รูปแบบการสร้างความเข้มแข็งทางเศรษฐกิจและการแข่งขันอย่างยั่งยืนของธุรกิจการท่องเที่ยวและบริการยุคปกติใหม่ในเมืองรอง จังหวัดอ่างทอง
##plugins.themes.bootstrap3.article.sidebar##
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
摘要
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. วิเคราะห์ปัจจัยที่ส่งเสริมความเข้มแข็งทางเศรษฐกิจและการแข่งขันอย่างยั่งยืน 2. ถอดบทเรียนต้นแบบ และ 3. พัฒนารูปแบบการสร้างความเข้มแข็งทางเศรษฐกิจและการแข่งขันอย่างยั่งยืนของธุรกิจการท่องเที่ยวและบริการยุคปกติใหม่ในเมืองรอง จังหวัดอ่างทอง กลุ่มตัวอย่างได้แก่ นักท่องเที่ยวในจังหวัดอ่างทอง จำนวน 400 คน และผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 30 คน เครื่องมือการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามและการสัมภาษณ์เชิงลึก และการสนทนากลุ่ม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ สถิติเชิงพรรณนา ประกอบด้วย ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า 1. ปัจจัยการสร้างความเข้มแข็งด้านสิ่งดึงดูดใจทางการท่องเที่ยว ภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า มากทุกด้าน เรียงจากมากไปน้อย ได้แก่ ด้านการจัดการเศรษฐกิจ สังคม และคุณภาพชีวิตที่ดีอย่างเป็นระบบและยั่งยืน ด้านการบริหารจัดการแหล่งท่องเที่ยว ด้านสิ่งอำนวยความสะดวกในการท่องเที่ยว และน้อยที่สุด คือ การคมนาคมเข้าถึงแหล่งท่องเที่ยว 2. ต้นแบบการสร้างความเข้มแข็งพัฒนาทางเศรษฐกิจและการแข่งขันอย่างยั่งยืนของธุรกิจการท่องเที่ยวและบริการ 3 แห่ง คือ ชุมชนบางแม่หม้าย จังหวัดสุพรรณบุรี ชุมชนไทยเบิ้งโคกสลุง อำเภอพัฒนานิคม จังหวัดลพบุรี และชุมชนบ้านเกาะเกิด อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เหตุที่เลือกชุมชนต้นแบบดังกล่าว เนื่องจากเป็นพื้นที่ที่มีบริบท ความเป็นมา ทรัพยากรเหมือนกันกับพื้นที่งานวิจัย 3. รูปแบบการสร้างความเข้มแข็งธุรกิจท่องเที่ยวชุมชนบางเสด็จ พัฒนาจากการวิจัยภาคสนามและการสนทนากลุ่มย่อย ประกอบด้วย 1) การตั้งคณะกรรมการ 2) การจัดเส้นทางท่องเที่ยว 3) จุดต้อนรับนักท่องเที่ยว 4) ฐานเรียนรู้และกิจกรรมท่องเที่ยว และ 5) ที่พักโฮมสเตย์ พร้อมออกแบบโปรแกรม 1 วัน และ 2 วัน 1 คืน เพื่อยกระดับการจัดการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนในเมืองรองยุคใหม่
##plugins.generic.usageStats.downloads##
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
The content and information presented in articles published in the Academic Journal of the Faculty of Humanities and Social Sciences, Thepsatri Rajabhat University, are solely the opinions and responsibilities of the respective authors. The editorial board of the journal neither necessarily agrees with nor assumes any responsibility for such content in any manner whatsoever.
All articles, information, content, and images published in the Academic Journal of the Faculty of Humanities and Social Sciences, Thepsatri Rajabhat University, are the copyright of the journal. Any person or organization wishing to reproduce, disseminate, or otherwise utilize all or any part thereof must obtain prior permission from the Academic Journal of the Faculty of Humanities and Social Sciences, Thepsatri Rajabhat University.
参考
กรวรรณ สังขกร, อาชว์บารมี มณีตระกูลทอง, ศันสนีย์ กระจ่างโฉม, และชยานุช ชัยประเสริฐ. (2561). แนวทางการพัฒนาผลิตภัณฑ์ทางการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมเพื่อสร้างมูลค่าเพิ่ม: กรณีศึกษาเส้นทางท่องเที่ยวอารยธรรมล้านนา. แผนงานวิจัย: รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์. สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม.
การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (2564). รายงานประจำปี 2564. https://api.tat.or.th/upload/live/about_tat/8762/รายงานประจำปี_2564.pdf
ชิดชม กันจุฬา. (2563). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจท่องเที่ยวเมืองรองของนักท่องเที่ยวชาวไทยกรณีศึกษาจังหวัดอ่างทอง. วารสารเพื่อการพัฒนาการท่องเที่ยวสู่ความยั่งยืน, 2(2), 64 - 80. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JSTD/article/view/254930/172799
ทวี วัชระเกียรติศักดิ์. (2559). การสร้างความเข้มแข็งทางเศรษฐกิจให้กับชุมชนโดยการพัฒนากลุ่มอาชีพในพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลพลสงคราม อำเภอโนนสูง จังหวัดนครราชสีมา. วารสารวิชาการบริหารธุรกิจสมาคมสถาบันอุดมศึกษาเอกชนแห่งประเทศไทยในพระราชูปถัมภ์ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี, 5(1), 43 - 54. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/apheitvu/article/view/95225/74410
ประเสริฐ ใจสม, ศรีปริญญา ธูปกระจ่าง, ชาญเดช เจริญวิริยะกุล, ปฎิญญา บุญผดุง, และเอื้ออัมพร ทิพยทิฆัมพร. (2563). บุพปัจจัยของความยั่งยืนของการท่องเที่ยวเมืองรอง. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์มจร, 8(1), 133 - 144. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/journal-peace/article/view/224839/163669
รฐพล สุวรรณประสม. (2566). ปัจจัยชุมชนเข้มแข็งที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการจัดการชุมชนท่องเที่ยว OTOP นวัตวิถีในจังหวัดสงขลา [สารนิพนธ์ปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์เผยแพร่]. มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
วชิราภรณ์ สุรธนะสกุล, ศรเนตร อารีโสภณพิเชฐ, และอัจฉรา ไชยูปถัมภ์. (2560). รูปแบบการเสริมสร้างความเข้มแข็งของชุมชนโดยวิทยาลัยชุมชน. วารสารวิจัย มสด สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 13(2), 91 - 112. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/sduhs/article/view/186580/131088
วีรญา พรมประสิทธ์. (2565). ปัจจัยความสำเร็จของการพัฒนาการท่องเที่ยวโดยชุมชน: กรณีศึกษา บ้านนาต้นจั่น ตำบลบ้านตึก อำเภอศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยนเรศวร]. NU Intellectual Repository. https://nuir.lib.nu.ac.th/dspace/bitstream/123456789/5883/3/WeerayaPromprasit.pdf
ศิริพร แย้มนิล และ สุดารัตน์ โยธาบริบาล. (2562). การพัฒนาความเข้มแข็งของชุมชนอย่างยั่งยืน: กรณีศึกษาตลาดน้ำวัดลำพญา อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 11(2), 199 - 214. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/suedureasearchjournal/article/view/208004/163644
สยาม อรุณศรีมรกต, ชุมพร ยุวรี, อนงคณ์ หัมพานนท์, และรัฐพล ศรประเสริฐ. (2556). รูปแบบและปัจจัยในการเสริมสร้างความเข้มแข็งของชุมชนด้วยศักยภาพและภูมิปัญญาท้องถิ่น เพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน: กรณีศึกษา ตำบลคลองด่าน อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ. วารสารร่มพฤกษ์ มหาวิทยาลัยเกริก, 31(1), 157 - 172. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/romphruekj/article/view/62147/51186
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2568). ตาราง 17.2 สถิติการท่องเที่ยวของจังหวัดอ่างทอง พ.ศ. 2565 – 2567 [ตารางข้อมูล]. กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. https://www.nso.go.th/nsoweb/downloadFile/stat_main_nso/Fgyj/file_th
สุกัญญา มีสกุลทอง. (2566). องค์ประกอบของชุมชนเข้มแข็งในบริบทประเทศไทย. Journal of Demography 39(1), 70 - 89. https://doi.org/10.56808/2730-3934.1014
สุวิมล ติรกานันท์. (2550). การสร้างเครื่องมือวัดตัวแปรในการวิจัยทางสังคมศาสตร์: แนวทางสู่การปฏิบัติ. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566 – 2570). สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607 - 610. https://doi.org/10.1177/001316447003000308
Porter, M. E. (1998). Competitive advantage: Creating and sustaining superior performance. Free Press.
World Tourism Organization. (2022). UNWTO world tourism barometer and statistical annex, May 2022, 20(3), 1 – 40. https://doi.org/10.18111/wtobarometereng.2022.20.1.3
World Tourism Organization. (2023). Methodological Notes to the Tourism Statistics Database, 2023 Edition. UNWTO. https://www.e-unwto.org/doi/book/10.18111/9789284424160
World Travel & Tourism Council. (2020). The economic impact of covid - 19 on travel & tourism. World Travel & Tourism Council. https://wttc.org/Research/Economic-Impact
