เอคิวกับการเรียนการสอนดนตรี: สิ่งสำคัญที่ผู้สอนต้องเสริมสร้างให้แก่ผู้เรียน AQ and Music Instruction: The Key That Instructors Need to Enhance Learners
##plugins.themes.bootstrap3.article.sidebar##
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
摘要
ระดับความสามารถเผชิญและฟันฝ่าอุปสรรค (Adversity Quotient) อักษรย่อว่า เอคิว (AQ) เป็นแนวคิด ที่ริเริ่มทำการศึกษาและเผยแพร่โดย พอล จี. สตอลทซ์ (Paul G. Stoltz) นับว่าเป็นปัจจัยหลักที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการเรียนปฏิบัติเครื่องดนตรี เนื่องจากเอคิวเป็นรูปแบบปฏิกิริยาตอบสนองหรือพฤติกรรมที่ผู้เรียนแสดงออกเมื่อพบกับอุปสรรค ซึ่งความจริงแล้ว การฝึกซ้อมดนตรีก็คือ การเอาชนะอุปสรรคนั่นเอง ยิ่งฝึกซ้อมมากก็ยิ่งเจออุปสรรคมาก หากเอาชนะอุปสรรคได้มาก ก็ย่อมทำให้เกิดทักษะมากขึ้นตามไปด้วย ดังนั้น เอคิวจึงเป็นสิ่งสำคัญที่ผู้สอนดนตรีควรรู้จักทำความเข้าใจและเสริมสร้างให้แก่ผู้เรียน เพื่อช่วยให้ผู้เรียนสามารถเรียนดนตรีได้อย่างประสบความสำเร็จ เอคิวเป็นคุณลักษณะที่สามารถเสริมสร้างได้ในทุกช่วงของชีวิต โดย สตอลทซ์ ได้เสนอลำดับขั้นตอน LEAD เพื่อใช้เป็นเทคนิคในการพัฒนาเอคิวให้มีระดับสูงขึ้น ซึ่งผู้เขียนได้นำเทคนิคดังกล่าวมาประยุกต์ใช้เป็นฐานความคิด ในการออกแบบลำดับขั้นตอนเพื่อการเสริมสร้างเอคิวให้แก่ผู้เรียนดนตรี โดยแบ่งออกเป็น 4 ขั้นตอน ได้แก่ 1) หยุดฝึก เริ่มฟัง คือ การหยุดพักเพื่อหยุดความคิดทางลบของผู้เรียน และให้ผู้เรียนได้ระบายความเครียดที่กำลังเผชิญอยู่ เป็นการทำให้ผู้สอนได้ฟังการตอบสนองของผู้เรียนที่มีต่ออุปสรรค 2) สำรวจสาเหตุ ชัดเจนรับผิดชอบ คือ การกระตุ้นให้ผู้เรียนได้รับรู้ถึงความรับผิดชอบต่อการฝึกซ้อม และตระหนักถึงความสามารถในการควบคุมของตนเองที่มีเหนืออุปสรรค 3) แยกแยะจริงเท็จ คือ การช่วยผู้เรียนให้สามารถตรวจสอบ โต้แย้งและกำจัดความคิดหายนะ และ 4) ทำให้ดีขึ้น คือ การช่วยผู้เรียนให้วางแผนและเขียนรายละเอียดของการฝึกซ้อม รวมถึงการตั้งเป้าหมายร่วมกับผู้เรียน
##plugins.generic.usageStats.downloads##
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
The content and information presented in articles published in the Academic Journal of the Faculty of Humanities and Social Sciences, Thepsatri Rajabhat University, are solely the opinions and responsibilities of the respective authors. The editorial board of the journal neither necessarily agrees with nor assumes any responsibility for such content in any manner whatsoever.
All articles, information, content, and images published in the Academic Journal of the Faculty of Humanities and Social Sciences, Thepsatri Rajabhat University, are the copyright of the journal. Any person or organization wishing to reproduce, disseminate, or otherwise utilize all or any part thereof must obtain prior permission from the Academic Journal of the Faculty of Humanities and Social Sciences, Thepsatri Rajabhat University.
参考
เกษร ภูมิดี. (2546). การศึกษาความสามารถในการเผชิญและฝ่าฟันอุปสรรค (AQ) ของนักเรียนที่มีบุคลิกภาพและรูปแบบการอบรมเลี้ยงดูต่างกัน. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
คมชัดลึก. (2560). อยากหัดเล่นดนตรี จะเริ่มยังไงดี !!. สืบค้น พฤษภาคม 1, 2563, จาก https://www.komchadluek.net/news/lifestyle/298683.
ณรุทธ์ สุทธจิตต์. (2561). ดนตรีศึกษา: หลักการและสาระสำคัญ (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ณัฐพงษ์ ทองน้อย. (2556). 8 สิ่งที่ต้องมี หากคิดจะเล่นดนตรี. สืบค้น พฤษภาคม 1, 2563, จาก https://www.sanook.com/men/491/.
ธีระศักดิ์ กำบรรณารักษ์. (2551). AQ พลังแห่งความสำเร็จ (พิมพ์ครั้งที่ 3). (แปลจาก Stoltz, Paul G. (1997). Adversity Quotient @ Work. London: Harper Collins Publishers.) กรุงเทพฯ: บิสคิต.
บีอีซี-เทโร. (2562). มี 8 ข้อนี้ เล่นดนตรีดีแน่นอน. สืบค้น พฤษภาคม 1, 2563, จาก https://www.becteromusiccourse.com/news/4/มี-8-ข้อนี้-เล่นดนตรีดีแน่นอน/.
เบญจพร คูอุทัย. (2552). ปัจจัยที่ส่งผลต่อทัศนคติต่อวิชาดนตรีเพื่อพัฒนาอัจฉริยภาพ (หลักสูตรคีรีบูน) ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนไผทอุดมศึกษา เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ปรียภัสสร์ อุปชิต. (2557). การศึกษาปัจจัยเชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อความสามารถในการเผชิญปัญหาและฝ่าฟันอุปสรรคของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 41. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.
พงษ์ศิธร เสรีรัตน์. (2554). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับผลสัมฤทธิ์ในการเรียนวิชาเครื่องดนตรีปฏิบัติสากลของนักเรียนระดับเกรด 7-12 โรงเรียนนานาชาติกีรพัฒน์. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหิดล.
พรทิพย์ นาคพงศ์พันธ์. (2551). ความฉลาดทางจริยธรรม ความฉลาดทางความคิดสร้างสรรค์ และความสามารถในการเผชิญและฟันฝ่าอุปสรรคที่ส่งผลต่อความสำเร็จในอาชีพ: กรณีศึกษาบริษัทเอกชนแห่งหนึ่ง. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
พีระชัย ลี้สมบูรณ์ผล. (2561). รายงานการวิจัยการพัฒนาทักษะสุนทรียะทางดนตรีเพื่อเสริมสร้างความมีวินัยในตนเองของนักเรียนระดับประถมศึกษา ในจังหวัดราชบุรี. ราชบุรี: มหาวิทยาลัยราชภัฏหมู่บ้านจอมบึง.
ภูมิบดินทร์ หัตถนิรันดร์. (2547). ความสัมพันธ์ระหว่างเชาวน์ปัญญา (IQ) ความฉลาดทางอารมณ์ (EQ) ความสามารถในการแก้ไขปัญหาและฝ่าฟันอุปสรรค์ (AQ) และเชาวน์ปัญญาด้านธรรมจริยธรรม (MQ) กับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
มนัส พันธุวงค์ราช. (2545). กีตาร์ไฟฟ้าเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: เอ็มไอเอส ซอฟท์เทค.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2554). ชอบกล. สืบค้น มกราคม 3, 2564, จาก https://dictionary.orst.go.th/.
_______. (2555). พจนานุกรมศัพท์ศึกษาศาสตร์ ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. กรุงเทพฯ: อรุณการพิมพ์.
วัชราภรณ์ อ่อนน้อม. (2554). ผลของโปรแกรมพัฒนาความสามารถในการเอาชนะอุปสรรคที่มีต่อความวิตกกังวลในการสอบคัดเลือกบุคคลเข้าศึกษาต่อในสถาบันอุดมศึกษาของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายในโรงเรียนรัชดาวิทยาแพร่. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
วิทยา นาควัชระ. (2544). วิธีเลี้ยงลูกให้ เก่ง ดี และมีสุข (IQ EQ MQ AQ) (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง.
วีระวัฒน์ ปันนิตามัย. (2551). เชาว์อารมณ์ (EQ): ดัชนีเพื่อความสุขและความสำเร็จของชีวิต (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศศิวิมล ช่างเรียน. (2548). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับผลสัมฤทธิ์ในการเรียนวิชาเครื่องดนตรีปฏิบัติสากลของนักเรียนเตรียมอุดมดนตรี ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4-5-6 วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหิดล.
ศันสนีย์ ฉัตรคุปต์. (2545). เทคนิคการสร้าง IQ EQ AQ 3Q เพื่อความสำเร็จ. กรุงเทพฯ: สถาบันสร้างสรรค์ศักยภาพสมองครีเอทีฟเบรน.
ศุกัณญา ปานทองดี. (2553). ปัจจัยที่ส่งผลต่อทักษะในการเรียนดนตรีสากลของนักเรียนในโรงเรียนดนตรีเครเซนโด สาขาสยามสแคว์ เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2552). การศึกษาองค์ความรู้เกี่ยวกับคุณลักษณะของคนไทยที่พึงประสงค์: ความสามารถในการเผชิญและฟันฝ่าอุปสรรค. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.
สุกรี เจริญสุข. (2557, พฤษภาคม-มิถุนายน). วิจัยดนตรี. ประชาคมวิจัย, 20(115), 5-7.
องอาจ อินทนิเวศ. (2555). ปฏิบัติกีตาร์. เชียงราย: มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย.
อติพร นฤนาทชีวิน. (2547). แรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์และบุคลิกภาพห้าองค์ประกอบที่มีต่อพฤติกรรมการเรียนดนตรีของวัยรุ่นที่เรียนดนตรี ในเขตกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
Markman, G. D. (2002). Adversity Quotient: The Role of Personal Bounce-back Ability in New Venture Formation. Retrieved January 25, 2021, from https://www.semanticscholar.org/paper/ADVERSITY-QUOTIENT%3A-THE-ROLE-OF-PERSONAL-ABILITY-IN-Markman/b9b5afb16736179bc1025ea95056ba5a785782f9.
