การศึกษาวิเคราะห์คุณค่าความสัมพันธ์ระหว่างมารดา บิดากับบุตรในพระพุทธศาสนา

บทคัดย่อ

           บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาวิเคราะห์คุณค่าความสัมพันธ์ระหว่างมารดา บิดากับบุตรในพระพุทธศาสนา เนื่องจากว่าสังคมมนุษย์มีชีวิตอยู่ได้ด้วยการอยู่รวมกันเป็นกลุ่มต้องพึ่งพาอาศัยกัน ช่วยเหลือซึ่งและกันจึงจะมีชีวิตอยู่รอดและปลอดภัยต้องมีการติดต่อสื่อสารกันเพื่อให้เกิดการเข้าใจในพฤติกรรมที่แสดงออกทั้งการใช้ภาษาและท่าทางเพื่อให้เกิดมีความสัมพันธ์ที่ดี สร้างไมตรีจิตต่อกัน โดยเฉพาะความสัมพันธ์ของครอบครัวระหว่างมารดา บิดากับบุตรนั้นถือเป็นเรื่องที่สำคัญอย่างยิ่ง เพราะสถาบันครอบครัวซึ่งถือเป็นสถาบันรากฐานของสังคม บิดามารดา กับบุตรต้องมีสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน บิดามารดาต้องมีหน้าที่สั่งสอนบุตร คือ ห้ามปรามจากความชั่ว  ให้ตั้งอยู่ในความดี  ให้ศึกษาศิลปวิทยา หาคู่ครองที่สมควรให้  มอบทรัพย์สมบัติให้ในโอกาสอันสมควร  และบุตรธิดาเองในฐานะที่เป็นลูกต้องบำรุงบิดาเช่นกัน คือ ท่านเลี้ยงเรามาแล้วเลี้ยงท่านตอบ  ช่วยทำกิจของท่าน ดำรงวงศ์สกุล ประพฤติตนให้เหมาะสมกับความเป็นทายาท เมื่อท่านล่วงลับไปแล้วทำบุญอุทิศให้ท่าน

           สถาบันครอบครัวนั้นเป็นรากฐานในการพัฒนาประเทศชาติ หากฐานรากอ่อนแอย่อมขาดความมั่นคงในการดำรงอยู่ได้ เมื่อสถาบันครอบครัวแข็งแรงย่อมส่งผลต่อสังคมโดยรวมคือ หากสมาชิกในครอบครัวทำหน้าที่ในการสั่งสอนอบรมสมาชิกด้วยกัน หล่อหลอมบุคลิกลักษณะ อุปนิสัย ศีลธรรม คุณธรรม ให้เป็นพลเมืองดี มีการสื่อสารระหว่างกันที่ถูกต้อง ย่อมส่งผลให้สังคมก้าวหน้า ประเทศชาติเจริญ