ความสัมพันธ์ระหว่างอินเดียกับจีน ระหว่าง ค.ศ. 1991 – 2014

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศอินเดียและประเทศจีน ค.ศ. 1991 – 2014 และ (2) ศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อความสัมพันธ์ระหว่างประเทศอินเดียและประเทศจีนใน             ค.ศ. 1991 – 2014 การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยใช้วิธีการวิจัยเชิงพรรณนา (Descriptive analysis) ข้อมูลที่ใช้ในวิจัยมีทั้งข้อมูลขั้นปฐมภูมิ (Primary Sources Of Data) และขั้นทุติยภูมิ (Secondary Sources Of Data) โดยข้อมูลปฐมภูมิ ได้มาจากเอกสารของหน่วยงานราชการที่เกี่ยวข้อง ซึ่งปรากฏอยู่ที่รูปของ                คำแถลงการณ์ บทสัมภาษณ์ สุนทรพจน์ของผู้ที่มีบทบาทในการกำหนดนโยบาย นอกจากนี้ยังมีการสืบค้นผ่านข้อมูลทุติยภูมิ  เป็นส่วนใหญ่ เช่น หนังสือ ตำราทางวิชาการ วิทยานิพนธ์ บทความจากนิตยสาร วารสาร หรือสื่ออิเล็กทรอนิกส์ที่น่าเชื่อถือ ทั้งภาษาไทยและภาษาต่างประเทศ เพื่อความหลากหลายและน่าเชื่อถือของข้อมูล ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ (1) หลังการสิ้นสุดของสงครามเย็นใน ค.ศ. 1991 สถานการณ์ระหว่างประเทศได้เข้าสู่การจัดระเบียบโลกใหม่ (New World Order)  มีตัวแสดงใหม่ๆ เกิดขึ้น โลกได้ให้ความสำคัญกับเศรษฐกิจ                การรวมกลุ่ม ความร่วมมือ องค์กรระหว่างประเทศและกระแสโลกาภิวัตน์มากกว่าความมั่นคงทางการทหาร ทำให้ประเทศอินเดียและประเทศจีนมีความร่วมมือกันมากขึ้น โดยคำนึงถึงผลประโยชน์แห่งชาติในด้านเศรษฐกิจเป็นหลัก  (2) แม้ข้อพิพาทเรื่องเขตแดนระหว่างประเทศอินเดียและประเทศจีนจะไม่หมดไป แต่มีความพยายามแก้ไขผ่านข้อตกลงความร่วมมือต่างๆ ระหว่างกัน และมีท่าทีประนีประนอมต่อกันมากขึ้น และ (3) ในศตวรรษที่ 21 ทั้งประเทศอินเดียและประเทศจีนก้าวขึ้นมาเป็นมหาอำนาจของเอเชีย ต่างต้องการทรัพยากรมาป้อนเศรษฐกิจที่กำลังเจริญเติบโต ทำให้ความสัมพันธ์ของทั้งสองเป็นไปในรูปแบบของการแข่งขันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้