กลยุทธ์เพื่อพัฒนาการท่องเที่ยวชุมชนอย่างยั่งยืนตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง บ้านคลองฉนวน หมู่ที่ 5 ตำบลชุมพล อำเภอสทิงพระ จังหวัดสงขลา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาศักยภาพการพัฒนาการท่องเที่ยวชุมชนอย่างยั่งยืน และ 2) เสนอกลยุทธ์ในการพัฒนาการท่องเที่ยวชุมชนอย่างยั่งยืนตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง บ้านคลองฉนวน หมู่ที่ 5 ตำบลชุมพล อำเภอสทิงพระ จังหวัดสงขลา เป็นการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วมโดยใช้แบบสัมภาษณ์เชิงลึกและการสนทนากลุ่มย่อยกับผู้ให้ข้อมูลหลัก จากภาครัฐ ภาคเอกชน/ผู้ประกอบการ ภาคชุมชน และนักท่องเที่ยว จำนวน 20 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยตรวจสอบข้อมูลแบบสามเส้า และวิเคราะห์ SWOT Analysis & TOWS Matrix
ผลการวิจัย พบว่า 1) บ้านคลองฉนวนมีทรัพยากรการท่องเที่ยวที่หลากหลาย ทั้งธรรมชาติ ประวัติศาสตร์ ประเพณีท้องถิ่น สวนเกษตรอินทรีย์ ชุมชนร่วมมือกันบริหารจัดการการท่องเที่ยวและการตลาด มีส่วนร่วมในการพัฒนาการท่องเที่ยวในชุมชน และมีกิจกรรมการท่องเที่ยวที่สร้างประสบการณ์ที่น่าประทับใจให้แก่นักท่องเที่ยว 2) กลยุทธ์ในการพัฒนาการท่องเที่ยวชุมชนอย่างยั่งยืนตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง โดยดำเนินการตามกลยุทธ์เชิงรุก กลยุทธ์เชิงแก้ไข กลยุทธ์เชิงป้องกัน และกลยุทธ์เชิงรับ จำนวน 14 กลยุทธ์ โดยมีองค์ความรู้ใหม่เป็น SCOTS Model ได้แก่ S (Sufficiency Economy) การนำหลักเศรษฐกิจพอเพียงมาใช้ C (Collaboration) การทำงานร่วมกันระหว่างคนในชุมชนและหมู่บ้านใกล้เคียง O (Organization) การตั้งคณะกรรมการชุมชนเพื่อทำงานด้านการท่องเที่ยว T (Training) การฝึกอบรมให้ความรู้แก่ชุมชนรวมถึงเยาวชนในพื้นที่ และ S (Sustainable) การจัดการท่องเที่ยวต้องคำนึงความยั่งยืนของชุมชน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
อยู่ระหว่างการปรับปรุง (ลิขสิทธิ์และการรับผิดชอบ)
เอกสารอ้างอิง
กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. (2549). มาตรฐานการส่งเสริมการท่องเที่ยว. https://www.dla.go.th/work/e_book/eb1/std210550/22/22.htm
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2566). แผนพัฒนาการท่องเที่ยวแห่งชาติ ฉบับที่ 3 (พ.ศ. 2566-2570). https://drive.google.com/file/d/1eWJvZe1dHLKlABXB6PDJZXKVav4f-9hQ/view
คณะกรรมการบริหารงานจังหวัดแบบบูรณาการ. (2565). แผนพัฒนาจังหวัดสงขลา พ.ศ. 2566-2570 (ฉบับทบทวน พ.ศ. 2567). https://www.songkhla.go.th/files/com_news_develop_plan/2023-04_8732ff463c5987f.pdf
จุฑาธิปต์ จันทร์เอียด, อังสุมาลิน จำนงชอบ, และณัฏฐพัชร มณีโรจน์. (2560). แนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์อย่างยั่งยืนของชุมชนบ้านริมคลอง จังหวัดสมุทรสงคราม. วารสารธุรกิจปริทัศน์, 9(2), 21-38.
เพ็ญรุ่ง ใยสามเสน. (12 กุมภาพันธ์ 2567). ททท. ปี 67 รุกเร็ว 4 นโยบายชูเที่ยวเมืองไทย 365 วัน ดันเศรษฐกิจโต. มติชนออนไลน์. https://www.matichon.co.th/publicize/news_4421143
มูลนิธิชัยพัฒนา. (2560). เศรษฐกิจพอเพียง. https://www.chaipat.or.th/publication/publish-document/sufficiency-economy.html
วิภา ศรีระทุ. (2551). ศักยภาพแหล่งท่องเที่ยวเชิงนิเวศในอำเภอเขาคอ จังหวัดเพชรบูรณ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
วีรพล น้อยคล้าย, และพยอม ธรรมบุตร. (2563). ศักยภาพการท่องเที่ยวและแนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวแบบ บูรณาการอย่างยั่งยืนในจังหวัดลพบุรี ประเทศไทย. วารสารวิทยาการจัดการปริทัศน์, 22(2), 109-120.
สถาบันการท่องเที่ยวโดยชุมชน. (2555). การท่องเที่ยวโดยชุมชน. ttps://thaicommunitybasedtourismnetwork.wordpress.com
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคม. https://www.nesdc.go.th/main.php?filename=develop_issue
องค์การบริหารการพัฒนาพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน (องค์การมหาชน). (2559). ท่องเที่ยวโดยชุมชน. โคคูน แอนด์ โค.
