ธรรมาธิปไตย : การปกครองระบอบประชาธิปไตยในสังคมไทย

Main Article Content

วินิจ ผาเจริญ

บทคัดย่อ

         บทความนี้ใช้กรอบคิดเกี่ยวกับคำสั่งสอนในพระพุทธศาสนาเพื่อสะท้อนให้เห็นการเมืองการปกครองระบอบประชาธิปไตยด้วยหลักธรรมาธิปไตยในพระพุทธศาสนา เป็นการยึดถือหลักการ กฎเกณฑ์ ความถูกต้อง ความดีงาม ความมีเหตุผล และเป็นประโยชน์สุขเพื่อส่วนร่วม เป็นเกณฑ์ในการตัดสินใจ โดยไม่คำนึงถึงอารมณ์ความรู้สึกส่วนตัวหรือกระแสสังคม ย่อมก่อให้เกิดผลที่ถูกต้องดีงามต่อการปกครองในระบอบประชาธิปไตย บทความนี้ได้ทิ้งท้ายว่าหากผู้ปกครองหรือผู้ถูกปกครองนำธรรมาธิปไตยไปปฏิบัติแล้วก็จะก่อให้เกิดเป็นระบอบการปกครองที่เรียกว่าระบอบธรรมาธิปไตยขึ้นได้ในสังคมไทยอย่างแน่นอน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ผาเจริญ ว. (2020). ธรรมาธิปไตย : การปกครองระบอบประชาธิปไตยในสังคมไทย. วารสารมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตร้อยเอ็ด, 9(2), ึ742–751. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/AJMBU/article/view/240746
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

กวีวงศ์. (2550). สรรนิพนธ์พุทธทาสว่าด้วยสมานฉันท์และสันติวิธี. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์สุขภาพใจ.

ธนภณ สมหวัง. (2547). ประชาธิปไตย: จากทุนนิยมเสรี สู่วิถีธรรมาธิปไตย. หนังสือพิมพ์กรุงเทพธุรกิจ ฉบับวันพุธที่ 22 ธันวาคม 2547. สืบค้นเมื่อ 12 มีนาคม 2563. จาก http://dspace.spu.ac.th/ bitstream/123456789/3998/1/ประชาธิปไตย.htm

ธีรโชติ เกิดแก้ว. (2551). ธรรมาธิปไตย: ทางออกของวิกฤตการณ์แห่งความขัดแย้งของคนในชาติ. วารสารศิลปะสาสตร์ปริทัศน์. 3(6). 47-57.

พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2546). สลายความขัดแย้ง: นิติศาสตร์ – รัฐศาสตร์ – เศรษฐศาสตร์แนวพุทธ. กรุงเทพมหานคร : สหธรรมิก.

พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2543). กระบวนการเรียนรู้เพื่อพัฒนาคนไปสู่ประชาธิปไตย. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2544). ธรรมนูญชีวิต. กรุงเทพมหานคร : มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระโพธิญาณเถระ. (2540). กุญแจภาวนา. กรุงเทพมหานคร : สยาม.

พระมหาอุบล ดวงเนตร (จิรธมฺโม). (2551). การศึกษาวิเคราะห์ปรัชญาการปกครองในพุทธปรัชญาเถรวาท. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาปรัชญา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระศรีญาณโสภณ (ปิยโสภณ), พระมิตซูโอะ คเวสโก และพระไพศาล วิสาโล. (2553). รวมกันเราสุข. กรุงเทพมหานคร : พาบุญมา.

พิสิษฐ์ เจิดกนก. (2559). แนวทางการพัฒนาการเมืองไทยภายใต้หลักการธรรมาธิปไตย. ดุษฎีนิพนธ์หลักสูตรปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต(การเมือง). มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

พุทธทาสภิกขุ. (2523). ธรรมะกับการเมือง. กรุงเทพมหานคร : การพิมพ์พระนคร.

พุทธทาสภิกขุ. (2523). เมื่อธรรมครองโลก. กรุงเทพมหานคร : ธรรมทานมูลนิธิ.

ราชบัณฑิตยสถาน. (2542). พจนานุกรมราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542. กรุงเทพมหานคร : นานมีบุ๊คส์พับลิเคชั่น.

วันชัย ศรีนวลนัด. (2557). ระบอบประชาธิปไตยกับผลกระทบจากการคอร์รัปชั่น. สืบค้นเมื่อ 26 มีนาคม 2563. จาก http://www.constitutionalcourt.or.th/occ_web/ewt_dl_link.php? nid=1334

สุนัย เศรษฐ์บุญสร้าง. (2552). ทางออกวิกฤติความขัดแย้งแตกแยกในระบบสังคมการเมืองไทย. กรุงเทพมหานคร : ดินน้ำฟ้า.

สุรพล ยะพรหม. (2548). ความคิดทางการเมือง : ประชาธิปไตยตามแนวคิดพระธรรมปิฎก(ป.อ.ปยุตโต)” สืบค้นเมื่อ 26 มีนาคม 2563. จาก http://www.mcu.ac.th/site/articlecontent_desc.php? article_id=266&articlegroup_id=79

Sakorn Wattana. (2018). Buddhism and Democracy in Thailand. School of Administrative Studies Academic Journal. 1(2). 53-59.