การรับรู้ความสามารถของตนเอง ความต้องการภายใน ความสนใจ และเป้าหมายการสอน ที่สัมพันธ์กับพฤติกรรมการสอนของครู
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ตรวจสอบองค์ประกอบเชิงยืนยันของตัวแปรการรับรู้ความสามารถของตนเอง ความต้องการภายในความสนใจ เป้าหมายการสอน และพฤติกรรมการสอนของครู 2) ศึกษาสหสัมพันธ์พหุคูณของตัวแปรการรับรู้ความสามารถของตนเอง ความต้องการภายใน ความสนใจ เป้าหมายการสอน และพฤติกรรมการสอนของครู 3) สร้างสมการทำนายพฤติกรรมการสอนของครู ด้วยตัวแปรการรับรู้ความสามารถของตนเอง ความต้องการภายใน ความสนใจ เป้าหมายการสอน กลุ่มตัวอย่างครูจำนวน 157 คน ด้วยวิธีการสุ่มแบบสัดส่วน กลุ่มตัวอย่างนักเรียนที่ตอบแบบสอบถามจำนวน 1,570 ฉบับด้วยวิธีการสุ่มแบบอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามสำหรับครูและแบบสอบถามสำหรับนักเรียน วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน วิเคราะห์ความสัมพันธ์พหุคูณระหว่างตัวแปร และวิเคราะห์พหุคูณระหว่างตัวแปรทำนายกับพฤติกรรมการสอนของครู ผลการวิจัยปรากฏว่า 1) ตัวแปรการรับรู้ความสามารถของตนเอง ความต้องการภายใน ความสนใจ เป้าหมายการสอน และพฤติกรรมการสอนของครู มีความตรงเชิงโครงสร้าง 2) ตัวแปรทำนายการรับรู้ความสามารถของตนเอง ความต้องการภายใน ความสนใจ และเป้าหมายการสอนกับตัวแปรเกณฑ์พฤติกรรมการสอนของครูมีความสัมพันธ์กัน 3) ตัวแปรการรับรู้ความสามารถของตนเอง ความต้องการภายใน ความสนใจ และเป้าหมายการสอน สามารถทำนายพฤติกรรมการสอนของครู ได้ร้อยละ 25.60 สามารถสร้างสมการถดถอยพหุคูณทำนายพฤติกรรมการสอนของครูได้ ดังนี้ สมการถดถอยในรูปคะแนนดิบ คือ TIB = .744 + .154(SE)** + .151(IN)** + .103(INT)* + .157(TG)** สมการถดถอยในรูปคะแนนมาตรฐาน คือ
TIB = .154Z**SE + .151Z**IN + .103Z*INT + .157Z**TG **p <.01 *p <.05
Article Details
- บทความวิชาการและบทความวิจัย ตลอดจนเนื้อหาและข้อคิดเห็นที่ปรากฏในบทความซึ่งตีพิมพ์และเผยแพร่ในวารสารวิชาการ วิทยาลัยแสงธรรม ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความเท่านั้น
- บทความที่ได้รับการตีพิมพ์และเผยแพร่ในวารสารวิชาการ วิทยาลัยแสงธรรม ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของวิทยาลัยแสงธรรม ห้ามทำซ้ำ ดัดแปลง หรือเผยแพร่ข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนในรูปแบบใด ๆ โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวิทยาลัยแสงธรรม
- บทความที่ได้รับการตีพิมพ์และเผยแพร่ในวารสารวิชาการ วิทยาลัยแสงธรรม ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวิทยาลัยแสงธรรม ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตร.
คริสวัฒน์ บุญญะสิทธิ์. (2554). ความต้องการในการพัฒนาสู่มาตรฐานวิชาชีพครูของครูผู้สอนในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาปทุมธานี เขต 2. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยปทุมธานี, 3(3), 116-121.
ดนุรี เงินศรี และณัฏฐภรณ์ หลาวทอง. (2552). การพัฒนาโมเดลเชิงสาเหตุและผลของการรับรู้ความสามารถของครูมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษากรุงเทพมหานคร. วารสารอิเล็กทรอนิกส์ทางการศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 4(1), 1231-1244.
ทนงศักดิ์ นันทกร, สมศักดิ์ สีดากุลฤทธิ์ และจำนงค์ ศรีมังกร. (2559). แรงจูงใจในการทำงานของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 19. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 35(4), 56-69.
พรรณทรี โชคไพศาล และจุไรรัตน์ สุดรุ่ง. (2554). พฤติกรรมการนิเทศที่ส่งผลต่อการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมการสอนของครู. วารสารอิเล็กทรอนิกส์ทางการศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 6(1), 1501-1515.
โรงเรียนคาทอลิกสังกัดสังฆมณฑลจันทบุรี. (2553). ระเบียบโรงเรียนคาทอลิกสังกัดสังฆมณฑลจันทบุรี พ.ศ.2553. ชลบุรี: ศรีราชาสิ่งพิมพ์.
โรงเรียนคาทอลิกสังกัดสังฆมณฑลจันทบุรี. (2560). รายงานสถิติครูและนักเรียน. (เอกสาร). ชลบุรี: โรงเรียนคาทอลิกสังกัดสังฆมณฑลจันทบุรี.
ศุภชัย สว่างภพ, ประวิต เอราวรรณ์ และไพบูลย์ บุญไชย. (2555). ปัจจัยที่สัมพันธ์กับประสิทธิภาพการสอนของครูกลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ ช่วงชั้นที่ 3 จังหวัดศรีสะเกษ. วารสารการวัดผลการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 17(1), 293-304.
สันติ บุญภิรมย์. (2557). การบริหารจัดการในห้องเรียน. กรุงเทพฯ: ทริปเพิ้ล เอ็ดดูเคชั่น. สายใจ อินทรณรงค์. (2554). การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันการรับรู้ความสามารถในตนเองของครู. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 22(3), 154-168.
สำนักนโยบายและยุทธศาสตร์ สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ กระทรวงศึกษาธิการ. (2559). แผนพัฒนาการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ.2560-2564. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ กระทรวงศึกษาธิการ.
อเทตยา แก้วศรีหา, กระพัน ศรีงาน และโกวิท วัชรินทรางกูร. (2558). ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการสอนของครูผู้สอนหลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพในโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 32. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์, 10(2), 57-66.
Bandura, A. (2004). Self-efficacy. Encyclopedia of Health & Behavior, 2, 708-714.
Butler, R., & Shibaz, L. (2008). Achievement goals for teaching as predictors of students' perceptions of instructional practices and students' help seeking and cheating. Learning and Instruction, 18(5), 453-467.
Deci, E. L., & Ryan, R. M. (2002). Handbook of self-determination research. University Rochester Press.
Holzberger, D., Philipp, A., & Kunter, M. (2014). Predicting teachers’ instructional behaviors: The interplay between self-efficacy and intrinsic needs. Contemporary Educational Psychology, 39(2), 100-111. doi: http://dx.doi.org/10.1016/j.cedpsych.2014.02.001
Long, J. F., and A. W. Hoy. (2006). Interested instructors: A composite portrait of individual differences and effectiveness. Teaching and Teacher Education, 22(1), 303–314.
Maulana, R., Opdenakker, M. C., & Bosker, R. (2016). Teachers' instructional behaviors as important predictors of academic motivation: Changes and links across the school year. Learning and Individual Differences, 50, 147-156.
Schiefele, U., & Schaffner, E. (2015). Teacher interests, mastery goals, and self-efficacy as predictors of instructional practices and student motivation. Contemporary Educational Psychology, 42, 159-171.
Schiefele, U., Streblow, L., & Retelsdorf, J. (2013). Dimensions of teacher interest and their relations to occupational well-being and instructional practices. Journal for educational research online 5, 1, 7-37.
