Color Terms in Shan

Main Article Content

Suchada Kiatyuddhajati

Abstract

The objectives of this article were to analyze basic color terms and non-basic color terms based on the concept of Berlin & Kay and to analyze the social and culture of color terms of the Shan. The data were collected from three Shan texts and from interviewing 15 Shan informants in Pai District, Mae Hong Son Province, whose age was 35 years and over. The research results were as follows. There were nine basic color terms in Shan, which contradicted Berlin & Kay’s color evolution theory, because it was the seventh stage of the evolution. For the formation strategies of the basic color terms, the word “See”, or color, was compounded with the basic color terms. There were four formation strategies of the non-basic color terms. The Shan color terms reflected six aspects of their worldviews or thinking systems. They included natural environment, social conditions, lifestyles, relationships with cultural groups, beliefs, and sicknesses.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Section
บทความวิจัย (Research Article)

References

กัปปน์ติพัฒน์ เกียดนอก. (2556). คำเรียกสีในภาษาญัฮกุร. (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาภาษาไทย บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น).

กาญจนา นาคสกุล. (2528). คำเรียกสีในภาษาไทย. ภาษาและวรรณคดีไทย, 2(1), 43-52.

เฉินตง เหมย. (2557). การสร้างคำเรียกสีของชาวจีนที่มีช่วงอายุต่างกัน. วารสารช่อพะยอม 24(1), 25–34.

ชไมภัค เตชัสอนันต์. (2554). ภาษาศาสตร์เบื้องต้น. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

ธีระ รุ่งธีระ. (2554). ภาพสะท้อนทางสังคมและวัฒนธรรมจากคำเรียกสีภาษาฝรั่งเศส. วารสารอักษรศาสตร์มหาวิทยาลัยศิลปากร, 33(2), 273-291.

ธีรพันธ์ เหลืองทองคำ. (2535). คำเรียกสีภาษาเย้า (เมี่ยน). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

นฤมล ศิริพันธุ์. (2554). คำเรียกสีและทัศนคติที่มีต่อสีของผู้พูดภาษาไทย กะเหรี่ยงโปว์ มอญ และขมุ ในอำเภอศรีสวัสดิ์ จังหวัดกาญจนบุรี. (วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาภาษาไทย บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร).

นิจชยา มังกร. (ม.ป.ป.). หนังสือเรียน ภาษาไทย–ไทยใหญ่ แบบใหม่. [ม.ป.ท.: ม.ป.พ.]

ประนุท วิชชุโรจน์. (2529). คำเรียกสีและการรับรู้สีของผู้พูดภาษาไทยถิ่นอุตรดิตถ์ที่ตำบลนาอิน อำเภอพิชัยจังหวัดอุตรดิตถ์. (วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาภาษาศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย).

พรทิพย์ ไชยรัตน์. (2544). คำเรียกสีสะท้อนวัฒนธรรมและลักษณะของคนไทย. จุลสารลายไทยฉบับพิเศษวันภาษาไทยแห่งชาติ 29 กรกฎาคม 2544, (กรกฎาคม), 24-27.

พระณรงค์กรรณ รอดทรัพย์. (2555). คำเรียกสีในภาษาม้งขาว. มฉก.วิชาการ, 16(31), 77–88.

มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่, สถาบันภาษา ศิลปะและวัฒนธรรม. (2552). พจนานุกรมภาษาไทใหญ่–ไทย ฉบับเฉลิมพระเกียรติ 600 ปีพระญาติโลกราช 85 ปีมหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.

เรณู วิชาศิลป์. (2550). พื้นเมืองแสนหวี ฉบับหอคำเมืองไหญ. เชียงใหม่: ซิลค์เวอร์ม.

เรืองเดช ปันเขื่อนขัติย์. (2554). ภาษาศาสตร์ภาษาไทย. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

มัสวิณี สาและ. (2552). การศึกษาคำเรียกสีในภาษามลายูถิ่นปัตตานี. (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาภาษาศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหิดล).

วิภาที ทิพย์คงคา. (2553). คำเรียกสีในภาษาไทยสมัยอยุธยา. (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาภาษาศาสตร์ประยุกต์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์).

ศตนันท์ เชื้อมหาวัน. (2541). คำเรียกสีและการรับรู้สีของผู้พูดภาษาไทลื้อ ลัวะ ม้ง และกะเหรี่ยงในพื้นที่จังหวัดเชียงรายและพะเยา. (วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาภาษาศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย).

ศุภมาส เอ่งฉ้วน. (2543). คำเรียกสีและมโนทัศน์เรื่องสีของคนไทยสมัยสุโขทัยและสมัยปัจจุบัน. (วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรดุษฎีบัณฑิต, สาขาวิชาภาษาศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย).

สมเกียรติ วัฒนาพงษากุล. (2548). สีในภาษาเขมร: การรับรู้และโครงสร้างทางไวยากณ์. (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรดุษฎีบัณฑิต, สาขาวิชาภาษาเขมร บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร).

สมภพ จงจิตต์โพธา. (2556). ทฤษฎีสี. กรุงเทพ: วาดศิลป์.

สาริสา อุ่นทานนท์. (2550). คำเรียกสีในภาษาลาว. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 24(1), 33-46.

สุชาดา เกียรติยุทธชาติ. (2563). คำเรียกสีในภาษาไทใหญ่. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.

สุวัฒนา เลี่ยมประวัติ. (2551). การศึกษาภาษาถิ่น: ภาษาตระกูลไท. นครปฐม: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยศิลปากร.

อมรา ประสิทธิ์รัฐสินธุ์. (2538). คำเรียกสีและการรับรู้สีของชาวจ้วงและชาวไทย. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

อมรา ประสิทธิ์รัฐสินธุ์. (2549). มนุษย์ ภาษา ความคิดและความเป็นจริง กว่าจะมาเป็นนักภาษาศาสตร์. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

อภิญญา เพชรวิชิต. (2545). การสร้างคำเรียกสีในภาษาไทยและภาษาลาว. (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาภาษาไทย บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาสารคาม).

Berlin, B. and Kay, P. (1969). Basic color terms: Their universality and evolution. Berkeley: University of California Press.

Ratanakul, S. (1981). Sgaw karen color categories. Journal of the Siam Society, 4(1), 138-144.