ความสามารถในการสื่อสารระหว่างวัฒนธรรมของพนักงานโรงแรมในอำเภอเกาะสมุยผ่านมุมมองผู้เชี่ยวชาญด้านทรัพยากรมนุษย์
คำสำคัญ:
ความสามารถในการสื่อสารระหว่างวัฒนธรรม, การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์, ความหลากหลายของ บุคลากรในองค์กรบทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษามุมมองของผู้เชี่ยวชาญด้านทรัพยากรมนุษย์ที่มีต่อความสามารถในการสื่อสารระหว่างวัฒนธรรมของพนักงานโรงแรมในอำเภอเกาะสมุย โดยใช้การสัมภาษณ์เชิงลึกตามระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ เนื่องจากผู้เชี่ยวชาญด้านทรัพยากรมนุษย์ถือเป็นหนึ่งในผู้มีส่วนได้ส่วนเสียโดยตรงในอุตสาหกรรมบริการ ข้อมูลเชิงลึกและมุมมองต่างๆ จึงควรค่าแก่การศึกษา งานวิจัยนี้ใช้วิธีการเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจงตามเกณฑ์ที่กำหนด (Purposive Sampling) ผู้เชี่ยวชาญด้านทรัพยากรมนุษย์จำนวน 8 คนได้รับการคัดเลือกจากโรงแรมระดับสูงในอำเภอเกาะสมุย คำถามวิจัยหลักมี 2 ข้อได้แก่ องค์ประกอบหลักของความสามารถในการสื่อสารระหว่างวัฒนธรรมคืออะไร และพนักงานโรงแรมในปัจจุบันมีความสามารถในการสื่อสารระหว่างวัฒนธรรมอยู่ในระดับใดในมุมมองของผู้เชี่ยวชาญด้านทรัพยากรมนุษย์ ผลการศึกษาพบว่าองค์ประกอบหลักของความสามารถในการสื่อสารระหว่างวัฒนธรรมจากมุมมองของผู้เชี่ยวชาญด้านทรัพยากรมนุษย์จัดออกเป็น 5 องค์ประกอบ ได้แก่ ทัศนคติ ความสามารถในการเข้าใจความรู้สึกของผู้ที่มาจากวัฒนธรรมอื่น ประสบการณ์ การมีปฏิสัมพันธ์และความเกี่ยวข้องกับบุคคลที่มาจากวัฒนธรรมอื่น และคุณลักษณะส่วนบุคคล นอกจากนี้ยังมีการอภิปรายประเด็นอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรมโรงแรมผ่านมุมมองของผู้เชี่ยวชาญด้านทรัพยากรมนุษย์ในงานวิจัยนี้
เอกสารอ้างอิง
2. Arasaratnam, L. A. (2006). Further testing of a new model of intercultural communication competence. Communicative Research Reports, 23(2), 93-100.
3. Arasaratnam, L. A., & Doerfel, M. L. (2005). Intercultural communication competence: Identifying key components from multicultural perspectives. International Journal of Intercultural Relations, 29, 137-163.
4. Auerbach, C. F., & Silverstein, L. B. (2003). Qualitative Data: An Introduction to Coding and Analysis. New York, NY: New York University Press.
5. Baum, T. (2002). Ranking workplace competencies: student and graduate perceptions. Asia-Pacific Journal of Cooperative Education, 3(2), 8-18.
6. Blanton, D. (1981). Tourism training in developing countries: The social and cultural dimension. Annals of Tourism Research, 8(1), 116-133.
7. Blue, G. M., & Harun, M. (2003). Hospitality language as a professional skill. English for Specific Purposes, 22, 73-91.
8. Chaisawat, M. (2005). Travel and tourism education in Thailand. Journal of Teaching in Travel & Tourism, 5(3), 197-224.
9. Christou, E. (2000). Management competencies for graduate trainees of hospitality and tourism programs. Annals of Tourism Research, 27(4), 1058-1061.
10. Cohen, E., & Cooper, R. L. (1986). Language and tourism. Annals of Tourism Research, 13(4), 533-563.
11. Creswell, J. W., & Miller, D. L. (2000). Determining validity in qualitative inquiry. Theory Into Practice, 39(3), 124-130.
12. Kay, C., & Moncarz, E. (2004). Knowledge, skills, and abilities for lodging management success. Cornell Hotel and Restaurant Quarterly, 45, 285-298.
13. Kiatkiri, S. (2014). Examining intercultural communicative competence in the Thailand hospitality industry: A study of Thai hotel workers from a human resources perspective (Unpublished doctoral dissertation). Texas Tech University, USA.
14. Kriegl, U. (2000). International hospitality management identifying important skills and effective training. Cornell Hotel and Restaurant Administration Quarterly, 41(2), 64-71.
15. Lam, J., & Singh, N. (2018). Role of hostels in fostering intercultural competence among host communities. Tourism Analysis, 23(3), 377-389.
16. Lertwannawit, A., Serirat, S., & Pholpantin, S. (2009). Career competencies and career success of Thai employees in Tourism and Hospitality sector. International Business & Economies Research Journal, 8(11), 65-72.
17. Martin, A., & Davies, S. (2006). An evaluation of the language skills in Scottish hotels. Journal of Hospitality, Leisure, Sport and Tourism Education, 5(1), 4-15.
18. Parasuraman, A., Zeithaml, V. A., & Berry, L. L. (1988). SERVQUAL: A multiple-item scale for measuring consumer perceptions of service quality. Journal of Retailing, 64(1), 12-37.
19. Pimapunsri, P. (2008). Factors affecting learning organization culture and hotel managers’ leadership styles in Thailand. Educational Journal of Thailand, 2(1), 34-43.
20. Sharifi-Tehrani, M., Sanayei, A., Kazemi, A., & Abadi, H.R.D. (2019). Ethnocultural empathy among frontline hospitality and tourism employees. Tourism, Culture & Communication, 19, 17-29.
21. TAT. (2018). The Tourism Authority of Thailand (TAT) History. Retrieved August 10, 2018, from https://web.archive.org/web/20150414011618/http://www.tatnews.org/history/
