การพัฒนารูปแบบและยุทธศาสตร์การสร้างพันธะสัญญาสาธารณะ ระหว่างสถาบันอุดมศึกษากับสังคม
Article Sidebar
เผยแพร่แล้ว:
เม.ย. 9, 2020
คำสำคัญ:
ยุทธศาสตร์ พันธะสัญญาสาธารณะ สถาบันอุดมศึกษา สังคม
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 4 ประการคือ 1) เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบันของการสร้างพันธะสัญญาสาธารณะระหว่างสถาบันอุดมศึกษากับสังคม 2) เพื่อวิเคราะห์ปัจจัยพหุระดับที่สัมพันธ์กับการสร้างพันธะสัญญาสาธารณะระหว่างสถาบันอุดมศึกษากับสังคม 3) เพื่อพัฒนารูปแบบการสร้างพันธะสัญญาสาธารณะระหว่างสถาบันอุดมศึกษากับสังคม 4) เพื่อพัฒนายุทธศาสตร์การสร้างพันธะสัญญาสาธารณะระหว่างสถาบันอุดมศึกษากับสังคม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย แบบวิเคราะห์เอกสาร แบบสัมภาษณ์ผู้บริหารในสถาบันอุดมศึกษา และแบบสอบถาม จำนวน 3 ชุด ได้แก่ แบบสอบถามผู้บริหาร แบบสอบถามอาจารย์ และแบบสอบถามนิสิตนักศึกษา วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์สาระ การวิเคราะห์ค่าเฉลี่ยและปัจจัยพหุระดับโดยใช้เทคนิค Hierarchical Linear Models (HLM) ผลการวิจัย พบว่า
- ผลการศึกษาสภาพปัจจุบันของการสร้างพันธะสัญญาสาธารณะระหว่างสถาบันอุดมศึกษากับสังคม เมื่อสอบถามจากผู้บริหาร อาจารย์ และนิสิตนักศึกษา พบว่า ด้านที่มีค่าเฉลี่ยมากที่สุดคือ บทบาทของผู้บริหารในการส่งเสริมให้นิสิตนักศึกษามีพันธะสัญญากับสถาบันอุดมศึกษาโดยภาพรวมมีค่าเฉลี่ยในประเด็นการปลูกฝังให้นักศึกษามีจิตอาสา โดยการจัดกิจกรรมที่บำเพ็ญประโยชน์ต่อสังคม (ค่าเฉลี่ย 4.26) และด้านที่มีค่าเฉลี่ยน้อยที่สุดคือ บทบาทของสถาบันอุดมศึกษาด้านการเมือง โดยภาพรวมมีค่าเฉลี่ยในประเด็นสถาบันอุดมศึกษามีการจัดการเรียนการสอน การวิจัยที่สอดคล้องกับนโยบายของรัฐบาล เพื่อการขับเคลื่อนที่เป็นหนึ่งเดียวกัน (ค่าเฉลี่ย 3.74)
- ผลการวิเคราะห์ปัจจัยพหุระดับที่สัมพันธ์กับการสร้างพันธะสัญญาสาธารณะระหว่างสถาบันอุดมศึกษากับสังคม พบว่า ในแต่ละสถาบันมีค่าเฉลี่ยของการรับรู้การสนับสนุนของสถาบันแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05
- ผลการพัฒนารูปแบบการสร้างพันธะสัญญาสาธารณะระหว่างสถาบันอุดมศึกษากับสังคม ประกอบด้วย 1) หลักการและวัตถุประสงค์ของรูปแบบ เพื่อเป็นแนวทางสำหรับผู้บริหาร คณาจารย์ นิสิตนักศึกษาในสถาบันอุดมศึกษาในการสร้างพันธะสัญญาสาธารณะระหว่างสถาบันอุดมศึกษากับสังคม 2) องค์ประกอบของรูปแบบและกิจกรรม ประกอบด้วย (1) ผู้บริหารกำหนดนโยบาย การสื่อสารสร้างความเข้าใจภายในองค์กรเพื่อให้เกิดความเอกภาพ (2) อาจารย์ ให้คำปรึกษาและให้ทุนกับผู้มีจิตสำนึกในการช่วยเหลือสังคม (3) นิสิตนักศึกษา ได้รับการพัฒนาให้นักศึกษามีความเป็นพลเมืองที่ดี (Citizenship) เป็นแบบอย่างหรือรูปแบบที่ดีแก่สังคม (4) กิจกรรม มีการบูรณาการกับการเรียนการสอน การวิจัย และกิจกรรมการพัฒนานิสิตนักศึกษา และสร้างให้นิสิตนักศึกษาเข้าใจสังคม
- ผลการพัฒนายุทธศาสตร์การสร้างพันธะสัญญาสาธารณะระหว่างสถาบันอุดมศึกษากับสังคม ประกอบด้วย ยุทธศาสตร์ 7 ประการคือ 1) การบริการสาธารณะและบริการวิชาการ 2) พันธกิจสัมพันธ์ด้านการวิจัย 3) พันธกิจสัมพันธ์ด้านการเรียนการสอน 4) พันธกิจสัมพันธ์ด้านการชี้แนะสังคม 5) พันธกิจสัมพันธ์ด้านวิสาหกิจชุมชน 6) การแลกเปลี่ยนเรียนรู้ 7) การสร้างพลังอำนาจของสถาบันอุดมศึกษาและสังคม
Article Details
รูปแบบการอ้างอิง
หงษ์ศิริวัฒน์ อ. (2020). การพัฒนารูปแบบและยุทธศาสตร์การสร้างพันธะสัญญาสาธารณะ ระหว่างสถาบันอุดมศึกษากับสังคม. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี, 12(3), 274–296. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/journaldtc/article/view/240968
ประเภทบทความ
บทความวิจัย
นโยบายการพิจารณากลั่นกรองบทความ
- บทความวิจัยและบทความวิชาการทุกเรื่องที่จะได้รับการตีพิมพ์ต้องผ่านการพิจารณากลั่นกรองโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review) ในสาขาที่เกี่ยวข้อง จำนวน 3 ท่าน/บทความ
- บทความ ข้อความ ภาพประกอบและตารางประกอบที่ลงตีพิมพ์ในวารสารเป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียน กองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยเสมอไป และไม่มีส่วนรับผิดชอบใด ๆ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
- บทความที่จะได้รับการตีพิมพ์จะต้องไม่เคยตีพิมพ์ เผยแพร่ที่ใดมาก่อน และไม่อยู่ระหว่างการพิจารณาของวารสารฉบับอื่น หากตรวจสอบพบว่ามีการตีพิมพ์ซ้ำซ้อน ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว
- บทความใดที่ผู้อ่านเห็นว่าได้มีการลอกเลียนหรือแอบอ้างโดยปราศจากการอ้างอิง หรือทำให้เข้าใจผิดว่าเป็นผลงานของผู้เขียน กรุณาแจ้งให้กองบรรณาธิการวารสารทราบจะเป็นพระคุณยิ่ง
เอกสารอ้างอิง
1. Billings, Meredith S. and Terkla, Dawn Geronimo. (2011). Using a Structural Equation
Model to Describe the Infusion of Civic Engagement in the Campus Culture.
The Journal of General Education. 60 (2011): 84 – 92.
2. Chatsuthipan., Wasalee. (2007). The development of a service learning system to
enhance civic responsibility of undergraduate students in Business
Administration programs. A Dissertation Research, Faculty of Education,
Chulalongkorn University.
3. Clyramon., Surin. (2000). The development of training process employing experiential
learning and service learning to enhance political knowledge, political attitude
and political participation of woman community leaders. A Dissertation
Research, Faculty of Education, Chulalongkorn University.
4. Fitzgerald, Glynis A. (2012). Engaging Faculty In Community Engagement. Journal of
College Teaching & Learning. 9 (Second Quarter): 101 – 105.
5. Garrett, Chris. (2011). Defining, Detecting, and Promoting Student Engagement in College Learning Environments. Transformative Dialogues: Teaching & Learning Journal. 5 (November 2011): 1 - 12.
6. Inter-Agency Working Group on Children’s Participation. (2008). Children as Active
Citizens: Commitments and Obligations for Children's Civil Rights and
Civic Engagement in East Asia and the Pacific. Bangkok: Inter-Agency Working
Group on Children’s Participation (IAWGCP).
7. Jacoby, Barbara and Associates. (2009). Civic Engagement in Higher Education:
Concepts and Practices. San Francisco: Jossey-Bass.
8. Keeves, J. P. (1988). Educational Research. Methodology and Measurement: An International Handbook. Oxford: Pergamon Press.
9. Manoosawet., Chalermchai. (2000). A development of service learning course model
in higher education institutions under the jurisdiction of the Ministry of University Affairs. A Dissertation Research, Faculty of Education, Chulalongkorn University.
10. Pittaway, Sharon M. (2012). Student and Staff Engagement: Developing an EngagementFramework in a Faculty of Education. Australian Journal of Teacher Education. 37(April 2012): 36 – 45.
11. Sandmann, Lorilee R., Thornton, Courtney H., and Jaeger, Audrey J. (2009).
Institutionalizing Community Engagement in Higher Education: The First Wave
of Carnegie Classified Institutions. San Francisco: Jossey-Bass.
12. Srisa-arn., Wichit (1985). Higher Education and Country Development. in Higher Educationand Country Development: Analysis Assessment and New Direction Proposing.Bangkok: Department of Higher Education, Faculty of Education, ChulalongkornUniversity.
13. Thomson, Ann Marie and others. (2011). Service Learning and Community Engagement: A Comparison of Three National Contexts). International Society for Third-Sector Research and The John’s Hopkins University. 22 (2011): 214 – 237.
14. Vechayant., Chavala. (2011). A development of instructional design using service
learning technique for enhancing social service awareness, problem solving
skill, and learning achievement of lower secondary school students.
A Dissertation Research, Faculty of Education, Chulalongkorn University.
15. Wongkiatrat., Watana, et al. (2003). The Strategic Planning for Excellent Organization.
Bangkok: Innographics.
Model to Describe the Infusion of Civic Engagement in the Campus Culture.
The Journal of General Education. 60 (2011): 84 – 92.
2. Chatsuthipan., Wasalee. (2007). The development of a service learning system to
enhance civic responsibility of undergraduate students in Business
Administration programs. A Dissertation Research, Faculty of Education,
Chulalongkorn University.
3. Clyramon., Surin. (2000). The development of training process employing experiential
learning and service learning to enhance political knowledge, political attitude
and political participation of woman community leaders. A Dissertation
Research, Faculty of Education, Chulalongkorn University.
4. Fitzgerald, Glynis A. (2012). Engaging Faculty In Community Engagement. Journal of
College Teaching & Learning. 9 (Second Quarter): 101 – 105.
5. Garrett, Chris. (2011). Defining, Detecting, and Promoting Student Engagement in College Learning Environments. Transformative Dialogues: Teaching & Learning Journal. 5 (November 2011): 1 - 12.
6. Inter-Agency Working Group on Children’s Participation. (2008). Children as Active
Citizens: Commitments and Obligations for Children's Civil Rights and
Civic Engagement in East Asia and the Pacific. Bangkok: Inter-Agency Working
Group on Children’s Participation (IAWGCP).
7. Jacoby, Barbara and Associates. (2009). Civic Engagement in Higher Education:
Concepts and Practices. San Francisco: Jossey-Bass.
8. Keeves, J. P. (1988). Educational Research. Methodology and Measurement: An International Handbook. Oxford: Pergamon Press.
9. Manoosawet., Chalermchai. (2000). A development of service learning course model
in higher education institutions under the jurisdiction of the Ministry of University Affairs. A Dissertation Research, Faculty of Education, Chulalongkorn University.
10. Pittaway, Sharon M. (2012). Student and Staff Engagement: Developing an EngagementFramework in a Faculty of Education. Australian Journal of Teacher Education. 37(April 2012): 36 – 45.
11. Sandmann, Lorilee R., Thornton, Courtney H., and Jaeger, Audrey J. (2009).
Institutionalizing Community Engagement in Higher Education: The First Wave
of Carnegie Classified Institutions. San Francisco: Jossey-Bass.
12. Srisa-arn., Wichit (1985). Higher Education and Country Development. in Higher Educationand Country Development: Analysis Assessment and New Direction Proposing.Bangkok: Department of Higher Education, Faculty of Education, ChulalongkornUniversity.
13. Thomson, Ann Marie and others. (2011). Service Learning and Community Engagement: A Comparison of Three National Contexts). International Society for Third-Sector Research and The John’s Hopkins University. 22 (2011): 214 – 237.
14. Vechayant., Chavala. (2011). A development of instructional design using service
learning technique for enhancing social service awareness, problem solving
skill, and learning achievement of lower secondary school students.
A Dissertation Research, Faculty of Education, Chulalongkorn University.
15. Wongkiatrat., Watana, et al. (2003). The Strategic Planning for Excellent Organization.
Bangkok: Innographics.
