An Analytical Study of the Conduct Oneself While Inordain of Phracakkhubalthera

Main Article Content

พระเสาร์คำ ธีรธมฺโม (วังสิงห์)
ไพรินทร์ ณ วันนา
พระครูสิริปริยัตยานุศาสก์ -
วิโรจน์ วิชัย

Abstract

A Critical Study on the Ecclesiastical Life of Cakkhupàla Thera aimed to 1) study the principle of being a monkhood in Buddhism, 2) investigate the biography of Cakkhupàla Thera, and 3) analyze the ecclesiastical life of Cakkhupàla Thera.


The results revealed that the principle of being a monkhood in Buddhism involved with the Gantha-dhura or burden of study, Vipassanà-dhura or burden of insight and Pàrisuddhi-sãla or morality consisting in purity. According to Cakkhupàla Thera, he was a Buddhist monk who practiced strictly and was highly persistent. He had practiced solemnly until both eyes blind with attained the Enlightenment as the Sukkhavipassaka or bare-insight worker. He became a disabled person and lived a life of patience, not being burdened by others, living a normal life, being faithful to one another and benefiting both himself and others. After he had attained sainthood, he lived his life as usual such as taught the people and the monks.


Regarding his intrinsic characteristic, he was a type of Buddhi-carita or one of intelligent temperament and upheld the four principles of being a monkhood in Buddhism as follows: (1) Ganthadhura: the burden of studying the Scriptures, (2) Vipassanà-dhura: burden of insight development, (3) The perfection of heedfulness, and (4) Pàrisuddhi - sãla: morality consisting in purity. He finally had accomplished the Ultimate Goal in Buddhism –Nibbàna.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
(วังสิงห์) พ. ธ., ณ วันนา ไ., - พ., & วิชัย ว. (2018). An Analytical Study of the Conduct Oneself While Inordain of Phracakkhubalthera. Ganesha Journal, 14(2), 101–114. retrieved from https://so01.tci-thaijo.org/index.php/pikanasan/article/view/111654
Section
Research Article

References

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2551ก). การแพทย์ยุคใหม่ในพุทธทัศน์. (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ: สหธรรมิก.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตโต). (2551ข). พจนานุกรมพุทธศาสนน์ ฉบับประมวลศัพท์. (พิมพ์ครั้งที่ 11). กรุงเทพฯ: เอส. อาร์ พริ้นติ้ง แมส โปรดักส์ จำกัด.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตโต). (2552). พุทธธรรมฉบับปรับปรุงและขยายความ. (พิมพ์ครั้งที่ 11). กรุงเทพฯ:
โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระไพศาล วิสาโล. (2546). พระพุทธศาสนาไทยในอนาคต แนวโน้มและทางออกจากวิกฤต. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: มูลนิธิสดศรี-สฤษดิ์วงศ์.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539ก). พระไตรปิฎกภาษาไทยฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (เล่มที่ 4). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539ข). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (เล่มที่ 9). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539ฃ). พระไตรปิฎกภาษาไทยฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (เล่มที่ 11). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539ค). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (เล่มที่ 12). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539ฅ). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (เล่มที่ 15). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539ฆ). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (เล่มที่ 21). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539ง). พระไตรปิฎกภาษาไทยฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (เล่มที่ 26). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539จ). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (เล่มที่ 40). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

มหามกุฏราชวิทยาลัย. (2559ก). พระไตรปิฎกพร้อมอรรถกถาแปล ชุด 91. (เล่มที่ 20). นครปฐม: โรงพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย.

มหามกุฏราชวิทยาลัย. (2559ข). พระไตรปิฎกพร้อมอรรถกถาแปล ชุด 91. (เล่มที่ 25). นครปฐม: โรงพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย.

สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส. (2548). ธมฺมปทัฏฐกถา (ปญฺจโม –ภาโค). (พิมพ์ครั้งที่ 25). กรุงเทพฯ: มหามกุฏราชวิทยาลัย.