ยุทธศาสตร์การจัดการพลังงานทดแทนที่มีประสิทธิผลสำหรับประเทศไทย
คำสำคัญ:
ยุทธศาสตร์การจัดการที่มีประสิทธิผล พลังงานทดแทนบทคัดย่อ
“พลังงาน” ถือเป็นปัจจัยสำคัญในการดำรงชีวิตของมนุษย์ในด้านสาธารณูปโภคต่าง ๆ ในปัจจุบันไม่ว่าจะเป็นระบบไฟฟ้า น้ำมันเชื้อเพลิง ยานพาหนะ การผลิตอาหาร เกษตรกรรม และธุรกิจอุตสาหกรรม ซึ่งล้วนแล้วแต่ต้องใช้พลังงานแทบทั้งสิ้น จากการเติบโตของประชากรโลก ความก้าวหน้าทางนวัตกรรมและเทคโนโลยี และความต้องการพลังงานที่เพิ่มขึ้นทำให้โลกต้องเผชิญกับวิกฤติครั้งใหญ่ที่เรียกว่า “วิกฤตพลังงาน” โดยคาดการณ์ว่าภายในไม่กี่สิบปีข้างหน้าน้ำมันจะหมดไปจากโลก จึงต้องมีการใช้พลังงานอย่างอื่นมาใช้ทดแทนน้ำมันในอนาคต บทความนี้นำเสนอรายงานสรุปสถานการณ์ด้านพลังงานประจำปี 2562 รายงานสรุปสถานการณ์ด้านพลังงานของประเทศไทย ยุทธศาสตร์การจัดการพลังงานทดแทนที่มีประสิทธิผล มาตรการเชิงนโยบายของรัฐด้านพลังงานทดแทน สรุปและข้อเสนอแนะเพื่อความมั่นคงด้านพลังงานสำหรับประเทศไทย ที่แสดงถึงความจำเป็นอย่างยิ่งที่ต้องหาพลังงานชนิดอื่นมาทดแทนน้ำมัน เช่น พลังงานแสงอาทิตย์ พลังงานลม พลังงานน้ำ พลังงานความร้อนใต้พิภพ ตลอดจนพลังงานชีวมวล จากเหตุผลดังกล่าวจึงมีความจำเป็นอย่างเร่งด่วนที่ประเทศไทยต้องพัฒนาพลังงานต่าง ๆ เพื่อนำมาใช้แทนน้ำมัน รัฐบาลจำเป็นทต้องมียุทธศาสตร์ด้านการพลังงานมาใช้เพื่อกำหนดเป็นมาตรการต่าง ๆ ให้เป็นรูปธรรมเพื่อการสร้างความมั่นคงทางด้านพลังงานสำหรับประเทศไทยต่อไป
เอกสารอ้างอิง
พงษ์ศักดิ์ ผกามาศ และ ชูเกียรติ ช่วยเพชร. (2558). พลังงานทดแทน...พลังงานทางเลือกของประเทศไทย. วารสารเสนาธิปัตย์, 64: 86-9.
ศูนย์เชื้อเพลิงและพลังงานจากชีวมวล จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. (ม.ป.ป.). (2564). ศักยภาพชีวมวลในประเทศไทย. สืบค้น 15 มีนาคม 2564, จาก http://www.iscisaraburee.sc.chula.ac.th/2017/index.php/2016/06/06/i-sink-under-the-weight-of-the-splendour/
เอกสารทบทวนเชิงนโยบายด้านความมั่นคง. (2560). นโยบายพลังงานทดแทนเพื่อความมั่นคงของชาติ (Renewable Energy for National Security). วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร สถาบันวิชาการป้องกันประเทศ. NDC Security Review. 1(1): มกราคม 2560.
Badasyan, N. (2018). Project feasibility analysis economic model for private investments in the renewable energy sector. Built Environment Project and Asset Management. 8(2): 215-230.
Chaisanit, S. and Phakamach, P. (2018). A Review Report: Supplying Energy from Renewable Energy Around the World. International Journal of Applied Environmental Sciences. 13(3): 309-321.
Dell'Anna, F., Bottero, M., Becchio, C., Corgnati, S.P. and Mondini, G. (2020). Designing a decision support system to evaluate the environmental and extra-economic performances of a nearly zero-energy building. Smart and Sustainable Built Environment. 9(4): 413-442.
Ellabban, O.H. and Blaabjerg, F. (2014). Renewable Energy Resources: Current Status, Future Prospects and their Enabling Technology. Renewable and Sustainable Energy Reviews. 39: 748–64.
Heinicke, M. (2015). Framework for the use of landscaping waste for alternative energy generation. International Journal of Energy Sector Management. 9(1): 57-76.
Lühn, T., Schmidtmann, G. and Geldermann, J. (2018). Identification of sustainable expansion alternatives for heterogeneous grid topologies. International Journal of Energy Sector Management. 12(1): 44-66.
Mark, Z.J. (2015). 100% Clean and Renewable Wind, Water, and Sunlight (WWS) all-sector energy roadmaps for the 50 United States. Energy and Environmental Science. 7: 20-38.
Ren21. (2019). Renewables 2019 Global Status Report. Retrieved March 28, 2021, Available from http://www.ren21.net/status-of-renewables/global-status-report
Salim, A.M. and Alsyouf, I. (2020). Development of renewable energy in the GCC region: status and challenges. International Journal of Energy Sector Management. 14(6): 1049-1071.
Urban, F. and Mitchell, T. (2011). Climate Change, Disasters and Electricity Generation. London: Overseas Development Institute and Institute of Development Studies.
Wikipedia. (2564). Renewable Energy. สืบค้น 15 มีนาคม 2564, จากhttps://en.wikipedia.org/wiki/Renewable_energy
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ข้อคิดเห็นที่ปรากฏและแสดงในเนื้อหาบทความต่างๆในวารสารเศรษฐศาสตร์มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ถือเป็นความเห็นและความรับผิดชอบโดยตรงของผู้เขียนบทความนั้นๆ มิใช่เป็นความเห็นและความรับผิดชอบใดๆของวารสารเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
บทความ เนื้อหา และข้อมูล ฯลฯ ในวารสารเศรษฐศาสตร์มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ถือเป็นลิขสิทธิ์เฉพาะของคณะเศรษฐศาสตร์มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใดๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร จากวารสารเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
