วิเคราะห์กฎหมายและระเบียบสำหรับการอำนวยความยุติธรรมแก่เด็กและเยาวชนซึ่งเป็นผู้กระทำผิดเกี่ยวกับยาเสพติดที่มีช่วงอายุแตกต่างกัน
##plugins.themes.bootstrap3.article.sidebar##
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
摘要
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์กฎหมายและระเบียบสำหรับการอำนวยความยุติธรรมแก่เด็กและเยาวชนซึ่งเป็นผู้กระทำผิดเกี่ยวกับยาเสพติดที่มีช่วงอายุแตกต่างกัน กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้มีประสบการณ์ในการดำเนินการกับเด็กและเยาวชนที่กระทำเกี่ยวกับยาเสพติด จำนวน 60 คน ประกอบด้วย พนักงานสอบสวน พนักงานอัยการคดีเด็กและเยาวชน ศาลเยาวชนและครอบครัว สถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน กองทะเบียนประวัติอาชญากร (ทว.) พิสูจน์หลักฐานตำรวจ ศูนย์วิทยาศาสตร์การแพทย์, พัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์จังหวัด และที่ปรึกษากฎหมาย เครื่องมือที่ใช้ได้แก่ แบบสัมภาษณ์เชิงลึก และการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า 1) เด็กอายุไม่เกิน 10 ปี จะต้องดำเนินการตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 73 และประสานพนักงานเจ้าหน้าที่ตามกฎหมายคุ้มครองเด็กโดยทันที 2) เด็กอายุเกินกว่า 10 ปี แต่ไม่เกิน 15 ปี ตามมาตรา 74 แห่งประมวลกฎหมายอาญาได้กำหนดไว้ว่า เด็กนั้นไม่ต้องรับโทษ ซึ่งรวมถึงโทษปรับตามมาตรา 18 (4) แห่งประมวลกฎหมายอาญาด้วย และในการส่งสำนวนการสอบสวนไปยังพนักงานอัยการต้องมีรายงานแสดงข้อเท็จจริงเกี่ยวกับเด็กหรือเยาวชนของสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนประกอบในสำนวนการสอบสวนด้วย และ 3) เด็กอายุเกินกว่า 15 ปีแต่ต่ำกว่า 18 ปี กระบวนการแจ้งข้อกล่าวหาและสอบปากคำเด็กหรือเยาวชน กฎหมายให้ความสำคัญกับที่ปรึกษากฎหมายมากกว่า บิดา มารดา ผู้ปกครอง บุคคลหรือผู้แทนองค์การซึ่งเด็กหรือเยาวชนอาศัยอยู่ด้วยและการตรวจสอบการจับ กฎหมายได้กำหนดให้เป็นหน้าที่ของพนักงานสอบสวนในการนำตัวเด็กหรือเยาวชนไปทำการตรวจสอบการจับ ซึ่งกรณีนี้ควรเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจที่ทำการจับกุมเด็กหรือเยาวชนเนื่องจากรู้และเข้าใจในรายละเอียดข้อเท็จจริง ได้ดีกว่า
##plugins.generic.usageStats.downloads##
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
The content and information presented in articles published in the Academic Journal of the Faculty of Humanities and Social Sciences, Thepsatri Rajabhat University, are solely the opinions and responsibilities of the respective authors. The editorial board of the journal neither necessarily agrees with nor assumes any responsibility for such content in any manner whatsoever.
All articles, information, content, and images published in the Academic Journal of the Faculty of Humanities and Social Sciences, Thepsatri Rajabhat University, are the copyright of the journal. Any person or organization wishing to reproduce, disseminate, or otherwise utilize all or any part thereof must obtain prior permission from the Academic Journal of the Faculty of Humanities and Social Sciences, Thepsatri Rajabhat University.
参考
กรมพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน กระทรวงยุติธรรม. (2563). รายงานสถิติคดีประจำปีงบประมาณ 2563. กรุงเทพฯ: กองยุทธศาสตร์และแผนงาน กรมพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน.
ชัชญาภา พันธุมจินดา. (2553). ปัญหาทางกฎหมายเกี่ยวกับการคุ้มครองสิทธิเด็กระหว่างการสอบสวน ศึกษากรณีเด็กเป็นผู้ต้องหา. ชลบุรี: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีปทุม วิทยาเขตชลบุรี.
บรรชร เกตุเทียน, และคณะ. (2562, กันยายน - ธันวาคม). การวิเคราะห์กฎหมายว่าด้วยความรับผิดทางอาญาของเด็กและเยาวชน. วารสารดุษฎีบัณฑิตทางสังคมศาสตร์, 9(3), 730 - 743.
พิชญ์สินี วงศ์ปราโมทย์. (2557). ปัญหาการตรวจสอบการจับกุมเด็กและเยาวชนตามพระราชบัญญัติศาลเยาวชนและครอบครัวและวิธีพิจารณาคดีเยาวชนและครอบครัว พ.ศ. 2553. กรุงเทพฯ: สาขานิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม.
พงศ์จิรา เชิดชู. (2558). ปัญหาการบังคับใช้มาตรการพิเศษแทนการดำเนินคดีอาญาแก่เด็กและเยาวชน. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
วารุณี จันทร์ทอง. (2557, มกราคม - มิถุนายน). มาตรการในการสอบสวนเด็กและเยาวชนซึ่งกระทำความผิดอาญาตามพระราชบัญญัติศาลเยาวชนและครอบครัวและวิธีพิจารณาเยาวชนและครอบครัว พ.ศ. 2553. วารสารรามคำแหงฉบับนิติศาสตร์, 3(1), 71 - 80.
ศิรชัย หาญเทิดพงษ์ชัย. (2557). ปัญหาทางกฎหมายในการสอบปากคำเด็กในชั้นสอบสวน. กรุงเทพฯ: สาขานิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
สุวรรณา คุณดิลกณัฐวสา. (2563). การปฏิบัติต่อเด็กที่ต้องหาว่ากระทำการอันกฎหมายบัญญัติเป็นความผิดแต่อายุยังไม่ถึงเกณฑ์ต้องรับโทษทางอาญา. วารสารโรงเรียนนายร้อยตำรวจ, 1(2), 4 - 30.
สำนักงานคดีเยาวชนและครอบครัว สำนักงานอัยการสูงสุด. (2564). คู่มือการดำเนินคดีเยาวชนและครอบครัว ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2563. กรุงเทพฯ: บริษัท แอ๊คคิวเรทเพรส จำกัด.
สำนักงานอัยการสูงสุด. (2563). ระเบียบสำนักงานอัยการสูงสุด ว่าด้วยการดำเนินคดีอาญาของพนักงานอัยการ พ.ศ. 2563. กรุงเทพฯ: สำนักงานอัยการสูงสุด.
อรุณรัตน์ ธำรงศรีสุข. (2563). การปรับใช้แนวคิดการลงโทษให้ได้สัดส่วน (Just Deserts) กับการพิจารณาความผิดที่เด็กและเยาวชนเป็นผู้กระทำในฐานความผิดเกี่ยวกับเพศว่าด้วยการข่มขืนกระทำชำเรา. กรุงเทพฯ: สาขานิติศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนาบริหารศาสตร์.
