Cultural Tourism Management By 5 Communities in Lamphun Municipality Mueang Lamphun Province

  • จักรพันธ์ ลิ่มมังกูร คณะสังคมศาสตร์และศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยนอร์ท-เชียงใหม่
  • Thassanee Boonmaphi
Keywords: Cultural Tourism, Lamphun Municipality, Tourism Management

Abstract

          The objectives of this research were: 1) to study community culture cost 2) to create community culture route and 3) to create community culture tourism management network by 5 communities in Lamphun Municipality Lamphun Province. This research is qualitative research and the research methodology were in-depth interview, focus group, observation and collecting data from documents. The 250 key informants selected from representatives /leaders from; 1) Lamphun Municipality 2) Lamphun Provincial  Administration Organization 3) Lamphun Provincial Cultural Office 4) Lamphun Provincial of Tourism and Sports Office 5) Lamphun Provincial Buddhism Office 6) Lamphun Museum  7) the Buddhist monks 8) Tourism Authority of Thailand (Lamphun) 9) Mahawan community,  Chamdhewee community, Phra khong Ruesee community, Kaikaeo community, and Pratoo Lee community,  the research founding that

  1. The Community culture cost of cultural tourism network were; community history, community way of life, local wisdom, tradition, culture, archaeological sites and antiquities. All based on the history of Hariphunchai Era and each community were different outstanding
  2. The system management of cultural tourism network depended on the readiness and the context of community that made each community were both similar and different.
  3. The cultural tourism route were created by 5 communities presented and created cultural tourism route in each community
  4. The cultural tourism management network learned cultural tourism management from each others. Buddhist monks and the leaders of community were very important for leading members of community to participate community activities

Downloads

Download data is not yet available.

References

กลุ่มงานยุทธศาสตร์และข้อมูลเพื่อการพัฒนาจังหวัดจังหวัดลำพูน. (2560). แผนพัฒนาจังหวัดลำพูน (พ.ศ.2560-2564). ลำพูน: สำนักงานจังหวัดลำพูน.

กิตติศักดิ์ กลิ่นหมื่นไวย. (2554). แนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวโดยชุมชนจังหวัดลำปาง. (วิทยานิพนน์ปริญญามหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย).

กำธร ธิฉลาด. (2560). เบื้องหลังการสร้างบ้านแปลงเมืองลำพูนของชาวยอง. ลำพูน: สถาบันวิจัยหริภุญไชย.

ขนิฎฐา กาญจนรังสีนนท์. (2556). การสร้างเครือข่ายเพื่อการพัฒนา. สืบค้น 12 สิงหาคม 2562, จาก https://www.researchgate.net/publication/237077426_karsrangkheruxkhaypheuxkarphathna

จิราภรณ์ แก้วมณี. (2557). การจัดการการท่องเที่ยวโดยชุมชนตามปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงชุมชนบ้านหัวเขาจีน อำเภอปากท่อ จังหวัดราชบุรี. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต,มหาวิทยาลัยศิลปากร).

ฉัตรแก้ว สิมารักษ์ และคณะ. (2549). แนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวจังหวัดลำพูน. เชียงใหม่: คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

ชุติกาญจน์ กันทะอู. (2560). การท่องเที่ยวโดยชุมชนเป็นฐาน กรณีศึกษาบ้านร่องฟอง ตำบลร่องฟอง อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่. กรุงเทพฯ: ศิลปศาสตรมหาบัณฑิตสาขาวิชาพัฒนามนุษย์และสังคม จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

นรินทร์ สังข์รักษา. (2555). การศึกษาแนวทางการส่งเสริมการท่องเที่ยวเพื่อการศึกษาศิลปวัฒนธรรมในอู่อารยธรรม จังหวัดราชบุรี. กรุงเทพฯ: ภาควิชาพื้นฐานทางการศึกษา มหาวิทยาลัยศิลปากร.

เบญจวรรณ สุจริต และ ชัชชัย สุจริต. (2560). รูปแบบการจัดการท่องเที่ยวโดยชุมชนของตำบลนางพญา อำเภอท่าปลา จังหวัดอุตรดิตถ์. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฎอุตรดิตถ์, 12(2), 54-65.

ปวีณา ทองบุญยัง, สุภัตราภรณ์ สายสมบูรณ์, เกียรติกุล กุลตังวัฒนา, มนัสดา ชัยวสนียกรณ์, อัจฉรา อรรคนิตย์ และ พิศาล สุขพิทักษ์. (2556). โครงการวิจัยรูปแบบการท่องเที่ยวเชิงนิเวศวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ชุมชนบ้านบากตำบลบ้านบากอำเภอดอนตาลจังหวัดมุกดาหาร. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนงานวิจัย (สกว.).

พรรณทิพา มาลา. (2553). แนวทางการฟื้นฟูวัฒนธรรมชุมชนเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยว กรณีศึกษาชุมชนอำเภอแพรก จังหวัดอยุธยา. อยุธยา: มหาวิทยาลัยราชภัฏอยุธยา.

สำนักงานการท่องเที่ยวและกีฬาจังหวัดลำพูน. (2561). สถิติการเข้าเยี่ยมชมแหล่งท่องเที่ยวในจังหวัดลำพูน. ลำพูน: สำนักงานการท่องเที่ยวและกีฬาจังหวัดลำพูน.

อดิศร ศักดิ์สูง และวรุตม์ นาที. (2559). การจัดการท่องเที่ยวโดยชุมชนในรูปแบบหมู่บ้านวัฒนธรรมเพื่อรองรับประชาคมอาเซียน บริเวณคาบสมุทรสทิงพระ จังหวัดสงขลา. สงขลา: มหาวิทยาลัยทักษิณ.

Uysal, M., Jurowski, C., Noe, P. F., & McDonald, C. D. (1997). Environmental Attitude by Trip and Visitor Characteristics. Tourism of Management, 15(4), 284–560.

Published
2021-06-29
How to Cite
ลิ่มมังกูรจ., & Boonmaphi, T. (2021). Cultural Tourism Management By 5 Communities in Lamphun Municipality Mueang Lamphun Province. Academic Journal of MBU; Lanna Campus, 10(1), 77-87. Retrieved from https://so01.tci-thaijo.org/index.php/mbulncjournal/article/view/245710
Section
Reserch Articles

Most read articles by the same author(s)