การลดต้นทุนของโรงงานสีข้าวโดยใช้กระบวนการการจัดการด้านโลจิสติกส์ และโซ่อุปทานที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม The Cost Reduction of The Rice-Mill by Using Green Logistic and Supply Chain
##plugins.themes.bootstrap3.article.sidebar##
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
摘要
ในการศึกษานี้มีวัตถุประสงค์ของการศึกษาคือ 1) เพื่อศึกษาถึงสภาพปัญหาของการจัดการด้านโลจิสติกส์เพื่อสิ่งแวดล้อมของโรงสีข้าวในจังหวัดสิงห์บุรี 2) เพื่อศึกษาถึงปัจจัยที่ส่งผลต่อการจัดการด้านโลจิสติกส์ เพื่อสิ่งแวดล้อมของโรงสีข้าวในจังหวัดสิงห์บุรี 3) เพื่อเป็นแนวทางในการลดต้นทุนให้กับโรงสีข้าวโดยใช้การดำเนินงานด้านโลจิสติกส์เพื่อสิ่งแวดล้อม โดยผู้วิจัยใช้การศึกษาเชิงคุณภาพด้วยการศึกษาเชิงสำรวจ การสัมภาษณ์แบบเจาะลึก โดยการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วมจากผู้ประกอบการโรงสีตัวอย่าง ซึ่งเป็นตัวอย่างเป็นแบบเจาะจงจากผู้ปฏิบัติงานและเจ้าของโรงสี และการสนทนากลุ่มจากเกษรตรกรผู้นำข้าวมาจำหน่ายให้กับโรงสี จำนวนทั้งสิ้น 9 คน ในการศึกษาครั้งนี้ ผู้วิจัยใช้การวิเคราะห์ข้อมูลด้วยวิธีการวิเคราะห์เนื้อหา (Content analysis) การวิเคราะห์บริบทและการวิเคราะห์เชิงบรรยาย ผลการศึกษาพบว่า สภาพปัญหาเบื้องต้นเมื่อพิจารณาจากต้นน้ำพบว่า ข้าวเปลือกที่นำมาจำหน่ายให้กับโรงสีตัวอย่างนั้น เกษตรกรไม่ได้ให้ความสำคัญกับเรื่องของสิ่งแวดล้อมเท่าใดนัก เนื่องจากเคยทดลองแล้วแต่ไม่ประสบผลสำเร็จและทำให้ผลผลิตตกต่ำลง จึงกลับมาใช้สารเคมีแบบเดิม ในส่วนของกระบวนการกลางน้ำ (ด้านโรงสีข้าว) พบว่า ผู้ประกอบการโรงสีข้าวมีแนวคิดในด้านการจัดการด้านโลจิสติกส์เพื่อสิ่งแวดล้อมในโรงงาน โดยการนำเครื่องจักรที่ทันสมัยเข้ามาใช้ การใช้ระบบสายพานลำเลียงทำให้ความผิดพลาดน้อยลง การนำเอาวัตถุดิบเหลือทิ้งกลับมาใช้ให้เกิดประโยชน์ในการปฏิบัติงาน เป็นต้น ในด้านปัจจัยที่ส่งผลต่อการจัดการด้านโลจิสติกส์เพื่อสิ่งแวดล้อม ปัจจัยหลักที่มีอิทธิพล ได้แก่ เรื่องต้นทุน เนื่องจากในบางกิจกรรมต้องลงทุนสูงมาก เช่น การใช้สายพานลำเลียง การทำบ่อบำบัด เป็นต้น รองลงมาได้แก่ ปัจจัยเรื่องคน ซึ่งต้องทำความเข้าใจและปลูกจิตสำนึกให้กับผู้ปฏิบัติงานทุกส่วนภายใต้หลักการ 3Rs ในส่วนแนวทางในการลดต้นทุนให้กับโรงสีข้าวนั้น คือ การนำหลักการของ 3Rs เข้าไปดำเนินการตั้งแต่กระบวนการต้นน้ำคือ กระบวนการในการปลูกข้าวของเกษตรกร กระบวนการกลางน้ำคือ ด้านโรงสีข้าว โดยลดการใช้ (Reduce) และการนำเอาส่วนที่สามารถใช้ได้นำกลับมาใช้ซ้ำ (Reuse) หรือการแปรสภาพแล้วนำกลับมาใช้ใหม่ (Recycle) ทั้งนี้นอกจากจะเป็นการรักษาสิ่งแวดล้อมแล้วยังเป็นกระบวนการในการลดต้นทุนการดำเนินงานของโรงสีข้าวในระยะยาวได้
##plugins.generic.usageStats.downloads##
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
The content and information presented in articles published in the Academic Journal of the Faculty of Humanities and Social Sciences, Thepsatri Rajabhat University, are solely the opinions and responsibilities of the respective authors. The editorial board of the journal neither necessarily agrees with nor assumes any responsibility for such content in any manner whatsoever.
All articles, information, content, and images published in the Academic Journal of the Faculty of Humanities and Social Sciences, Thepsatri Rajabhat University, are the copyright of the journal. Any person or organization wishing to reproduce, disseminate, or otherwise utilize all or any part thereof must obtain prior permission from the Academic Journal of the Faculty of Humanities and Social Sciences, Thepsatri Rajabhat University.
参考
กรมโรงงานอุตสาหกรรม. (2555). หลัก 3Rs กับการจัดการของเสียในโรงงาน. สืบค้น กันยายน 10, 2558, จาก http://www.dpim.go.th/articles/article?catid=136&articled=330
นุชฎา จำเริญสาร, เอมอร แสนภูวา, อรรถพล ศิริเวชพันธุ์, และเชิดศักดิ์ ฉายถวิล. (2559). ภูมิปัญญาการทำนาเพื่อลดต้นทุนเพิ่มผลผลิตขององค์กรเกษตรกร กลุ่มมดงานสร้างเมือง จังหวัดพิจิตร. รายงานสืบเนื่องจากการประชุมวิชาการระดับชาติ การบริหารการพัฒนาสังคมและยุทธศาสตร์การบริหาร.
วรรษมล ธรรมหิเวศน์, และบุญทรัพย์ พานิชการ. (ม.ป.ป.). แนวทางการจัดการคลังข้าวเปลือกเพื่อการบริหารต้นทุนโลจิสติกส์ กรณีศึกษา: ห้างหุ้นส่วนจำกัด พรหมพิรามชัยศิริ 2.
วีรวัฒน์ มณีสุวรรณ, และธนัญญา วสุศรี. (2557). การจัดการกรีนโลจิสติกส์กับศักยภาพของผู้ให้บริการโลจิสติกส์ไทย. วารสารวิจัยและพัฒนา มจธ., 37(2), 215-226.
สุธิดา ทับทิมศรี. (2558). การบริหารจัดการโลจิสติกส์เพื่อรักษาสิ่งแวดล้อม Green Logistics Management. ในการประชุมวิชาการระดับชาติ ครั้งที่ 2 วันที่ 22 ธันวาคม 2558 (หน้า 874-880). กำแพงเพชร: สถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร
สนั่น เถาชารี, และระพีพันธ์ ปิตาคะโส. (2555). การจัดการโลจิสติกส์และโซ่อุปทานข้าวในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย. วารสารมหาวิทยาลัยขอนแก่น, 17(5), 687-705.
สำนักงานมาตรฐานสินค้าเกษตรและอาหารแห่งชาติ. (2553). การปฏิบัติที่ดีสำหรับโรงสีข้าว Good Manufacturing Practices for Rice Mill. ประกาศในราชกิจจานุเบกษา ฉบับประกาศและงานทั่วไปเล่ม 127 ตอนพิเศษ 150 ง. สืบค้น มกราคม 23, 2561, จาก https://www.acfs.go.th/standard/download/GMP_rice_mill.pdf
สำนักวิจัยและพัฒนาข้าว กรมการข้าว. (ม.ป.ป.). องค์ความรู้เรื่องข้าว. สืบค้น มกราคม 23, 2561, จาก http://www.ricethailand.go.th/Rkb/organic%20rice/index.php-file=content.php&id=4.htm
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2552). รายงานฉบับสมบูรณ์ โครงการศึกษาการเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันของอุตสาหกรรมโลจิสติกส์ไทยระยะที่ 2. กรุงเทพฯ: ผู้แต่ง.
อมรรัตน์ ถนนแก้ว. (2559). การพัฒนาโรงสีข้าวสังข์หยดเข้าสู่มาตรฐานการปฏิบัติที่ดีสำหรับโรงสีข้าว : กรณีศึกษากลุ่มวิสาหกิจชุมชนบ้านเขากลาง. วารสารวิจัยเพื่อการพัฒนาเชิงพื้นที่ (Area Based Development Research Journal), 8(1), 78–99.
Porter, M. E. (1986). Competition in Global Industries. Boston, Massachusetts: Harvard Business Press.
Wilasinee, S., Imran, A., &Athapol, N. (2010). Optimization of Rice Supply Chain in Thailand: A Case Study of Two Rice Mills. In Sustainability in Food and Water (pp. 263–280). Retrieved January 23, 2018, from https://doi.org/10.1007/978-90-481-9914-3_27
