นวัตกรรมบริหารจัดการยุคดิจิทัลเพื่อสนับสนุนเมืองสีเขียวของเทศบาลนครปากเกร็ด
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาปัญหาเกี่ยวกับนวัตกรรมการบริหารจัดการยุคดิจิทัล 2) ศึกษาแนวทางการปรับปรุงนวัตกรรมการบริหารจัดการยุคดิจิทัล และ 3) เสนอตัวแบบแนวทางการปรับปรุงนวัตกรรมการบริหารจัดการยุคดิจิทัลเพื่อสนับสนุนเมืองสีเขียวของเทศบาลนครปากเกร็ด โดยใช้แนวคิดนวัตกรรมการบริหารจัดการยุคดิจิทัลเป็นกรอบแนวคิดในส่วนตัวแปรอิสระ และแนวคิดการบริหารจัดการเมืองสีเขียวเป็นกรอบแนวคิดในส่วนตัวแปรตาม ใช้แบบสอบถามในการเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างซึ่งเป็นประชาชนในเขตพื้นที่เทศบาลนครปากเกร็ด จำนวน 399 คน ผลการวิจัยพบว่า 1) ปัญหาเกี่ยวกับนวัตกรรมการบริหารจัดการยุคดิจิทัลเพื่อสนับสนุนเมืองสีเขียวที่สำคัญ คือ ด้านการใช้เทคโนโลยีที่ทันสมัย 2) แนวทางการปรับปรุงนวัตกรรมการบริหารจัดการยุคดิจิทัลเพื่อสนับสนุนเมืองสีเขียวที่สำคัญ คือ ด้านการใช้เทคโนโลยีที่ทันสมัย และ 3) ตัวแบบแนวทางการปรับปรุงนวัตกรรมการบริหารจัดการยุคดิจิทัลเพื่อสนับสนุนเมืองสีเขียวของเทศบาลนครปากเกร็ดตามแนวคิดนวัตกรรมการบริหารจัดการยุคดิจิทัล ควรประกอบด้วย 7 ด้าน เรียงลำดับตามความสำคัญจากมากไปหาน้อย ดังนี้ ด้าน (1) การให้ความสำคัญกับผลประโยชน์ของประชาชน (2) การใช้เทคโนโลยีที่ทันสมัย (3) ความเป็นประชาธิปไตย (4) ความน่าเชื่อถือ (5) การริเริ่มสร้างสรรค์ (6) การปรับปรุงตลอดเวลา และ (7) การประสานงานอย่างเป็นเครือข่าย ทั้งนี้ เทศบาลนครปากเกร็ดหรือองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นอื่นควรใช้ตัวแบบแนวทางการปรับปรุงนวัตกรรมการบริหารจัดการยุคดิจิทัลเพื่อสนับสนุนเมืองสีเขียวซึ่งเป็นองค์ความรู้ใหม่ เป็นแนวทางหรือกลุ่มตัวชี้วัดของการดำเนินงานหรือปฏิบัติงานโดยมีการประเมินผลการดำเนินงานเป็นระยะ รวมทั้งใช้ในการศึกษาวิจัยเพื่อขยายผลไปสู่การปรับปรุงนวัตกรรมการบริหารจัดการยุคดิจิทัลเพื่อสนับสนุนเมืองสีเขียวของหน่วยงานนั้น ๆ บนพื้นฐานประโยชน์สุขของประชาชนเป็นสำคัญ ในขณะที่ประชาชนควรใช้ตัวแบบดังกล่าวเป็นพื้นฐานสำหรับการมีส่วนร่วมในกิจกรรม หรือติดตามและตรวจสอบเทศบาลที่เกี่ยวกับการปรับปรุงนวัตกรรมการบริหารจัดการยุคดิจิทัลเพื่อสนับสนุนเมืองสีเขียว
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
อยู่ระหว่างการปรับปรุง (ลิขสิทธิ์และการรับผิดชอบ)
เอกสารอ้างอิง
กรมการปกครอง. สำนักบริหารการทะเบียน. (2566). จำนวนประชากรรายอายุ แยกตามเพศ พื้นที่จังหวัดนนทบุรี ท้องถิ่นเทศบาลนครปากเกร็ด ข้อมูลเดือนตุลาคม 2566. https://stat.bora.dopa.go.th/stat/statnew/statMONTH/statmonth/#/displayData
จีรพรรณ์ จันทร์วิเชียร, ปุณณัตถ์ หิรัญบูรณะ, และอธิสิน สืบสายอ่อน. (2566). การประยุกต์ใช้เทคโนโลยีของผู้บริหารองค์การบริหารส่วนตําบลที่พึงประสงค์ของประชาชนในตําบลท่าอิฐ อําเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี. วารสารรัชต์ภาคย์, 17(51), 399-421.
ชมัยภรณ์ ถนอมศรีเดชชัย. (2565). นวัตกรรมการบริหารจัดการยุคดิจิทัล. โฟร์เพซ.
เทศบาลนครปากเกร็ด. (2564). แผนพัฒนาท้องถิ่น (พ.ศ. 2566-2570) ของเทศบาลนครปากเกร็ด.
เทศบาลนครปากเกร็ด. (2565). รายงานกิจการเทศบาลนครปากเกร็ด 2565.
เทศบาลนครปากเกร็ด. (2566). รายงานการวิจัยฉบับสมบูรณ์เรื่องการสำรวจความพึงพอใจของผู้รับบริการต่อการให้บริการของเทศบาลนครปากเกร็ด ประจำปี 2566.
ธนพร พวงเปลี้ย. (2564). การบริหารราชการในยุคดิจิทัลของศูนย์ดำรงธรรม อำเภอหนองม่วง จังหวัดลพบุรี. วารสารไตรศาสตร์, 7(1), 1-13.
นันทะ บุตรน้อย, สุธีรา ทิพย์วิวัฒน์พจนา, และกาญจนา คุมา. (2563). ผลกระทบของการปรับเปลี่ยนสู่การเป็นองค์กรดิจิทัลต่อการพัฒนาการบริการสาธารณะขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. วารสารการบริหารท้องถิ่น, 13(4), 347-362.
บดินทร์ธร บัวรอด. (2565). การเตรียมความพร้อมการจัดเก็บภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้างของเทศบาลนครในจังหวัดสุราษฎร์ธานี. วารสารสถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา, 7(1), 175-191.
พรธีรา เชี่ยวเชิงงาน. (2562). บทบาทของเทคโนโลยีดิจิทัลต่อการพัฒนากระบวนการบริหารจัดการภาครัฐ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พิมพ์ลดา ธีระมนต์ปราณีต. (2566). นวัตกรรมเพื่อการพัฒนาท้องถิ่นสูงเมืองอัจฉริยะเพื่อการยกระดับคุณภาพชีวิตประชาชนในเขตการบริการของเทศบาลในพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง. วารสารสหวิทยาการวิจัยและวิชาการ, 3(1), 163-182.
วิรัช วิรัชนิภาวรรณ. (2559). 50 แนวคิด ตัวชี้วัด ตัวแบบของการบริหารจัดการ และการบริหารจัดการที่ยั่งยืน. โฟร์เพซ.
วิลเฮลม์, เอ. จี. (2549). ประชาชาติยุคดิจิทัล (Digital nation). (เอกพงษ์ ตั้งศรีสงวน, ผู้แปล). เอ็กซเปอร์เน็ท.
วีระชัย ประเสริฐโส. (2565). การประยุกต์ใช้เทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการบริหารราชการ. กองการเจ้าหน้าที่ สำนักงานปลัดกระทรวงมหาดไทย. http://www.personnel.moi.go.th/recruitment/2563/ARTICLE160763_0.PDF
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ. (2549). คู่มือเทคนิคและวิธีการบริหารจัดการสมัยใหม่ตามแนวทางการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี แนวทางการเสริมสร้างจริยธรรม คุณธรรม และการปรับเปลี่ยนกระบวนทัศน์ข้าราชการ.
สำนักงานผู้ประสานงานสหประชาชาติประจำประเทศไทย. (2542). เป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน (Sustainable Development Goal: SDG booklet).
สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์. (2565). Government e-Service ยกระดับขีดความสามารถภาครัฐเพื่อให้บริการประชาชน.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2566). แผนแม่บทภายใต้ยุทธศาสตร์ชาติ (พ.ศ. 2566-2580) (ฉบับแก้ไขเพิ่มเติม).
อาภรณ์ คุระเอียด, และรวิภา ธรรมโชติ. (2562). การประยุกต์ใช้รัฐบาลอิเล็กทรอนิกส์ในการให้บริการภาครัฐ. วารสารการเมือง การบริหารและกฎหมาย, 11(1), 191-208.
Cronbach, L. J. (1990). Essentials of psychological testing (5th ed). Harper & Row.
Denhardt, J. V., & Denhardt, R. B. (2003). The new public service: Serving, not steering. M. E. Sharpe.
Dunleavy, P., Margetts, H., Bastow, S., & Tinkler, J. (2012). Digital era governance: IT corporations, the state, and e-government. Oxford University.
Negroponte, N. (1995). Being digital. Hodder and Stoughton.
Osborne, D., & Gaebler, T. (1992). Reinventing government: How the entrepreneurial spirit is transforming the public sector. Addison-Wesley.
Turner, R., & Carlson, L. (2003). Indexes of item-objective congruence for multidimensional items. International Journal of Testing, 3(2), 163-177.
United Nations. (2024). Web measure model: Stages of e-government evolution. UN E-Government Knowledgebase. https://publicadministration.un.org/egovkb/en-us/About/Overview/-E-Government-Development-Index/Online-Service
Yamane, T. (2012). Mathematics for economists: An elementary survey. Literary Licensing, LLC.
