การวิจัยประเมินหลักสูตรศาสนศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาเทววิทยา คณะศาสนศาสตร์ (หลักสูตรปรับปรุง 2556) วิทยาลัยแสงธรรม
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การประเมินหลักสูตรศาสนศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาเทววิทยาคณะศาสนศาสตร์ (หลักสูตรปรับปรุง 2556) วิทยาลัยแสงธรรม มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อประเมินหลักสูตรศาสนสตรบัณฑิต สาขาวิชาเทววิทยา คณะศาสนศาสตร์ (หลักสูตรปรับปรุง 2556) วิทยาลัย แสงธรรม ด้านบริบท ด้านปัจจัยนำเข้า ด้านกระบวนการ ด้านผลผลิตและด้านผลกระทบของหลักสูตร 2) เพื่อศึกษาหาแนวทางในการพัฒนาและปรับปรุงหลักสูตรศาสนศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาเทววิทยา คณะศาสนศาสตร์ (หลักสูตรปรับปรุง 2556) วิทยาลัยแสงธรรม โดยใช้ รูปแบบการประเมิน CIPPI Model ผู้ให้ข้อมูลหลัก ได้แก่ คณะ กรรมการบริหารวิทยาลัยแสงธรรม จำนวน 4 คน อาจารย์ประจำหลักสูตรและอาจารย์ผู้สอน จำนวน 13 คน ผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 12 คน นักศึกษาชั้นปีที่ 3-4 สาขาวิชาเทววิทยา จำนวน 23 คน บัณฑิตสาขาวิชาเทววิทยา จำนวน 9 คน และผู้ปกครองนักศึกษา จำนวน 3 คน รวมทั้งสิ้น 64 คน โดยวิธีการเลือกแบบเจาะจง (Purposive or judgmental sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แบบสอบถาม (Questionnaire) และการสนทนากลุ่ม (Focus group discussions) วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติร้อยละ (%) ค่าเฉลี่ย (x̅) ส่วน เบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) และการวิเคราะห์เนื้อหา (Content ana- lysis) ผลการวิจัยพบว่า ด้านบริบท: โครงสร้างและวัตถุประสงค์ของหลักสูตร แนวทางการพัฒนาของวิทยาลัยที่ได้จากการมีส่วนร่วมของบุคลากร แผนการปรับปรุงและพัฒนาหลักสูตร โดยภาพรวม มีความเหมาะสมอยู่ในระดับมาก ปรับปรุงวัตถุประสงค์ให้มีความเหมาะสมกับสภาพปัจจุบัน ด้านปัจจัยนำเข้า: โดยภาพรวมมีความเหมาะสมอยู่ในระดับมากปรับปรุงหนังสือในหอสมุดให้ทันสมัย ปรับคำอธิบายรายวิชาบางราย วิชาให้มีความเหมาะสม โดยเพิ่มเติมความรู้เรื่องพิธีกรรม และศีลศักดิ์สิทธิ์ ทั้งภาคทฤษฎีและภาคปฏิบัติ ด้านกระบวนการ: โดยภาพรวมและรายข้อ มีความเหมาะสมอยู่ในระดับมาก การเรียนการสอนควรมีทั้งภาคทฤษฎีและภาคปฏิบัติ เพื่อให้นักศึกษาสามารถนำเอาความรู้ไปประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวันได้ ควรทบทวนรูปแบบการเรียนการสอนและการจัดกิจกรรมรายวิชาฝึกปฏิบัติให้สอดคล้องกับการอบรมนักศึกษาให้เป็นผู้อภิบาลในอนาคต ด้านผลผลิต: บัณฑิตมีความรู้ ความเข้าใจในสาขาวิชาเทววิทยาโดยภาพรวมและรายข้อ อยู่ในระดับมาก โครงการและกิจกรรมต่างๆของวิทยาลัยเป็นประโยชน์ในการฝึกอบรมนักศึกษาให้เป็นผู้นำทางศาสนาในอนาคต วิทยาลัยควรรักษาเอกลักษณ์เฉพาะนี้ไว้ให้คงอยู่ต่อไป ด้านผลกระทบ: โดยภาพรวมและรายข้อ อยู่ในระดับมาก บัณฑิตสามารถนำความรู้และประสบการณ์ที่ได้รับไปใช้ในการปฏิบัติงานและวิชาชีพของตนเอง มีทักษะความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล ภาวะความเป็นผู้นำ ทักษะการสื่อสาร และสามารถใช้เทคโนโลยีในการปฏิบัติงานได้อย่างมีคุณภาพ มีความรับผิดชอบต่อสังคม สามารถทำงานร่วมกับผู้อื่นได้อย่างมีประสิทธิภาพ และสามารถนำความรู้ไปถ่ายทอดและขยายผลให้ผู้อื่นได้
Article Details
- บทความวิชาการและบทความวิจัย ตลอดจนเนื้อหาและข้อคิดเห็นที่ปรากฏในบทความซึ่งตีพิมพ์และเผยแพร่ในวารสารวิชาการ วิทยาลัยแสงธรรม ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความเท่านั้น
- บทความที่ได้รับการตีพิมพ์และเผยแพร่ในวารสารวิชาการ วิทยาลัยแสงธรรม ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของวิทยาลัยแสงธรรม ห้ามทำซ้ำ ดัดแปลง หรือเผยแพร่ข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนในรูปแบบใด ๆ โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวิทยาลัยแสงธรรม
- บทความที่ได้รับการตีพิมพ์และเผยแพร่ในวารสารวิชาการ วิทยาลัยแสงธรรม ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวิทยาลัยแสงธรรม ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์
เอกสารอ้างอิง
จรรยา ดาสา และคณะ. (2553). การประเมินและติดตามผลหลักสูตร การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิทยาศาสตรศึกษา (แผน ข). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ชาติชาย พงษ์ศิริ และคณะ. (2558). การประเมินหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาปรัชญาและศาสนา คณะมนุษยศาสตร์ วิทยาลัยแสงธรรม. นครปฐม.
ธิดา ทิพย์สุข. (2552). การพัฒนาผลการเรียนรู้ด้านการอ่านและการเขียนภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ที่จัดการเรียนรู้ด้วยเทคนิค CIRC. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการนิเทศ มหาวิทยาลัยศิลปากร นครปฐม.
ธำรง บัวศรี. (2531). ทฤษฎีหลักสูตร. กรุงเทพมหานคร: ธนธัชการพิมพ์ จำกัด. พิจิตรา ธงพานิช. (2557). การพัฒนาหลักสูตร ความรู้ สมถรรนะตามมาตรฐานวิชาชีพครู. พิมพ์ครั้งที่ 4. นครพนม: คณะศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนครพนม.
พัชราพร รัตนวโรภาส. (2553). สภาพและปัญหาการจัดการเรียนการสอนวิชา ENG321 ภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารมวลชน สาขาวิชาภาษาอังกฤษสื่อสารธุรกิจ คณะศิลปศาสตร์. มหาวิทยาลัยศรีปทุม.
มาเรียม นิลพันธุ์. (2555). การประเมินหลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาหลักสูตรและการนิเทศ. นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
รุ่งทิวา จักร์กร. (2527). วิธีสอนทั่วไป. กรุงเทพมหานคร: ศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร.
วิชัย วงษ์ใหญ่. (2554). การพัฒนาหลักสูตรระดับอุดมศึกษา. กรุงเทพมหานคร.
เอกชัย ชิณโคตร. (2551). การศึกษาคาทอลิก : Utopia or Reality วัฒนธรรมองค์การของโรงเรียนคาทอลิกในทศวรรษหน้า. กรุงเทพมหานคร: ปิติพานิช.
