การศึกษาผลสัมฤทธิ์การเรียนวรรณคดีภาษาอังกฤษโดยใช้วิธีการเรียนแบบร่วมมือของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลสัมฤทธิ์การเรียนวรรณคดีภาษาอังกฤษโดยใช้วิธีการเรียนแบบร่วมมือของนักศึกษาสาขาภาษาอังกฤษ มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี และเพื่อศึกษาเจตคติของนักศึกษาที่มีต่อการเรียนวิชาวรรณคดีภาษาอังกฤษ กลุ่มตัวอย่างคือ นักศึกษาสาขาภาษาอังกฤษที่ลงทะเบียนเรียนรายวิชากวีนิพนธ์ภาษาอังกฤษ ในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2566 จำนวน 30 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบทดสอบผลสัมฤทธิ์การเรียนวรรณคดีภาษาอังกฤษ โดยใช้วิธีการเรียนแบบร่วมมือ และ แบบสอบถามวัดเจตคติที่มีต่อการเรียนวิชาวรรณคดีภาษาอังกฤษ โดยใช้วิธีการเรียนแบบร่วมมือ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที
จากผลการวิจัยพบว่า นักศึกษาระดับปริญญาตรีสาขาภาษาอังกฤษ มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี มีผลสัมฤทธิ์การเรียนวรรณคดีภาษาอังกฤษโดยใช้วิธีการเรียนแบบร่วมมือ หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 แสดงให้เห็นว่า การเรียนวรรณคดีภาษาอังกฤษโดยใช้วิธีการเรียนแบบร่วมมือของนักศึกษาสาขาภาษาอังกฤษ มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี ก่อนและหลังเรียนมีความสัมพันธ์กัน และผลการวัดเจตคติของนักศึกษา ที่มีต่อการเรียนวิชาวรรณคดีภาษาอังกฤษนั้น พบว่า นักศึกษาสาขาวิชาภาษาอังกฤษเห็นด้วยอย่างยิ่งในการใช้วิธี การเรียนแบบร่วมมือในวิชาวรรณคดีภาษาอังกฤษ
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ตีพิมพ์ในวารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่าหรือกระทำการใดๆ จะต้องได้รับอนาญาตจากวารสารวิชาการ ฯ ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
ฐิตินันท์ พูลศิลป์ และ เสาวภา กิติสาธร. (2564). การจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือโดยใช้รูปแบบการสอนแบบกลุ่มสืบค้นเพื่อส่งเสริมทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษของนักศึกษาชั้นปีที่ 1 มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตยะลา. วารสารบริหารการศึกษาและครุศาสตร์, 1(2), 10 - 19. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/EdD_Adm/article/view/247516/167765
บุญชม ศรีสะอาด.(2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10). สุวีริยาสาส์น.
ปริญญา ปั้นสุวรรณ์ และ บำรุง ชำนาญเรือ. (2554). การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์การเรียนวรรณคดีไทยของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่จัดการเรียนรู้แบบร่วมมือด้วยเทคนิคจิกซอว์ 2 กับแบบปกติ. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 2(2), 185 - 197. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/suedureasearchjournal/article/view/7189/6212
ปิยธิดา ทองด้วง, กฤษณี สงสวัสดิ์, และมัทนียา พงศ์สุวรรณ. (2566). การพัฒนาทักษะการอ่านภาษาอังกฤษ โดยใช้กิจกรรมการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิค ที.เอ.ไอ. ร่วมกับเกมฝึกคำศัพท์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี: คลังเอกสารงานวิจัย, 1 - 8. SRU Intellectual Repository. http://ir.sru.ac.th/bitstream/123456789/1018/1/is%20cur%20Piyatida66.pdf
ปรียาภา วังมณี. (2565). ความตระหนักในคุณค่าและทัศนคติต่อการเรียนวรรณคดีภาษาอังกฤษของนักศึกษาสาขาภาษาอังกฤษศึกษา (หลักสูตรนานาชาติ). วารสารมังรายสาร, 15(1), 15 - 31. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/mrsj/article/download/253870/175552/966453
ละมัย โคตรโสภา. (2547). การพัฒนารูปแบบการสอนภาษาอังกฤษโดยการประยุกต์ใช้วิธีร่วมมือกันเรียนรู้แบบผสมผสานกับการสอนเพื่อการสื่อสารของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 [วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี.
สาริศา ชุ่มมงคล. (2552). ผลการใช้รูปแบบการสอนแบบโฟร์แมทโดยเน้นเทคนิคผังกราฟิกในการสอนวรรณคดีไทยสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์เผยแพร่]. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. https://cmudc.library.cmu.ac.th/frontend/Info/item/dc:116380
สุนี กล้าหาญ. (2557). การพัฒนาการสอนวรรณคดีไทยในโรงเรียนมัธยมศึกษา. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต.
เสาวลักษณ์ พิศนุย (2566) การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้แบบเน้นภาระงานร่วมกับการเรียนรู้แบบร่วมมือโดยใช้บริบทท้องถิ่นของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 วารสารเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 7(23), 177 - 189. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/etcedumsujournal/article/view/271557/181847
Bandura, A. (1977). Social Learning Theory. Prentice Hall.
Gillies, R. M. & Boyle, M. (2010). Teachers' Reflections on Cooperative Learning: Issues of implementation. Teaching and Teacher Education, 26(4), 933 – 940. https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0742051X09002327?via%3Dihub
Johnson, D. W. & Johnson, R. T. (2020). Cooperative Learning: The Foundation for Active Learning. Active Learning in Higher Education, 21(3), 189 – 203. https://www.researchgate.net/publication/330952938_Cooperative_Learning_The_Foundation_for_Active_Learning
Lyman, F. (1987). Think-Pair-Share: An Ending Teaching Technique. MAA-CIE Cooperative News.
Rosenblatt, L. M. (1978). The Reader, The Text, The Poem: The Transactional Theory of The Literary Work. Southern Illinois University Press.
Rubio, D. M., Berg-Weger, M., Tebb, S., Lee, E. S., & Rauch, S. (2003). Content Validity: A Comparison of Four Methods. Quality of Life Research, 12(3).
Rubio, D. M., Berg-Weger, M., Tebb, S., Lee, E. S., & Rauch, S. (2003). Objectifying Content Validity: Conducting A Content Validity Study. Social Work Research, 27(2), 94 – 104. https://www.researchgate.net/profile/Susan-Tebb-2/publication/265086559_ Objectifyng_content_validity_Conducting_a_content_validity_study_in_social_work_research/links/558d3ab008ae591c19da8b51/Objectifyng-content-validity-Conducting-a-content-validity-study-in-social-work-research.pdf
Slavin, R. E. (1995). Cooperative Learning: Theory, Research, and Practice (2nd ed.). Allyn & Bacon.
