การวิเคราะห์อิทธิพลของรูปแบบการสื่อสารบนสื่อออนไลน์และปัจจัยทางการตลาดออนไลน์ที่มีต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าเกษตรอินทรีย์ของผู้บริโภคในอำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี

Main Article Content

เบญจวรรณ ศฤงคาร
อัฐพงษ์ ธีระคานนท์

บทคัดย่อ

   การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษารูปแบบการสื่อสารผ่านสื่อออนไลน์ของแบรนด์สินค้าเกษตรอินทรีย์ของชุมชนกลุ่มเกษตรกร อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี 2. ศึกษาปัจจัยทางการตลาดผ่านสื่อออนไลน์ และ 3. วิเคราะห์อิทธิพลของรูปแบบการสื่อสารผ่านสื่อออนไลน์และปัจจัยทางการตลาดผ่านสื่อออนไลน์ที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อของผู้บริโภค การวิจัยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน โดยเก็บรวบรวมข้อมูลเชิงคุณภาพจากเกษตรกรผู้ผลิตและจำหน่ายสินค้าเกษตรอินทรีย์ จำนวน 10 คน ซึ่งคัดเลือกแบบเจาะจง และเก็บรวบรวมข้อมูลเชิงปริมาณจากผู้บริโภค จำนวน 400 คน ซึ่งเลือกแบบสะดวก เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้างและแบบสอบถาม มาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ วิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณด้วยความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ


   ผลการวิจัยพบว่า 1. รูปแบบการสื่อสารผ่านสื่อออนไลน์ของกลุ่มเกษตรกรเน้นการใช้สื่อสังคมออนไลน์เป็นช่องทางหลักในการสื่อสาร เช่น เฟซบุ๊ก และไลน์ โดยมีการนำเสนอข้อมูลเกี่ยวกับแหล่งที่มาและกระบวนการผลิตสินค้า การสื่อสารแบบโต้ตอบระหว่างผู้ขายและผู้ซื้อ และการสร้างความน่าเชื่อถือผ่านการใช้ภาพจริงและความคิดเห็น จากผู้บริโภค 2. ปัจจัยทางการตลาดผ่านสื่อออนไลน์ พบว่า อยู่ในระดับมาก โดยด้านผลิตภัณฑ์มีค่าเฉลี่ยสูงสุด รองลงมาคือ ช่องทางการจัดจำหน่าย การส่งเสริมการตลาด และราคา ตามลำดับ 3. ผลการวิเคราะห์อิทธิพล พบว่า รูปแบบการสื่อสารผ่านสื่อออนไลน์และปัจจัยทางการตลาดผ่านสื่อออนไลน์มีอิทธิพลเชิงบวกต่อการตัดสินใจซื้อของผู้บริโภค อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยรูปแบบการสื่อสารผ่านสื่อออนไลน์มีอิทธิพลสูงที่สุด แสดงให้เห็นว่าการสื่อสารที่มีประสิทธิภาพและการสร้างความเชื่อมั่นมีบทบาทสำคัญต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าเกษตรอินทรีย์ของผู้บริโภค

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ศฤงคาร เ., & ธีระคานนท์ อ. (2026). การวิเคราะห์อิทธิพลของรูปแบบการสื่อสารบนสื่อออนไลน์และปัจจัยทางการตลาดออนไลน์ที่มีต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าเกษตรอินทรีย์ของผู้บริโภคในอำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี. วารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี, 17(2), 17–34. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/truhusocjo/article/view/285485
ประเภทบทความ
Research Article

เอกสารอ้างอิง

กรมส่งเสริมอุตสาหกรรม. (ม.ป.ป.). แนวทางการพัฒนาเกษตรอินทรีย์อย่างยั่งยืน. กระทรวงอุตสาหกรรม.

ฉัตยาพร เสมอใจ. (2550). พฤติกรรมผู้บริโภค. ซีเอ็ดยูเคชั่น.

ณัฐพล บัวอุไร. (2554). การตลาดผ่านสื่อสังคมออนไลน์. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

พรวลัย ประเสริฐวุฒิวัฒนา. (2560). รูปแบบการสื่อสารการตลาดออนไลน์เพื่อการสร้างแบรนด์ของสินค้าเกษตรอินทรีย์ กรณีศึกษากลุ่มเกษตรอินทรีย์ไร่รื่นรมย์ [การค้นคว้าอิสระปริญญานิเทศศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยกรุงเทพ]. BU Research. http://dspace.bu.ac.th/jspui/handle/123456789/2420

วิลาส ฉ่ำเลิศวัฒน์. (2559). Re: digital การตลาดยุคใหม่ เจาะใจลูกค้า. โปรวิชั่น.

ศิริวรรณ เสรีรัตน์. (2550). พฤติกรรมผู้บริโภค. ธีระฟิล์มและไซเท็กซ์.

สำนักงานเกษตรอำเภอหนองเสือ. (2564). รายงานสถานการณ์เกษตรอินทรีย์อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี. สำนักงานเกษตรอำเภอหนองเสือ.

สำนักงานมาตรฐานเกษตรอินทรีย์. (2560). การตรวจสอบและรับรองมาตรฐานเกษตรอินทรีย์. สำนักงานมาตรฐานเกษตรอินทรีย์.

สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2565). จำนวนประชากรจากข้อมูลสถิติด้านการท่องเที่ยวและประชากรในพื้นที่จังหวัดปทุมธานี ประจำปี 2565. สำนักงานสถิติแห่งชาติ.

องค์การบริหารส่วนจังหวัดปทุมธานี. (2565). ข้อมูลสถิติด้านการท่องเที่ยวและประชากรในพื้นที่จังหวัดปทุมธานี ประจำปี 2565. องค์การบริหารส่วนจังหวัดปทุมธานี.

Alalwan, A. A., Rana, N. P., Dwivedi, Y. K., & Algharabat, R. (2017). Social media in marketing: a review and analysis of the existing literature. Telematics and Informatics, 34(7), 1177 – 1190. https://doi.org/10.1016/j.tele.2017.05.008

Bala, M. & Verma, D. (2018). A critical review of digital marketing. International Journal of Management, IT & Engineering, 8(10), 321 – 339.

Chaffey, D. & Ellis - Chadwick, F. (2019). Digital marketing (7th ed.). Pearson.

Cronbach, L. J. (1990). Essentials of psychological testing (5th ed.). Harper & Row.

Dwivedi, Y. K., Ismagilova, E., Hughes, D. L., Carlson, J., Filieri, R., Jacobson, J., Jain, V., Karjaluoto, H., Kefi, H., Krishen, A. S., Kumar, V., Rahman, M. M., Raman, R., Rauschnabel, P. A., Rowley, J., Salo, J., Tran, G. A., &Wang, Y. (2021). Setting the future of digital and social media marketing research: perspectives and research propositions. International Journal of Information Management, 59, 102168. https://doi.org/10.1016/j.ijinfomgt.2020.102168

Erkan, I. & Evans, C. (2016). The influence of eWOM in social media on consumers’ purchase intentions: An extended approach to information adoption. Computers in Human Behavior, 61, 47 – 55. https://doi.org/10.1016/j.chb.2016.03.003

Hennig - Thurau, T., Gwinner, K. P., Walsh, G., &Gremler, D. D. (2004). Electronic word – of - mouth via consumer - opinion platforms: what motivates consumers to articulate themselves on the internet? Journal of Interactive Marketing, 18(1), 38 – 52. https://doi.org/10.1002/dir.10073

Kingsnorth, S. (2022). Digital marketing strategy: An integrated approach to online marketing (3rd ed.). Kogan Page.

Kotler, P. & Keller, K. L. (2016). Marketing management (15th ed.). Pearson.

Kotler, P., Kartajaya, H., &Setiawan, I. (2017). Marketing 4.0: Moving from traditional to digital. Wiley.

Lemon, K. N. & Verhoef, P. C. (2016). Understanding customer experience throughout the customer journey. Journal of Marketing, 80(6), 69 – 96. https://doi.org/10.1509/jm.15.0420

Lim, X.J., Radzol, A.R., Cheah, J., &Wong, M.W. (2017). The impact of social media influencers on purchase intention and the mediation effect of customer attitude. Asian Journal of Business Research, 7(2), 19 - 36.

Nunnally, J. C. & Bernstein, I. H. (1994). Psychometric theory (3rd ed.). McGraw-Hill.

Schiffman, L. G. & Wisenblit, J. (2019). Consumer behavior (12th ed.). Pearson.

Yamane, T. (1967). Statistics: an introductory analysis (2nd ed.). Harper and Row.