็นผลงานของผู้เขียน กรุณาแจ้งให้กองบรรณาธิการวารสารทราบจะเป็นพระคุณยิ่ง
เอกสารอ้างอิง
ณิชา ฉิมทองดี. (2557). กลยุทธ์การบริหารโรงเรียนเพื่อสร้างนวัตกรรมการจัดการเรียนรู้. วิทยานิพนธ์ (ค.ด.) จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ดนัย เทียนพุฒ. (2552). คิดไทยสไตล์โมเดิร์น [Online]. เข้าถึงได้จาก http://www.itedonline.net/itedaffi/index.php [8 กุมภาพันธ์ 2555]
ฐิติกร พูลภัทรชีวิน. (2553). เศรษฐกิจสร้างสรรค์ [Online]. เข้าถึงได้จาก https://sites.google.com/site/gaiusjustthink/thitikorn-on-design [3 มกราคม 2555]
ธวัช บุณยมณี. (2550). ภาวะผู้นำและการเปลี่ยนแปลง. กรุงเทพมหานคร: โอเดียนสโตร์.
นัทธี จิตสว่าง. (2554). จาก Knowledge Management สู่องค์กรนวัตกรรม [Online]. เข้าถึงได้จาก http://www.correct.go.th/temp_image/km.htm [27 มกราคม 2555]
พัชมน อันโต. (2546). ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคล แรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ในการสร้างนวัตกรรมขององค์กร กับการปฏิบัติงานของพยาบาลวิชาชีพ โรงพยาบาลของรัฐ เขตกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ (พย.ม.) จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
วีรายา อักกะโชติกุล. (2552). การวิเคราะห์กระบวนการพัฒนานวัตกรรมการเรียนการสอนของครู โดยใช้เทคนิคการสืบสอบแบบชื่นชม. วิทยานิพนธ์ (ค.ม.). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
สมบัติ กุสุมาวลี. (2552). พัฒนาคนและองค์การในยุคเศรษฐกิจสร้างสรรค์. เอกสารอัดสำเนา.
สำนักงานคณะกรรมการการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2554). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 11 พ.ศ.2555-2559. กรุงเทพฯ: สูตรไพศาล.
อลงกรณ์ พลบุตร. (2554). นโยบายเศรษฐกิจสร้างสรรค์ของประเทศไทย. 31 มกราคม 2554 ณ ห้อง 30404 สำนักงานปลัดกระทรวง กรุงเทพฯ.
เอกกมล เอี่ยมศรี. (2554). 8 ขั้นตอนการสร้างวัฒนธรรมด้านนวัตกรรมที่ยั่งยืน [Online]. เข้าถึงได้จาก http://eiamsri.wordpress.com/2011/05/15/8-ขั้นตอนการสร้างวัฒนธรรมด้านนวัตกรรมที่ยั่งยืน [8 กุมภาพันธ์ 2555]
Amabile, T.M. et al. (1996). Assessing the work environment for creativity. Academy of Management Journal, 39, 1154-84.
Christiansen, J. A. (2000). Building The Innovative Organization. Hampshire: Macmillan Press.
Eric Bryn , (2009). Creating a Culture of Creativity and Innovation [Online]. Available from http://www.realestaterelativity.com/blog/2009/01/15/creating-a-culture-of-creativity-and-innovation [8 February 2012]
Fernando Trias de Bas & Philip Kotler. (2011). Winning at Innovation. Plagrave Macmillan.
John Winsor. 2006. Spark. Dearborn publishing.
Jonathan Feinstein. (2011). Creative Culture Attribute. [Online]. Available from http://www.realestaterelativity.com/blog/2009/01/15/creating-a-culture-of-creativity-and-innovation [8 February 2012]
McCharen, B., Song, J., & Martens, J. (2011). School Innovation. Educational Management Administration & Leadership, 39(6), 676-694. Doi: 10.1177/1741143211416387
Smith, A., Courvisanos, J., Tuck, J., & McEachern, S. (2012). Building the Capacity to Innovate: The Role of Human Capital. Research Report. Australia: National Centre for Vacational Education Research (NCVER))
Tidd, Bessant, & Pavitt. (2001). Managing Innovation Integrating Technological And Organization Change. Chichester: John Willey & Sons.
Tony Schwartz. (2010). Six Secrets to Creating a Culture of Innovation [Online]. Available from http://blogs.hbr.org/schwartz/2010/08/six-secrets-to-creating-a-cult.html [8 February 2012]
