การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการสื่อและเทคโนโลยีโดยใช้เทคนิคการจัดการเรียนการสอน แบบผสมผสานเพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนในโรงเรียนวัดแม่ริมวิทยา

ผู้แต่ง

  • กมลชัย กิติทรัพย์ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย
  • พศิน แตงจวง คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย
  • ฉัตรชัย ศิริกุลพันธ์ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย

คำสำคัญ:

การจัดการเรียนการสอนแบบผสมผสาน, การบริหารจัดการสื่อและเทคโนโลยี, การพัฒนารูปแบบ, ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความต้องการจำเป็นการบริหารจัดการสื่อและเทคโนโลยีโดยใช้เทคนิคการจัดการเรียนการสอนแบบผสมผสาน 2) สร้างและพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการสื่อและเทคโนโลยีโดยใช้เทคนิคการจัดการเรียนการสอนแบบผสมผสาน 3) ทดลองรูปแบบการบริหารจัดการสื่อและเทคโนโลยีโดยใช้เทคนิคการจัดการเรียนการสอนแบบผสมผสาน 4) ประเมินผลและพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการสื่อและเทคโนโลยีโดยใช้เทคนิคการจัดการเรียนการสอนแบบผสมผสาน เพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนในโรงเรียนวัดแม่ริมวิทยา เป็นการวิจัยแบบการวิจัยและพัฒนา กลุ่มเป้าหมาย ได้แก่ ผู้อำนวยการ รองผู้อำนวยการ ครูและบุคลากรทางการศึกษา จำนวน 24 รูป/คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ แบบประเมินความต้องการจำเป็นแบบตอบสนองคู่ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน

ผลการวิจัยพบว่า

  1. ครูมีความต้องการจำเป็นเร่งด่วน 3 อันดับแรก ได้แก่ 1) ด้านผู้เรียนสามารถเข้าถึงแหล่งการเรียนรู้อื่น ๆ ผ่านระบบเครือข่ายอินเทอร์เน็ตนอกเหนือจากที่ผู้สอนกำหนด 2) ด้านผู้เรียนสามารถสอบถามแลกเปลี่ยนความคิดเห็นหรือข้อสงสัยกับผู้สอนในห้องเรียน และ 3) ด้านการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นผ่านทางระบบออนไลน์เป็นส่วนหนึ่งในการประเมินผลในรายวิชา ตามลำดับ
  2. รูปแบบประกอบด้วย กิจกรรมการเรียนรู้ แหล่งการเรียนรู้ การให้ผลป้อนกลับ การติดต่อสื่อสารระหว่างผู้เรียน-ผู้เรียน การติดต่อสื่อสารระหว่างผู้เรียน-ผู้สอน และการประเมินผลการเรียน สำหรับประสิทธิภาพของรูปแบบมีค่าเฉลี่ยอยู่ระดับมากที่สุดทุกด้าน
  3. ผลการทดลองใช้และประเมินรูปแบบ พบว่า รูปแบบที่พัฒนาขึ้นมีค่า E1/ E2 เท่ากับ 88.53/89.96 สูงกว่าเกณฑ์ที่ตั้งไว้คือ 80/80 และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนกลุ่มทดลองสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01

เอกสารอ้างอิง

ดรุณี จำปาทอง. (2560). สภาพการจัดการเรียนการสอนกลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรมตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 ในระดับการศึกษาภาคบังคับ. วารสารศึกษาศาสตร์ มสธ., 10(2), 121-135. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/edjour_stou/article/view/128789

ธีรวดี ถังคบุตร. (2561). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนแบบผสมผสานด้วยการเรียนแบบโครงงานเป็นฐานเพื่อเพิ่มพูนความสามารถในการคิดอย่างมีวิจารณญาณสำหรับนิสิตปริญญาบัณฑิต. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 12(2), 61-69. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/JournalGradVRU/article/view/119401

โรงเรียนวัดแม่ริมวิทยา. (2566). รายงานการประเมินตนเอง (SAR) ปีการศึกษา 2565. โรงเรียนวัดแม่ริมวิทยา.

วิจารณ์ พานิช. (2555). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21. ตถาตา พับลิเคชั่น.

สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ (องค์การมหาชน). (2566). สรุปผลการทดสอบทางการศึกษาระดับชาติขั้นพื้นฐาน (O-NET) ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ปีการศึกษา 2565. https://www.niets.or.th/th/content/view/25621

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2565). แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ. 2566-2570 ของสำนักคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. https://www.bopp.go.th/wp-content/uploads/2023/03/แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐาน-66-70-ของ-สพฐ.pdf

Bakia, M., Shear, L., Toyama, Y., & Lasseter, A. (2022). Understanding the implications of online learning for educational productivity. Office of Educational Technology, US Department of Education

Garrison, D. R., & Vaughan, N. D. (2008). Blended learning in higher education: Framework, principles, and guidelines. Jossey-Bass. https://doi.org/10.1002/9781118269558

Graham, C. R., & Halverson, L. R. (2023). Blended learning research and practice. In Zawacki-Richter, O., Jung, I. (eds), Handbook of Open, Distance and Digital Education (pp. 1159-1178). Springer. https://doi.org/10.1007/978-981-19-2080-6_68

Hodges, C., Moore, S., Lockee, B., Trust, T., & Bond, A. (2020). The difference between emergency remote teaching and online learning. EDUCAUSE Review. https://er.educause.edu/articles/2020/3/the-difference-between-emergency-remote-teaching-and-online-learning

Horn, M. B., & Staker, H. (2021). Blended: Using disruptive innovation to improve schools. Jossey-Bass.

Means, B. & Neisler, J. (2021). Teaching and learning in the time of COVID: The student perspective. Online Learning, 25(1), 8-27. https://doi.org/10.24059/olj.v25i1.2496

Means, B., Toyama, Y., Murphy, R., & Bakia, M. (2013). The effectiveness of online and blended learning: A meta-analysis of the empirical literature. Teachers College Record, 115(3), 1-47. https://doi.org/10.1177/016146811311500307

OECD. (2023). OECD skills outlook 2023: Skills for a resilient green and digital transition. OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/27452f29-en

Porter, W. W., Graham, C. R., Bodily, R. G., & Sandberg, D. S. (2016). A qualitative analysis of institutional drivers and barriers to blended learning adoption in higher education. The Internet and Higher Education, 28, 17-27. https://doi.org/10.1016/j.iheduc.2015.08.003

Taylor, J. A., & Newton, D. (2013). Beyond blended learning: A case study of institutional change at an Australian regional university. The Internet and Higher Education, 18, 54-60. https://doi.org/10.1016/j.iheduc.2012.10.003

UNESCO. (2021). When schools shut: Gendered impacts of COVID-19 school closures. UNESCO. https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000379270

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-06-24

รูปแบบการอ้างอิง

กิติทรัพย์ ก., แตงจวง พ., & ศิริกุลพันธ์ ฉ. (2026). การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการสื่อและเทคโนโลยีโดยใช้เทคนิคการจัดการเรียนการสอน แบบผสมผสานเพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนในโรงเรียนวัดแม่ริมวิทยา. มมร ล้านนาวิชาการ, 15(1), 11–23. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/mbulncjournal/article/view/283084

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย