ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผล ของสถานศึกษาสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดขอนแก่น

Main Article Content

กันยากร จินสีดา
ดร.นิยดา เปี่ยมพืชนะ

บทคัดย่อ

           การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1)เพื่อศึกษาภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาและประสิทธิผลของสถานศึกษาสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดขอนแก่น 2)เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษากับประสิทธิผลของสถานศึกษาสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดขอนแก่น และ 3)เพื่อสร้างสมการพยากรณ์ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษาสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดขอนแก่น กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ คือ ผู้บริหารสถานศึกษา และครูผู้สอน ในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดขอนแก่น จำนวนทั้งสิ้น 230 คน  เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถามแบบมาตรประมาณค่า 5 ระดับ มีค่าสัมประสิทธิ์ความเที่ยง 0.813 สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน และสัมประสิทธิ์การถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน


           ผลการวิจัยพบว่า


           1. ผู้บริหารสถานศึกษา ในสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดขอนแก่น มีภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์โดยภาพรวมและรายด้านอยู่ในระดับ มาก ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ ด้านการมีวิสัยทัศน์ รองลงมา คือ ด้านการมีความยืดหยุ่นและปรับตัว ด้านการมีความคิดริเริ่มสร้างสรรค์ ส่วนด้านที่มีค่าเฉลี่ยต่ำสุด คือ ด้านการมีจินตนาการ และประสิทธิผลของสถานศึกษาสังกัดองค์การบริหารส่วน จังหวัดขอนแก่น โดยภาพรวมและรายด้านอยู่ในระดับ มากด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือความสามารถในด้านการแก้ปัญหาภายในโรงเรียนรองลงมา คือ ด้านความสามารถในการปรับเปลี่ยนและพัฒนาโรงเรียนด้านความสามารถในการพัฒนานักเรียนให้มีเจตคติทางบวก ส่วนด้านที่มีค่าเฉลี่ยต่ำสุด คือด้านความสามารถในการผลิตนักเรียนให้มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูง


            2. ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษากับประสิทธิผลของสถานศึกษาสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดขอนแก่น โดยภาพรวม มีค่าความสัมพันธ์อยู่ในระดับ มากทุกด้าน และมีความสัมพันธ์ในทิศทางบวก อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติระดับ 01


          3. ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษาสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดขอนแก่น คือ ด้านการมีวิสัยทัศน์ (X4) ด้านการมีจินตนาการ (X2) และด้านการมีความคิดริเริ่มสร้างสรรค์ (X1) และได้ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์พหุคูณเท่ากับ 0.841 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติระดับ 0.01 มีค่าสัมประสิทธิ์การพยากรณ์ร้อยละ 70.70 (R2= 0.707) โดยเขียนเป็นสมการในรูปคะแนนดิบและคะแนนมาตรฐาน ได้ดังนี้ 


               สมการพยากรณ์ในรูปคะแนนดิบ (Unstandardized Score)                                       gif.latex?\hat{y}i  =  .943 + 0.444(X4) + 0.164(X2)+ 0.155 (X1)


               สมการพยากรณ์ในรูปคะแนนมาตรฐาน (Standardized Score)  


               gif.latex?\hat{z}yi  =  0.518ZX4 + 0.193ZX2 +  0.173ZX1

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
จินสีดา ก., & เปี่ยมพืชนะ ด. (2019). ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผล ของสถานศึกษาสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดขอนแก่น. วารสารมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตร้อยเอ็ด, 8(2), 229–241. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/AJMBU/article/view/229126
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

เกศสรินทร์ ตรีเดช. (2552). ภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการทำงานเป็นทีมของ ครูในโรงเรียน สังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 26. การศึกษาอิสระ ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 12
พ.ศ. 2560 - 2564. กรุงเทพมหานคร : สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.

จิรวัฒน์ วรุณโรจน์. (2559). ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหาร กับความพึงพอใจในการปฏิบัติงานของบุคลากรในสถาบันอุดมศึกษาเอกชน เขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารศึกษาศาสตร์ ฉบับวิจัยบัณฑิตศึกษา
มหาวิทยาลัยขอนแก่น. 10(4). 26-33.

ชัยศักดิ์ ศุกระกาญจน์. (2560). ภาวะผู้นำของผู้บริหารองค์การในยุค THAILAND 4.0.
สืบค้นเมื่อ 17 มิถุนายน 2561. จาก https://spark.adobe.com/page/YlGxuPO3qkdtE/

นิยดา เปี่ยมพืชนะ. (2559). โมเดลปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อประสิทธิผลการจัดการศึกษา ระดับอุดมศึกษาของสถาบันอุดมศึกษาเอกชนในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ.
วารสารราชพฤกษ์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา. 14(1). 25-35.

นิยดา เปี่ยมพืชนะ. (2559). โมเดลปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อการเสริมสร้างพลังอำนาจการทำงานที่มีประสิทธิภาพของอาจารย์ในสถาบันอุดมศึกษาเอกชนใน ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี. 12(2). 153-169.

พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม(ฉบับที่ 2) พ.ศ.2545 และ(ฉบับที่ 3) พ.ศ.2553. ราชกิจจานุเบกษา. เล่มที่ 116 ตอนที่ 74ก.

วิริยะ ฤๅชัยพาณิชย์. (2560). ห้องเรียนอนาคตแห่งศตวรรษที่ 21 สู่การศึกษายุค Thailand 4.0. การสัมมนาเชิงวิชาการเรื่องห้องเรียนอนาคตแห่งศตวรรษที่ 21 สู่การศึกษายุค Thailand 4.0. สืบค้นเมื่อ 17 มิถุนายน 2561. จาก https://www.facebook.com/Readingthailand/ posts/1241403412548839/

ศราวุธ กางสำโรง. (2559). ศึกษาอิทธิพลของภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษาที่มีต่อ
ประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามหาสารคาม เขต 1. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารจัดการการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.

สุริชัย จันทรพิทักษ์. (2556). ประสิทธิผลของสถานศึกษา อำเภอน้ำพอง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่ การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่นเขต 4. การค้นคว้าอิสระ สาขาวิชาบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกฉียงเหนือ.

สำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา. (2558). แนวทางการประเมินคุณภาพตามมาตรฐานการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพมหานคร : สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.

สุภาพ ฤทธิ์บำรุง. (2556). ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อ
ประสิทธิผลของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 30.
วิทยานิพนธ์ สาขาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

อาภรณ์ อ่อนคง. (2556). ประสิทธิผล(Effectiveness). สืบค้นเมื่อ 17 มิถุนายน 2561.
จาก http://aporn123.blogspot.com/2013/06/blog-post_28.html

อารีรัตน์ เพ็งสีแสง. (2558). ศึกษาภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาตามการรับรู้ของครูที่ส่งผลต่อความเป็นครูมืออาชีพ ในโรงเรียน สังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดขอนแก่น. วิทยานิพนธ์ สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.