สุ จิ ปุ ลิ: การพัฒนาสมรรถนะภาษาอังกฤษของนักศึกษาปฏิบัติการสอน คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย
คำสำคัญ:
การพัฒนาสมรรถนะภาษาอังกฤษ, นักศึกษาปฏิบัติการสอน, สุ จิ ปุ ลิบทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาสมรรถนะภาษาอังกฤษของนักศึกษาปฏิบัติการสอนโดยใช้หลัก สุ จิ ปุ ลิ ตามเกณฑ์ 75/75 2) ศึกษาและเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนในด้านสมรรถนะภาษาอังกฤษโดยใช้หลัก สุ จิ ปุ ลิ ของนักศึกษาปฏิบัติการสอน ระหว่างก่อนและหลังเรียน 3) ศึกษาระดับความพึงพอใจต่อการพัฒนาสมรรถนะภาษาอังกฤษของนักศึกษาปฏิบัติการสอนโดยใช้หลัก สุ จิ ปุ ลิ การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงกึ่งทดลอง กลุ่มตัวอย่างเป็นนักศึกษาระดับปริญญาตรีที่กำลังศึกษาประจำปีการศึกษา 2566 จำนวน 69 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ชุดแบบฝึกการพัฒนาสมรรถนะภาษาอังกฤษ แบบทดสอบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และแบบสอบถามความพึงพอใจ ใช้สถิติที่หลากหลายในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ยและค่าร้อยละ t-test ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการหาค่าดัชนีความสอดคล้อง (IOC) รวมถึงการวิเคราะห์ความเชื่อมั่น และการทดสอบความยากง่าย และค่าอำนาจจำแนกของแบบทดสอบ
ผลการวิจัยพบว่า
- ชุดฝึกสมรรถนะภาษาอังกฤษโดยใช้หลัก สุ จิ ปุ ลิ สำหรับนักศึกษาปฏิบัติการสอน คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย มีประสิทธิภาพโดยรวมเท่ากับ 76.7/79.30 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดไว้ 75/75
- การศึกษาและเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนในด้านสมรรถนะภาษาอังกฤษโดยใช้หลัก สุ จิ ปุ ลิ ของนักศึกษาปฏิบัติการสอน ระหว่างก่อนและหลังเรียน พบว่า มีคะแนนเฉลี่ยหลังเรียนเท่ากับ (𝑥̅ = 76.88, S.D.= 11.98) คะแนน สูงกว่าคะแนนเฉลี่ยก่อนเรียนซึ่งมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ (𝑥̅ = 67.32, S.D.= 10.96) คะแนน โดยเมื่อเปรียบเทียบเทียบด้วย ค่า t-test มีค่าเท่ากับ 13.707 แสดงให้เห็นว่าคะแนนหลังเรียนสูงกว่าคะแนนก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
- นักศึกษามีความพึงพอใจในระดับมากต่อการพัฒนาสมรรถนะภาษาอังกฤษ โดยมีค่าเฉลี่ยความพึงพอใจเท่ากับ 3.94 (𝑥̅ = 3.94, S.D. = 0.58)
เอกสารอ้างอิง
กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี. (2558). ราชดำรัสเรื่องการศึกษาในประเทศไทย. สำนักพระราชวัง.
ชยาพล ชมชัยยา, ศิรินยา พิพัฒน์ศรีสวัสดิ์, และณัฐพร โอวาทนุพัฒน์. (2565). การพัฒนาการสื่อสารภาษาอังกฤษโดยใช้การเรียนรู้ด้วยตนเอง. วารสารปัญญาภิวัฒน์, 14 (1), 347-361. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/pimjournal/article/view/253455
ณัชชา อ่อนสัมพันธุ์. (2563). ผลการจัดการเรียนรู้แบบปัญหาเป็นฐานที่มีต่อทักษะการพูดภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารสำหรับนักศึกษาระดับปริญญาบัณฑิต. วารสารการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยศิลปากร, 11 (1), 34–50. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/EdAd/article/view/241645
นฤพนธ์จิรกุล สุดคนึง และไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2561). รูปแบบการเรียนการสอนภาษาอังกฤษโดยใช้การเรียนรู้จากสถานการณ์เสมือนจริงเพื่อเสริมสร้างความสามารถทางภาษาอังกฤษและการรับรู้ความสามารถของตนเองของนักศึกษาระดับปริญญาตรี. วารสารสุทธิปริทัศน์, 32(ฉบับพิเศษ), 195-206. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/DPUSuthiparithatJournal/article/view/243304
ปัทมา ยิ้มสกุล. (2564). การพัฒนาการจัดการเรียนรู้เพื่อเสริมสร้างทักษะภาษาอังกฤษของนักศึกษาครู คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี โดยการใช้วิธี Micro Teaching และการจัดการเรียนรู้แบบ Active Learning. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี, 15(2), 11–21. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/journaldru/article/view/253782
พรจิรา เสือประดิษฐ. (2561). การใช้ สุ จิ ปุ ลิ เพื่อส่งเสริมการคิดวิเคราะห์วิชาภาษาไทยในสาระที่ 5 วรรณคดีและวรรณกรรม สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
พาฝัน ธนากูรเมธา. (2560). ทักษะการสอนภาษาอังกฤษในศตวรรษที่ 21 โดยใช้หลัก สุ.จิ.ปุ.ลิ. วารสารสิรินธรปริทรรศน์, 18(1), 26-34. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jsrc/article/view/209920
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). สภาวะการศึกษาไทยปี 2559/2560: แนวทางการปฏิรูปการศึกษาไทยเพื่อก้าวสู่ยุค Thailand 4.0. สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
Bentley, K. (2010). The TKT course CLIL module. Cambridge University Press.
Bruner, J. S. (1960). The process of education. Harvard University Press.
Coyle, D., Hood, P., & Marsh, D. (2010). CLIL: Content and language integrated learning. Cambridge University Press.
Creswell, J. W. (2018). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches (5th ed.). Sage Publications.
Crystal, D. (2018). English as a global language (3rd ed.). Cambridge University Press.
Harmer, J. (2007). The practice of English language teaching (4th ed.). Longman.
Kim, J. E., Park, H., Jang, M., & Nam, H. (2017). Exploring flipped classroom effects on second language learners’ cognitive processing. Foreign Language Annals, 50(2), 260–284.
Kumaravadivelu, B. (2006). Understanding language teaching: From method to postmethod. Lawrence Erlbaum Associates.
Lasagabaster, D., & Sierra, J. M. (2009). Language attitudes in CLIL and traditional EFL classes. International CLIL Research Journal, 1(2), 4–17.
Likert, R. (1932). A technique for the measurement of attitudes. Archives of Psychology, 22(140), 5–55.
Prapphal, K. (2000). Learner-centered approaches to English language teaching. Journal of Language Education, 12(1), 24–35.
Richards, J. C., & Rodgers, T. S. (2014). Approaches and methods in language teaching (3rd ed.). Cambridge University Press.
Schön, D. A. (1983). The reflective practitioner: How professionals think in action. Basic Books.
Vygotsky, L. S. (1978). Mind in society: The development of higher psychological processes. Harvard University Press.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 มมร ล้านนาวิชาการ
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ผลการวิจัยและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความ ถือเป็นความคิดเห็นและอยู่ในความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความ มิใช่ความเห็นหรือความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ หรือมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตล้านนา ทั้งนี้ไม่รวมความผิดพลาดอันเกิดจากการพิมพ์
บทความที่ได้รับการเผยแพร่โดยวารสาร มมร วิชาการล้านนาถือเป็นสิทธิ์ของวารสารฯ
