A MODEL OF ACADEMIC MANAGEMENT IN TRIAMUDOMSUKSAPATANAKARN SCHOOLS

  • ถาวร ศรีสุข คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี
Keywords: Academic administration, Triamudomsuksa Pathanakan Schools

Abstract

The purposes of this study were to 1) develop an academic administration model, 2) to test the developed model with empirical data. The target group for this study were 68 school-related personnel, including school directors, deputy-directors in academic affairs, heads of learning areas, and members of school committees on basic education, and 19 experts and local scholars. A questionnaire with 136 questions was used to study components of model and interview was used to confirm model. The statistics used for this study included percentage, mean, standard deviation, and confirmatory factor analysis (CFA) respectively.

            The findings indicated that:

  1. The academic administration model of Triamudomsuksa Pathanakan Schools consisted of 4 components, namely, development of students’ learning potential, promotion of teachers’ professional empowerment, utilization of student feedback for guidance and student development, and development of learning resources and supervision.
  2. The academic administration model of Triamudomsuksa Pathanakan Schools was in congruence with the empirical data, with the chi-square and degree of freedom ratio value (x2/df)equal to 1.1296; root mean square error of approximation (RMSEA) equal to 0.044; comparative fit index (CFI) equal to 0.964. As a result of the confirmation of the model by experts, it was found that the academic administration model of Triamudomsuksa Pathanakan Schools was feasible, accurate and useful.

Downloads

Download data is not yet available.

References

ชูศรี ถนอมกิจ. (2550). ความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารกับประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาชลบุรี.(วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา).

ธีระพร อายุวัฒน์. (2552). แนวปฏิบัติที่เป็นเลิศในการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษาขั้นพื้นฐานขนาดเล็ก. (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร).

ปรียาพร วงศ์อนุตรโรจน์. (2553). การบริหารงานวิชาการ. กรุงเทพฯ: ศูนย์สื่อเสริมกรุงเทพ.

พิเชฎฐ์ คงปัตถา. (2544). การบริหารงานวิชาการของโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษาสังกัดกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

วิภา ทองหงํา. (2554). รูปแบบการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร. (ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร).

สมศักดิ์ ดลประสิทธิ์. (2551). การบริหารโดยใช้โรงเรียนเป็นฐาน. สืบค้น 9 กันยายน 2562 , จาก http://www.krupai.net/sbm_somsak.htm

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2550 ก). แนวทางการกระจายอำนาจการบริหารและการจัดการศึกษาให้คณะกรรมการ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาและสถานศึกษาตามกฎกระทรวง กำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการกระจายอำนาจบริหารและจัดการศึกษา พ.ศ.2550. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.

Al-Hajailan, T. (1999). Evaluation of English as a foreign language textbook for third grade secondary boy’s schools in Saudi Arabia. Dissertation Abstract International, 53(6), 385.

Austin, G. E., and John D. R. (1990). Managing for Improved School Effectiveness: An International, Survey. School Organization, 10(2&3), 167-178.

Barbara, T. (1998). The Mediating Effect of Participation and Process Outcomes on Evaluation Use in British Columbia School Accreditation. Dissertation Abstract International, 59(5), 1425-A.

Buzzi, M. J. (1991). The Relationship of School Effectiveness to Selected Dimensions of Principals’ Instructional in Elementary School in the State of Connecticut. Dissertation Abstracts International, 51(9), 3167-A.

Caldwell, B.J., & Spinks J.M. (1990). The Self-Managing School. London: Taylor and Francis

Campbell, R. F., Edwin M. B., and Raphael O. N. (1977). Introduction to Education Administration. Boston: Allyn and Bacon.

Cuttence, P. (1995). Quality Assurance School Reviews. NSW: Richmond North Publish.

Faber, Charles F., and Gilbert F. Shearon. (1970). Elementary School Administration. New York: Holt Rhinehart and Winston.

Glickman, C. D. (1981). Developmental Supervision: Alternative Practice for Helping Teachers Improve Instruction. Washington D.C.: Association for Supervision and Curriculum Development.

Glickman, C. D., Gordon, S. P., & Ross-Gordon, J. M. (1990). Supervision of Instruction : Developmental Approach (4th ed). Boston: Allyn & Bacon A Viacom Company.

Glickman, C. D., Stephen P. G., & Ross-Gordon, J. M. (1995). Supervision and Instructional Leadership: A Developmental Approach (3rd ed). Boston: Allyn and Bacon.

Hoy, W. K., & Miskel, C. G. (1991). Educational Administration: Theory, Research, and Practice (5th ed). New York: McGraw-Hill.

Kimbrough, R. B., & Michael N. (1998). Education Administration (3rd ed). New York: Macmillan Publishing Company.

Liston, C. (1999). Managing quality and standards. Buckingham: Open University.

Maciel, R. G. (2005). Do Principals Make a Difference? An Analysis of Leadership Behaviors of Elementary Principals in Effective School. (Doctoral dissertation, Texas-Pan American University)

Mcillvan, M.W. (1986). The Role of Secondary School Principle. Dissertation Abstracts International, 37(2), 1959–A.

Murangi, K. V. (1996). Instructional Supervision in Namibia: A study of High school teacher and Supervisor Perceptions (Africa). Dissertation Abstracts International, 53(12), 242 - 248.

Published
2020-12-30
How to Cite
ศรีสุขถ. (2020). A MODEL OF ACADEMIC MANAGEMENT IN TRIAMUDOMSUKSAPATANAKARN SCHOOLS. Academic Journal of MBU; Lanna Campus, 9(2), 64-73. Retrieved from https://so01.tci-thaijo.org/index.php/mbulncjournal/article/view/243071
Section
Reserch Articles