การวิเคราะห์การพัฒนาระบบรถไฟฟ้าบีทีเอสต่อผลิตภัณฑ์มวลรวมภาคอุตสาหกรรมท่องเที่ยวของกรุงเทพมหานคร
คำสำคัญ:
ผลิตภัณฑ์มวลรวมของกรุงเทพมหานคร, ภาคอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว, จำนวนผู้โดยสารรถไฟฟ้า บีทีเอส, ราคาหุ้นรถไฟฟ้าบีทีเอสบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์การเติบโตของผลิตภาพการผลิตในภาคอุตสาหกรรมท่องเที่ยวโดยรวมของกรุงเทพฯ โดยใช้การพัฒนาระบบรถไฟฟ้าบีทีเอสเป็นตัวขับเคลื่อน ในการศึกษาครั้งนี้ใช้ข้อมูลทุติยภูมิตั้งแต่ปีพ.ศ. 2544-2560 โดยตัวแปรตามคือมูลค่าของผลิตภัณฑ์มวลรวมของกรุงเทพฯในภาคอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวสาขาที่พักแรมและบริการด้านอาหาร ตัวแปรต้นประกอบด้วยจำนวนผู้มีงานทำและสต็อกทุนในภาคอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวของกรุงเทพฯ จำนวนผู้โดยสารรถไฟฟ้าบีทีเอส และราคาหุ้นของบริษัท บีทีเอส กรุ๊ปโฮลดิ้ง จำกัด(มหาชน) ซึ่งวิเคราะห์ข้อมูลด้วยแบบจำลอง “Solow Growth Model” จากนั้นใช้วิธีการประมาณค่าด้วยวิธีกำลังสองน้อยที่สุด (OLS) ผลการศึกษาพบว่า ปัจจัยสต็อกทุนและปัจจัยจำนวนผู้โดยสารเป็นปัจจัยหลักในการขับเคลื่อนอัตราการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจของกรุงเทพฯ ในภาคอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ณ ระดับความเชื่อมั่น 95% กล่าวคือ ถ้าหากจะขยายการเจริญเติบโตของภาคอุตสาหกรรมท่องเที่ยวของกรุงเทพฯ ควรมุ่งเน้นการขยายฐานผู้มาใช้บริการขนส่งคมนาคมหรือเพิ่มจำนวนนักท่องเที่ยว เพิ่มปริมาณรถไฟหรือขบวนรถไฟและเพิ่มประสิทธิภาพของรถไฟฟ้าบีทีเอสให้มีความปลอดภัยและมีคุณภาพ
เอกสารอ้างอิง
กองยุทธศาสตร์บริหารจัดการ ส านักยุทธศาสตร์และประเมินผล กรุงเทพมหานคร. (ม.ป.ป.). สถิติกรุงเทพมหานคร.
https://webportal.bangkok.go.th/
จิรวัฒน์ เจริญสถาพรกุล. (2551). แรงขบเคลอนของการวจยตออตราการเจรญเตบโตภาคเกษตรไทย.วารสาร
เศรษฐศาสตร์ศรีนครินทรวิโรฒ, 4, 82-92.
นิกร น้อยพรม, และณรงค์ กมลชิต. (2559). ภาคบรการการทองเทยวแรงขบเคลอนใหมของเศรษฐกจ จังหวัดเลย.
วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย, 11(36), 1-11.
บรษท ระบบขนสงมวลชนกรงเทพ จากด (มหาชน). (ม.ป.ป.). ประวัติความเป็นมา. BTS.
https://www.bts.co.th/info/info-history.html
ประมวล สุธีจารุวัฒน, สมพงษ์ ศิริโสภณศิลป์ , ธารทัศน์ โมกขมรรคกุล, สุภารัตน์ ตันทนงศักดิ ์กุล, วันชัย มีชาติ, และ
วิษารัช สัญญาลักษณ์ฤาชัย. (2554). แนวทางการพฒนาอตสาหกรรมรถไฟฟาขนสงมวลชน และ
อตสาหกรรมเกยวเนองประเทศไทย. วารสารการขนส่งและโลจิสติกส์, 3(1), 41-56.
ลีชัย ปัญญาวงศ์งาม. (2552). ปจจยทมอทธพลตออตสาหกรรมทองเทยวในกรงเทพมหานคร. วารสารมหาวิทยาลัย
นเรศวร,19(2), 64-71.
วินัสยา สุริยาธานินทร. (28 เมษายน 2558). บทวิเคราะห์ทางเศรษฐกิจเรื่อง ภาคบริการ แรงขับเคลื่อนใหม่ของระบบ
เศรษฐกิจไทย. ธนาคารแหงประเทศไทย.
https://www.bot.or.th/Thai/ResearchAndPublications/DocLib_/article28_04_58.pdf
ศุภลัคน์ ศิริบูรณานนท์, และ รัตติยากร ลิมัณตชัย. (26 เมษายน 2559). บทวิเคราะห์ทางเศรษฐกิจเรื่องภาคบริการ จะ
เป็นพลังขับเคลื่อนเศรษฐกิจไทยอย่างยั่งยืนได้อย่างไร. ธนาคารแหงประเทศไทย.
https://www.bot.or.th/Thai/ResearchAndPublications/DocLib_/Article27_04_59.pdf
สานกงานปลดกระทรวงการทองเทยวและกฬา. (2566). สถิติด้านการท่องเที่ยว. ส านักงานปลัดกระทรวงการ
ทองเทยวและกฬา. https://www.mots.go.th/news/category/704
ส านกงานสถตแหงชาต. (2562). ส ารวจภาวการณ์ท างานของประชากร. ส านกงานสถตแหงชาต.
สานกงานสภาพฒนาการเศรษฐกจและสงคมแหงชาต. (2566). ภาวะเศรษฐกิจไทยไตรมาสที่สี่ของปี 2566 ทั้งปี 2566
และแนวโน้ม ปี 2567. สานกงานสภาพฒนาการเศรษฐกจและสงคมแหงชาต.
https://www.nesdc.go.th/ewt_dl_link.php?nid=14743&filename=QGDP_report
Chen, Z., & Haynes, K. E. (2015). Tourism industry and high-speed rail, is there a linkage: Evidence from China’s high-speed rail
development. Transport Policy, 45, 255-266.
Delaplace, M., Perrin, J., & Bazin, S. (2015). High-Speed Rail, Tourism and Territories: A Multi-Dimensional Approach.
European Planning Studies, 23(3), 556-574.
Givoni, M., & Banister, D. (2012). The Ambivalent Role of High-Speed Rail in Europe. In High-Speed Rail and Sustainability (pp.
-29). Routledge.
Pagliara, F., La Pietra, A., & Vassallo, J. M. (2015). High-Speed Rail and Tourism: Evidence from the Madrid-Barcelona Corridor.
Journal of Transport Geography, 47, 131-137.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2024 วารสารเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ข้อคิดเห็นที่ปรากฏและแสดงในเนื้อหาบทความต่างๆในวารสารเศรษฐศาสตร์มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ถือเป็นความเห็นและความรับผิดชอบโดยตรงของผู้เขียนบทความนั้นๆ มิใช่เป็นความเห็นและความรับผิดชอบใดๆของวารสารเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
บทความ เนื้อหา และข้อมูล ฯลฯ ในวารสารเศรษฐศาสตร์มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ถือเป็นลิขสิทธิ์เฉพาะของคณะเศรษฐศาสตร์มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใดๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร จากวารสารเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
