Strategy for Teacher Development to Support the Competency-Based Education Policy
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this research were: 1) to examine the current conditions, desirable conditions, needs, strengths, weaknesses, opportunities, and challenges of teacher development in response to Competency-Based Education policies; 2) to develop strategies for teacher development to support Competency-Based Education policies; and 3)to validate the appropriateness and feasibility of the developed strategies. The sample consisted of 181 schools under the Office of Ratchaburi Primary Educational Service Area, determined using Krejcie and Morgan’s sample size table. A stratified random sampling technique was employed, using the educational service areas as strata. Two respondents were selected from each school: one school administrator and one teacher, yielding a total of 362 participants. The research instruments included a conceptual framework assessment form, a structured interview form, and a five-point Likert scale questionnaire with a reliability coefficient of 0.89. Strategy development was conducted using the TOWS Matrix, along with an appropriateness and feasibility evaluation form. Data were analyzed using frequency, percentage, mean, and standard deviation, as well as the priority needs index technique and content analysis.
The research findings revealed that
- The current state of teacher development for the implementation of Competency-Based Education policies was found to be at a high level overall, while the desirable state was at the highest level. The most critical need for teacher development in this context lies in competency-based instruction. The major strength of teacher development was identified in the area of competency-based assessment and evaluation, whereas the weakness was found in competency-based instruction. Opportunities for teacher development were associated with the economic context, while obstacles emerged from technological, social, political, and policy-related factors.
- The development of strategies for teacher enhancement to support Competency-Based Education policies yielded three main strategies, seven sub-strategies across seven domains, and twenty-two operational approaches. Specifically: (1) curriculum management strategy consisted of three sub-strategies and nine operational approaches; (2) competency-based instruction strategy comprised two sub-strategies and six operational approaches; and (3) competency-based assessment and evaluation strategy included two sub-strategies and seven operational approaches.
- Overall, the three main strategies—competency-based curriculum management, competency-based instruction, and competency-based assessment and evaluation—were considered highly appropriate and highly feasible for implementation.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
- The academic and research articles, as well as the content and opinions expressed therein, published in Saengtham College Journal are solely the responsibility of the respective author(s).
- Articles published in Saengtham College Journal are the property of Saengtham College. Reproduction, modification, or dissemination of all or part of the content in any form without written permission from Saengtham College is prohibited.
- Articles published in Saengtham College Journal are protected under the Copyright Act.
References
คณะกรรมการอิสระเพื่อการปฏิรูปการศึกษา. (2562). รายงานการปฏิรูปการศึกษาไทย.
จักรชัย ตระกูลโอสถ และ กิตติรัตน์ เกษตรสุนทร. (2567). การประเมินความต้องการจำเป็นในการพัฒนาสมรรถนะด้านการวัดและประเมินผลสำหรับนักศึกษาวิชาชีพครู คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา, 18(2), 38–49.
ชัยยศ อิ่มสุวรรณ์. (2563). ครูในศตวรรษที่ 21: บทบาทและทักษะที่จำเป็น. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชูศรี วงศ์รัตนะ. (2564). เทคนิคการใช้สถิติเพื่อการวิจัย (พิมพ์ครั้งที่ 15). พี.เอ.ลีฟวิ่ง.
ฐกร พฤฒิปูรณี และ ประเสริฐ อินทร์รักษ์. (2565). การพัฒนาสมรรถนะครูในช่วงยุทธศาสตร์ชาติ (พ.ศ. 2561–2580). วารสารวิจยวิชาการ, 5(6), 87–91.
ปฏิภาณ พรศิริเสวี. (2567). การเมืองในกระบวนการกำหนดนโยบายการศึกษา: กรณีศึกษาการคอรัปชันการสอบครูผู้ช่วย ผู้ช่วยสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (สพฐ.) พ.ศ. 2551-2562. วารสารสมาคมรัฐประศาสนศาสตร์แห่งประเทศไทย, 6(2), 75–86.
พงษ์เทพ อินทร์อำคา และ สิทธิชัย สอนสุภี. (2567). กลยุทธ์การบริหารหลักสูตรฐานสมรรถนะของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาหนองคาย เขต 2. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 9(3), 1–15.
พฤทธิ์ ศิริบรรณพิทักษ์, เพ็ญวรา ซูประวัติ, ชญาพิมพ์ อุสาโห, สุกัญญา แช่มช้อย, สืบสกุล นรินทรางกูร ณ อยุธยา, ฐาปนี วงศ์พรหม, ชุณวัฒน์ ปุงบางกระดี่, ศุภวารี ภัทราวณิชย์, ศุภศิริ บุญประเวศ, และ สุพีรา ดาวเรือง. (2561). การพัฒนากลไกขับเคลื่อนระบบการผลิตและพัฒนาครูสมรรถนะสูงสำหรับประเทศไทย 4.0. พริกหวานกราฟฟิค.
พิณสุดา สิริรังธศรี. (2557). การปฏิรูปการพัฒนาครูทั้งระบบ. สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
ภัทราพร เยาวรัตน์. (2565). การศึกษาสมรรถนะและแนวทางการพัฒนาสมรรถนะดิจิทัลของครูในสถานศึกษา สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุตรดิตถ์ เขต 1 [วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
มัสยา โซ๊ะศิริ. (2561). การประเมินความต้องการจำเป็นในการพัฒนาสมรรถนะด้านการวัดและประเมินผลการเรียนรู้ตามแนวทางการจัดการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญของครูกลุ่มโรงเรียนขยายโอกาสในจังหวัดระยอง [วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยบูรพา.
วรายุทธ อุตตะมา และ ณัฐิยา ตันตรานนท์. (2567). แนวทางการพัฒนาการจัดการเรียนรู้ฐานสมรรถนะของครูโรงเรียนมัธยมกัลยาณิวัฒนาเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดเชียงใหม่. วารสารบริหารการศึกษาบัวบัณฑิต, 24(2), 1–15.
ศลิษา ณรงค์เลิศฤทธิ์, สิรินาถ จงกลกลาง, วาสนา กีรติจำเริญ, สายสุนีย์ เติมสินสุข, อิสรา พลนงค์, จุลมณี สุระโยธิน, และ ปัทมาภรณ์ เสือทองปาน. (2566). การพัฒนาสมรรถนะวิชาชีพครูด้านการบริหารหลักสูตรและการจัดการเรียนรู้ด้วยการจัดการเรียนรู้ฐานสมรรถนะของครูผู้สอนระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 8(2), 1185-1192.
สายสวาท เสาร์ทอง และ เด่น ชะเนติยัง. (2562). กลยุทธ์การพัฒนาสมรรถนะครูเพื่อให้สอดคล้องกับการจัดการศึกษาเรียนรู้ยุค 4.0 ของสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสาร มจร นครนาฏศิลป์, 6(9), 4282–4294.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2565). แนวทางการจัดการเรียนรู้ฐานสมรรถนะสำหรับสถานศึกษา.
สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ. (2566). แผนพัฒนาบุคลากรของสำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา. (2563). มาตรฐานการศึกษากับการพัฒนาครูในยุคใหม่. พี.เอ.ลีฟวิ่ง.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560ก). การวิจัยและพัฒนารูปแบบการพัฒนาหลักสูตรและการจัดการเรียนการสอนฐานสมรรถนะตามกรอบคุณวุฒิแห่งชาติ. พริกหวานกราฟฟิค.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560ข). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. พริกหวานกราฟฟิค.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562ก). การจัดการเรียนรู้ฐานสมรรถนะเชิงรุก. พริกหวานกราฟฟิค.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562ข). การพัฒนากระบวนทัศน์ รูปแบบและกลไกการพัฒนาครูในลักษณะเครือข่ายเชิงพื้นที่ 5 พื้นที่. พริกหวานกราฟฟิค.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2564ก). คู่มือการนำกรอบสมรรถนะหลักของผู้เรียนระดับประถมศึกษาปีที่ 4–6 ไปใช้ในการพัฒนาผู้เรียน. พริกหวานกราฟฟิค.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2564ข). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะหลักของผู้เรียนระดับการศึกษาขั้นพื้นฐานในช่วงเปลี่ยนผ่านสู่หลักสูตรฐานสมรรถนะ. พริกหวานกราฟฟิค.
สุจริยา ขมสนิท, พงศ์เทพ จิระโร, และ เสกสรรค์ ทองคำบรรจง. (2566). รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะครูด้านการวัดและประเมินผลในการจัดการเรียนการสอนตามแนวทางสะเต็มศึกษา. วารสารนิสิตวัง, 25(1), 53-64.
สุวิทย์ เมษินทรีย์. (2563). การปฏิรูปการศึกษาไทยสู่อนาคต. กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2562). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น (พิมพ์ครั้งที่ 4). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อรรณพ จีนะวัฒน์. (2559). การพัฒนาตนของผู้ประกอบวิชาชีพครู. Veridian E-Journal, Silpakorn University, 9(2), 1379–1395.
อัจฉรา ศรีพันธ์. (2562). การพัฒนาสมรรถนะครูด้านการวิจัยในชั้นเรียนโดยใช้กระบวนการ PLC โรงเรียนบ้านดงมัน อำเภอบรบือ จังหวัดมหาสารคาม. วารสารสถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 6(2), 112–124.
Asghar, J., & Ahmad, A. (2014). Teacher Development: An Overview of the Concept and Approaches. Journal of Educational and Social Research, 4(6), 147-160.
Benedek, A., & Molnár, G. (2012). Development of Teacher Competencies in a New Learning Environment in Higher Education. https://personales.upv.es/thinkmind/dl/conferences/iccgi/iccgi_2012/iccgi_2012_5_10_10216.pdf
Cronbach, L. J. (1978). Essentials of psychological testing (4th ed.). Harper & Row.
Darling-Hammond, L., Flook, L., Cook-Harvey, C., Barron, B., & Osher, D. (2017). Educating the whole child: Improving school climate to support student success. Learning Policy Institute.
David, F. R., & David, F. R. (2023). Strategic management: A competitive advantage approach, concepts and cases (18th ed.). Pearson.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610. https://doi.org/10.1177/001316447003000308
Office for National Education Standards and Quality Assessment (ONESQA). (2020). Standards for educational quality and learning outcomes.
Organization for Economic Co-operation and Development (OECD). (2018a). Effective teacher policies: Insights from PISA. OECD Publishing.
Organization for Economic Co-operation and Development (OECD). (2018b). The future of education and skills: Education 2030. OECD Publishing.
SEAMEO INNOTECH. (2010). Teaching Competency Standards in Southeast Asian Countries. SEAMEO Regional Center for Educational Innovation and Technology. https://serp-p.pids.gov.ph/publication/public/view?slug=teaching-competency-standards-in-southeast-asian-countries
Smolyaninova, O. G., & Bezyzvestnykh, E. A. (2019). Professional Training of Teacher 4.0: Developing Digital Competency By Means of ePortfolio. Journal of Siberian Federal University. Humanities & Social Sciences, 12(9), 1714–1732. http://journal.sfu-kras.ru/en/article/125589
Teachers’ Council of Thailand. (2018). Teacher development in Southeast Asia.
United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization (UNESCO). (2017). Education for Sustainable Development Goals: Learning objectives.
