การศึกษาผลสัมฤทธิ์การเรียนวรรณคดีภาษาอังกฤษโดยใช้วิธีการเรียนแบบร่วมมือของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี
##plugins.themes.bootstrap3.article.sidebar##
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
摘要
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลสัมฤทธิ์การเรียนวรรณคดีภาษาอังกฤษโดยใช้วิธีการเรียนแบบร่วมมือของนักศึกษาสาขาภาษาอังกฤษ มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี และเพื่อศึกษาเจตคติของนักศึกษาที่มีต่อการเรียนวิชาวรรณคดีภาษาอังกฤษ กลุ่มตัวอย่างคือ นักศึกษาสาขาภาษาอังกฤษที่ลงทะเบียนเรียนรายวิชากวีนิพนธ์ภาษาอังกฤษ ในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2566 จำนวน 30 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบทดสอบผลสัมฤทธิ์การเรียนวรรณคดีภาษาอังกฤษ โดยใช้วิธีการเรียนแบบร่วมมือ และ แบบสอบถามวัดเจตคติที่มีต่อการเรียนวิชาวรรณคดีภาษาอังกฤษ โดยใช้วิธีการเรียนแบบร่วมมือ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที
จากผลการวิจัยพบว่า นักศึกษาระดับปริญญาตรีสาขาภาษาอังกฤษ มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี มีผลสัมฤทธิ์การเรียนวรรณคดีภาษาอังกฤษโดยใช้วิธีการเรียนแบบร่วมมือ หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 แสดงให้เห็นว่า การเรียนวรรณคดีภาษาอังกฤษโดยใช้วิธีการเรียนแบบร่วมมือของนักศึกษาสาขาภาษาอังกฤษ มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี ก่อนและหลังเรียนมีความสัมพันธ์กัน และผลการวัดเจตคติของนักศึกษา ที่มีต่อการเรียนวิชาวรรณคดีภาษาอังกฤษนั้น พบว่า นักศึกษาสาขาวิชาภาษาอังกฤษเห็นด้วยอย่างยิ่งในการใช้วิธี การเรียนแบบร่วมมือในวิชาวรรณคดีภาษาอังกฤษ
##plugins.generic.usageStats.downloads##
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
The content and information presented in articles published in the Academic Journal of the Faculty of Humanities and Social Sciences, Thepsatri Rajabhat University, are solely the opinions and responsibilities of the respective authors. The editorial board of the journal neither necessarily agrees with nor assumes any responsibility for such content in any manner whatsoever.
All articles, information, content, and images published in the Academic Journal of the Faculty of Humanities and Social Sciences, Thepsatri Rajabhat University, are the copyright of the journal. Any person or organization wishing to reproduce, disseminate, or otherwise utilize all or any part thereof must obtain prior permission from the Academic Journal of the Faculty of Humanities and Social Sciences, Thepsatri Rajabhat University.
参考
ฐิตินันท์ พูลศิลป์ และ เสาวภา กิติสาธร. (2564). การจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือโดยใช้รูปแบบการสอนแบบกลุ่มสืบค้นเพื่อส่งเสริมทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษของนักศึกษาชั้นปีที่ 1 มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตยะลา. วารสารบริหารการศึกษาและครุศาสตร์, 1(2), 10 - 19. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/EdD_Adm/article/view/247516/167765
บุญชม ศรีสะอาด.(2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10). สุวีริยาสาส์น.
ปริญญา ปั้นสุวรรณ์ และ บำรุง ชำนาญเรือ. (2554). การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์การเรียนวรรณคดีไทยของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่จัดการเรียนรู้แบบร่วมมือด้วยเทคนิคจิกซอว์ 2 กับแบบปกติ. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 2(2), 185 - 197. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/suedureasearchjournal/article/view/7189/6212
ปิยธิดา ทองด้วง, กฤษณี สงสวัสดิ์, และมัทนียา พงศ์สุวรรณ. (2566). การพัฒนาทักษะการอ่านภาษาอังกฤษ โดยใช้กิจกรรมการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิค ที.เอ.ไอ. ร่วมกับเกมฝึกคำศัพท์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี: คลังเอกสารงานวิจัย, 1 - 8. SRU Intellectual Repository. http://ir.sru.ac.th/bitstream/123456789/1018/1/is%20cur%20Piyatida66.pdf
ปรียาภา วังมณี. (2565). ความตระหนักในคุณค่าและทัศนคติต่อการเรียนวรรณคดีภาษาอังกฤษของนักศึกษาสาขาภาษาอังกฤษศึกษา (หลักสูตรนานาชาติ). วารสารมังรายสาร, 15(1), 15 - 31. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/mrsj/article/download/253870/175552/966453
ละมัย โคตรโสภา. (2547). การพัฒนารูปแบบการสอนภาษาอังกฤษโดยการประยุกต์ใช้วิธีร่วมมือกันเรียนรู้แบบผสมผสานกับการสอนเพื่อการสื่อสารของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 [วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี.
สาริศา ชุ่มมงคล. (2552). ผลการใช้รูปแบบการสอนแบบโฟร์แมทโดยเน้นเทคนิคผังกราฟิกในการสอนวรรณคดีไทยสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์เผยแพร่]. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. https://cmudc.library.cmu.ac.th/frontend/Info/item/dc:116380
สุนี กล้าหาญ. (2557). การพัฒนาการสอนวรรณคดีไทยในโรงเรียนมัธยมศึกษา. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต.
เสาวลักษณ์ พิศนุย (2566) การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้แบบเน้นภาระงานร่วมกับการเรียนรู้แบบร่วมมือโดยใช้บริบทท้องถิ่นของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 วารสารเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 7(23), 177 - 189. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/etcedumsujournal/article/view/271557/181847
Bandura, A. (1977). Social Learning Theory. Prentice Hall.
Gillies, R. M. & Boyle, M. (2010). Teachers' Reflections on Cooperative Learning: Issues of implementation. Teaching and Teacher Education, 26(4), 933 – 940. https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0742051X09002327?via%3Dihub
Johnson, D. W. & Johnson, R. T. (2020). Cooperative Learning: The Foundation for Active Learning. Active Learning in Higher Education, 21(3), 189 – 203. https://www.researchgate.net/publication/330952938_Cooperative_Learning_The_Foundation_for_Active_Learning
Lyman, F. (1987). Think-Pair-Share: An Ending Teaching Technique. MAA-CIE Cooperative News.
Rosenblatt, L. M. (1978). The Reader, The Text, The Poem: The Transactional Theory of The Literary Work. Southern Illinois University Press.
Rubio, D. M., Berg-Weger, M., Tebb, S., Lee, E. S., & Rauch, S. (2003). Content Validity: A Comparison of Four Methods. Quality of Life Research, 12(3).
Rubio, D. M., Berg-Weger, M., Tebb, S., Lee, E. S., & Rauch, S. (2003). Objectifying Content Validity: Conducting A Content Validity Study. Social Work Research, 27(2), 94 – 104. https://www.researchgate.net/profile/Susan-Tebb-2/publication/265086559_ Objectifyng_content_validity_Conducting_a_content_validity_study_in_social_work_research/links/558d3ab008ae591c19da8b51/Objectifyng-content-validity-Conducting-a-content-validity-study-in-social-work-research.pdf
Slavin, R. E. (1995). Cooperative Learning: Theory, Research, and Practice (2nd ed.). Allyn & Bacon.
