Leadership in Human Resources Management in the Organizations

Main Article Content

วีรวิชญ์ ปิยนนทศิลป์
ณัฏฐพร จักรวิเชียร

Abstract

Many CEOs and experts in management from all over the world agreed that "human resources" has been the most valuable for the organizations. Even though, the human resources may not accurate exactly to describe but it can be said that it is the vital movement to empower the organizations. In addition, leadership is the great influential key for human resources management of the successful and sustainable organizations. The executive officers of human resources have the main roles to cooperate and complete the goals of the organizations in the era of globalization, society, people, technology, economic and politics at the modern present.


Therefore, leadership of human resources management is an important factor that will accomplish the organizations and it can proceed continuously in many situations. Certainly, there are four main leadership characteristics for modern human resource officers that can drive organizations to be successfully;
1) transformational leadership, 2) leadership development strategy, 3) leadership and human resource development, and 4) strategic leadership.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Section
บทความวิชาการ (Academic Article)

References

เกื้อจิตร ชีระกาญจน์. (2557). การจัดการทรัพยากรมนุษย์ในธุรกิจสมัยใหม่ (ปัจจุบันสู่อนาคต). วารสารสุทธิปรทัศน์, 28(86), 322-337.

จิระพงค์ เรืองกุน. (2556). การเปลี่ยนแปลงองค์การ: แนวคิด กระบวนการ และบทบาท ของนักบริหารทรัพยากรมนุษย์. วารสารปัญญาภิวัฒน์, 5(1), 194-203.

ชัยเสฏฐ์ พรหมศรี. (2557). ภาวะผู้นำร่วมสมัย. กรุงเทพฯ: ปัญญาชน.

ณิรดา เวชญาลักษณ์. (2560). ภาวะผู้นำทางการบริหาร. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

นุช สัทธาฉัตรมงคล และอรรถพล ธรรมไพบูลย์. (2559). ผู้นำการเปลี่ยนแปลงในยุคโลกาภิวัตน์สู่การพัฒนาอย่างยั่งยืน. วารสารธุรกิจปริทัศน์, 8(1), 167-182.

เนตร์พัณณา ยาวิราช. (2556). ภาวะผู้นำและผู้นำเชิงกลยุทธ์. กรุงเทพฯ: ทริปเพิ้ล กรุ๊ป.

พยัต วุฒิรงค์. (2559). การบริหารทรัพยากรมนุษย์ในทศวรรษหน้า. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

รังสรรค์ ประเสริฐศรี. (2544). ภาวะผู้นำ. กรุงเทพฯ: ธนธัชการพิมพ์.

วิเชียร วิทยอุดม. (2553). ภาวะผู้นำ. กรุงเทพฯ: ธนธัชการพิมพ์.

วีรวิชญ์ ปิยนนทศิลป์. (2559). การบริหารทรัพยากรมนุษย์. เชียงใหม่: ปภาวีการพิมพ์.

สุเทพ พงศ์ศรีวัฒน์. (2550). ภาวะความเป็นผู้นำ. กรุงเทพฯ: เอ็กซเปอร์เน็ท.

อภิรักษ์ ชาญศึก. (2561). ยุทธศาสตร์การพัฒนาภาวะผู้นำของผู้บริหารมหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ. วารสารสันติศึกษาปรทัศน์ มจร,
6(1), 230-243.

Armstrong, M. (2006a). A Handbook of Human Resource Management Practice. London: Cambridge University Press.

Armstrong, M. (2006b). Strategic Human Resource Management a Guide to Action. London: Thomson-Shore.

Becerra-Fernandez, I. and Sabherwal, R. (2010). Knowledge Management Systems and Processes. United States: M.E. Sharpe.

Cameron, K. S. (2012). Positive leadership: Strategies for extraordinary performance. San Francisco: Berrett-Koehler Publishers.

Daly, J. L. (2012). Human Resource Management in the Public Sector Policies and Practices. New York: Talor and Francis Group.

Gibson, J. L., Ivancevich, J. M., and Donnelly, J. K. (1997). Organization Behavior Structure Process. (9th ed.). New York: McGraw-Hill.

Hitt., M. A., Ireland, R. D. and Hoskisson, R. E. (2007). Strategic Management Competiveness and Globalization. United States: Thomson Higher Education.

Hogfeldt, M., and Lindwall, L., (2018). Human Resource’ Role in and Agile Transformation. Gothenburg: Chalmers University of Technology.

Martin, V. (2006). Managing Projects in Human Resource, Training and Development. United States: Thomson-Shore.

Westover, J. H. (2014). Strategic Human Resource Management. United States: Utat Valley University.

Veenendaal, A. A. R. (2015). Enhancing Innovation at Work through Human Resource Management. Groningen: University of Twente.

Yukl, G. (2006). Leadership in Organization. New Jersey: Parson Education.

Yukl, G. (2013). Leadership in Organization. United States: Pearson Education.