การศึกษาสุขภาวะทางจิตวิญญาณในนักศึกษาพยาบาล

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณนา (descriptive design) มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสุขภาวะทางจิตวิญญาณของนักศึกษาพยาบาลทั้งก่อนและหลังการขึ้นฝึกปฏิบัติงานในหอผู้ป่วยและชุมชนเป็นครั้งแรก ประชากรเป็นนักศึกษาพยาบาลชั้นปีที่ 2 รุ่นที่ 51 ปีการศึกษา 2560 จำนวน 128 คน โดยศึกษาจากประชากรทั้งหมด เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลประกอบด้วย 2 ส่วน ได้แก่ แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล และแบบสอบถามสุขภาวะทางจิตวิญญาณในนักศึกษาพยาบาล ตรวจสอบค่าความเที่ยงในนักศึกษาพยาบาล 30 คน ได้ค่าสัมประสิทธิแอลฟาของครอนบาคเท่ากับ 0.7 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงบรรยาย ได้แก่ ความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่าก่อนการขึ้นฝึกปฏิบัติงานในหอผู้ป่วยและชุมชนเป็นครั้งแรก นักศึกษาพยาบาลมีสุขภาวะทางจิตวิญญาณโดยรวมอยู่ในระดับสูง เมื่อพิจารณาองค์ประกอบรายด้าน พบว่าด้านที่มีคะแนนสูงสุด คือ ด้านการรับรู้คุณค่า ความหมายและเป้าหมายในชีวิต รองลงมา คือ ด้านการมีจิตขั้นสูง และน้อยที่สุด คือ ด้านการมีปฏิสัมพันธ์ระหว่างตนเอง ผู้อื่นและสิ่งแวดล้อมอย่างเหมาะสม ส่วนหลังการขึ้นฝึกปฏิบัติงานในหอผู้ป่วยและชุมชนเป็นครั้งแรก พบว่านักศึกษาพยาบาลมีสุขภาวะทางจิตวิญญาณโดยรวมอยู่ในระดับสูง เมื่อพิจารณาองค์ประกอบรายด้าน พบว่าด้านที่มีคะแนนสูงสุด คือ ด้านการรับรู้คุณค่า ความหมายและเป้าหมายในชีวิต รองลงมา คือ ด้านความเชื่อ ศรัทธา และปฏิบัติตามคำสอนในศาสนา และด้านความพึงพอใจในชีวิต ด้านที่น้อยที่สุด คือ ด้านการมีปฏิสัมพันธ์ระหว่างตนเอง ผู้อื่นและสิ่งแวดล้อมอย่างเหมาะสม ดังนั้น สถาบันการศึกษาพยาบาลควรพัฒนากระบวนการเรียนการสอนภาคปฏิบัติที่ส่งเสริมให้นักศึกษาพยาบาลมีปฏิสัมพันธ์ต่อตนเอง ผู้อื่น และสิ่งแวดล้อมอย่างเหมาะสมเพื่อให้นักศึกษาพยาบาลมีสุขภาวะทางจิตวิญญาณสูงขึ้น