รูปแบบการสร้างความเข้มแข็งทางเศรษฐกิจและการแข่งขันอย่างยั่งยืนของธุรกิจการท่องเที่ยวและบริการยุคปกติใหม่ในเมืองรอง จังหวัดอ่างทอง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. วิเคราะห์ปัจจัยที่ส่งเสริมความเข้มแข็งทางเศรษฐกิจและการแข่งขันอย่างยั่งยืน 2. ถอดบทเรียนต้นแบบ และ 3. พัฒนารูปแบบการสร้างความเข้มแข็งทางเศรษฐกิจและการแข่งขันอย่างยั่งยืนของธุรกิจการท่องเที่ยวและบริการยุคปกติใหม่ในเมืองรอง จังหวัดอ่างทอง กลุ่มตัวอย่างได้แก่ นักท่องเที่ยวในจังหวัดอ่างทอง จำนวน 400 คน และผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 30 คน เครื่องมือการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามและการสัมภาษณ์เชิงลึก และการสนทนากลุ่ม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ สถิติเชิงพรรณนา ประกอบด้วย ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า 1. ปัจจัยการสร้างความเข้มแข็งด้านสิ่งดึงดูดใจทางการท่องเที่ยว ภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า มากทุกด้าน เรียงจากมากไปน้อย ได้แก่ ด้านการจัดการเศรษฐกิจ สังคม และคุณภาพชีวิตที่ดีอย่างเป็นระบบและยั่งยืน ด้านการบริหารจัดการแหล่งท่องเที่ยว ด้านสิ่งอำนวยความสะดวกในการท่องเที่ยว และน้อยที่สุด คือ การคมนาคมเข้าถึงแหล่งท่องเที่ยว 2. ต้นแบบการสร้างความเข้มแข็งพัฒนาทางเศรษฐกิจและการแข่งขันอย่างยั่งยืนของธุรกิจการท่องเที่ยวและบริการ 3 แห่ง คือ ชุมชนบางแม่หม้าย จังหวัดสุพรรณบุรี ชุมชนไทยเบิ้งโคกสลุง อำเภอพัฒนานิคม จังหวัดลพบุรี และชุมชนบ้านเกาะเกิด อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เหตุที่เลือกชุมชนต้นแบบดังกล่าว เนื่องจากเป็นพื้นที่ที่มีบริบท ความเป็นมา ทรัพยากรเหมือนกันกับพื้นที่งานวิจัย 3. รูปแบบการสร้างความเข้มแข็งธุรกิจท่องเที่ยวชุมชนบางเสด็จ พัฒนาจากการวิจัยภาคสนามและการสนทนากลุ่มย่อย ประกอบด้วย 1) การตั้งคณะกรรมการ 2) การจัดเส้นทางท่องเที่ยว 3) จุดต้อนรับนักท่องเที่ยว 4) ฐานเรียนรู้และกิจกรรมท่องเที่ยว และ 5) ที่พักโฮมสเตย์ พร้อมออกแบบโปรแกรม 1 วัน และ 2 วัน 1 คืน เพื่อยกระดับการจัดการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนในเมืองรองยุคใหม่
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ตีพิมพ์ในวารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่าหรือกระทำการใดๆ จะต้องได้รับอนาญาตจากวารสารวิชาการ ฯ ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
กรวรรณ สังขกร, อาชว์บารมี มณีตระกูลทอง, ศันสนีย์ กระจ่างโฉม, และชยานุช ชัยประเสริฐ. (2561). แนวทางการพัฒนาผลิตภัณฑ์ทางการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมเพื่อสร้างมูลค่าเพิ่ม: กรณีศึกษาเส้นทางท่องเที่ยวอารยธรรมล้านนา. แผนงานวิจัย: รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์. สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม.
การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (2564). รายงานประจำปี 2564. https://api.tat.or.th/upload/live/about_tat/8762/รายงานประจำปี_2564.pdf
ชิดชม กันจุฬา. (2563). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจท่องเที่ยวเมืองรองของนักท่องเที่ยวชาวไทยกรณีศึกษาจังหวัดอ่างทอง. วารสารเพื่อการพัฒนาการท่องเที่ยวสู่ความยั่งยืน, 2(2), 64 - 80. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JSTD/article/view/254930/172799
ทวี วัชระเกียรติศักดิ์. (2559). การสร้างความเข้มแข็งทางเศรษฐกิจให้กับชุมชนโดยการพัฒนากลุ่มอาชีพในพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลพลสงคราม อำเภอโนนสูง จังหวัดนครราชสีมา. วารสารวิชาการบริหารธุรกิจสมาคมสถาบันอุดมศึกษาเอกชนแห่งประเทศไทยในพระราชูปถัมภ์ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี, 5(1), 43 - 54. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/apheitvu/article/view/95225/74410
ประเสริฐ ใจสม, ศรีปริญญา ธูปกระจ่าง, ชาญเดช เจริญวิริยะกุล, ปฎิญญา บุญผดุง, และเอื้ออัมพร ทิพยทิฆัมพร. (2563). บุพปัจจัยของความยั่งยืนของการท่องเที่ยวเมืองรอง. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์มจร, 8(1), 133 - 144. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/journal-peace/article/view/224839/163669
รฐพล สุวรรณประสม. (2566). ปัจจัยชุมชนเข้มแข็งที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการจัดการชุมชนท่องเที่ยว OTOP นวัตวิถีในจังหวัดสงขลา [สารนิพนธ์ปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์เผยแพร่]. มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
วชิราภรณ์ สุรธนะสกุล, ศรเนตร อารีโสภณพิเชฐ, และอัจฉรา ไชยูปถัมภ์. (2560). รูปแบบการเสริมสร้างความเข้มแข็งของชุมชนโดยวิทยาลัยชุมชน. วารสารวิจัย มสด สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 13(2), 91 - 112. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/sduhs/article/view/186580/131088
วีรญา พรมประสิทธ์. (2565). ปัจจัยความสำเร็จของการพัฒนาการท่องเที่ยวโดยชุมชน: กรณีศึกษา บ้านนาต้นจั่น ตำบลบ้านตึก อำเภอศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยนเรศวร]. NU Intellectual Repository. https://nuir.lib.nu.ac.th/dspace/bitstream/123456789/5883/3/WeerayaPromprasit.pdf
ศิริพร แย้มนิล และ สุดารัตน์ โยธาบริบาล. (2562). การพัฒนาความเข้มแข็งของชุมชนอย่างยั่งยืน: กรณีศึกษาตลาดน้ำวัดลำพญา อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 11(2), 199 - 214. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/suedureasearchjournal/article/view/208004/163644
สยาม อรุณศรีมรกต, ชุมพร ยุวรี, อนงคณ์ หัมพานนท์, และรัฐพล ศรประเสริฐ. (2556). รูปแบบและปัจจัยในการเสริมสร้างความเข้มแข็งของชุมชนด้วยศักยภาพและภูมิปัญญาท้องถิ่น เพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน: กรณีศึกษา ตำบลคลองด่าน อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ. วารสารร่มพฤกษ์ มหาวิทยาลัยเกริก, 31(1), 157 - 172. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/romphruekj/article/view/62147/51186
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2568). ตาราง 17.2 สถิติการท่องเที่ยวของจังหวัดอ่างทอง พ.ศ. 2565 – 2567 [ตารางข้อมูล]. กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. https://www.nso.go.th/nsoweb/downloadFile/stat_main_nso/Fgyj/file_th
สุกัญญา มีสกุลทอง. (2566). องค์ประกอบของชุมชนเข้มแข็งในบริบทประเทศไทย. Journal of Demography 39(1), 70 - 89. https://doi.org/10.56808/2730-3934.1014
สุวิมล ติรกานันท์. (2550). การสร้างเครื่องมือวัดตัวแปรในการวิจัยทางสังคมศาสตร์: แนวทางสู่การปฏิบัติ. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566 – 2570). สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607 - 610. https://doi.org/10.1177/001316447003000308
Porter, M. E. (1998). Competitive advantage: Creating and sustaining superior performance. Free Press.
World Tourism Organization. (2022). UNWTO world tourism barometer and statistical annex, May 2022, 20(3), 1 – 40. https://doi.org/10.18111/wtobarometereng.2022.20.1.3
World Tourism Organization. (2023). Methodological Notes to the Tourism Statistics Database, 2023 Edition. UNWTO. https://www.e-unwto.org/doi/book/10.18111/9789284424160
World Travel & Tourism Council. (2020). The economic impact of covid - 19 on travel & tourism. World Travel & Tourism Council. https://wttc.org/Research/Economic-Impact
